Κατάλογος πρωθυπουργών του Πακιστάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πρωθυπουργός της
Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν
Κάτοχος
Ίμραν Χαν

από 18 Αυγούστου 2018
ΠροσφώνησηΕντιμότατε κύριε Πρωθυπουργέ
(επίσημα/διπλωματικά)Κύριε Πρωθυπουργέ
(προφορικά)
Η Εξοχότητά του
(διεθνώς)[1]
ΚατοικίαΘύλακας του Πρωθυπουργού
ΈδραΠρωθυπουργικό Γραφείο
Διορισμός απόΕκλογική Επιτροπή του Πακιστάν μέσω γενικών εκλογών
Διάρκεια θητείας5 χρόνια, ανανεώσιμη
Αρχικός κάτοχοςΛιακάτ Αλί Χαν
(1947–1951)
Δημιουργία14 Αυγούστου 1947
Ιστοσελίδαpmo.gov.pk

Ο Πρωθυπουργός του Πακιστάν (στην ουρντού: | وزِیرِ اعظم پاکِستان‬‎ , Wazīr-ē-Āzam, στην κυριολεξία: "Μέγας Βεζίρης") είναι ο αρχηγός κυβέρνησης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν και διορισμένος ως "ανωτάτη εκτελεστική αρχή της Δημοκρατίας".[2][3]

Εκλέγεται από μέλη της Εθνοσυνέλευσης και είναι ο αρχηγός του κόμματος που κατέχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Ο Πρωθυπουργός επίσης υπηρετεί ως ο ανώτατος σύμβουλος του Προέδρου για κρίσιμα ζητήματα και επηρεάζει τους διορισμούς των διοικητικών αρχών του Στρατού.[4][5] Οι εξουσίες του αυξήθηκαν σημαντικά με την 18η αναθεώρηση του συντάγματος.[6] Η θέση ήταν κενή κατά τις περιόδους 1960–73, 1977–85 και 1999–2002 λόγω του στρατιωτικού νόμου και της άσκησης της προεδρικής εξουσίας από δικτάτορες.[7]

O Ίμραν Χαν είναι ο σημερινός πρωθυπουργός από τις 18 Αυγούστου 2018, έπειτα από τις γενικές εκλογές στις 25 Ιουλίου 2018.[3]

Κατάλογος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κλειδί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κλειδί για τον κατάλογο πρωθυπουργών
Όνομα κόμματος
Μουσουλμανικός Σύνδεσμος / Μουσουλμανικός Σύνδεσμος Πακιστάν
Σύνδεσμος Αγουάμι
Ρεπουμπλικανικό Κόμμα
Λαϊκό Κόμμα
Εθνικό Λαϊκό Κόμμα
Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (N)
Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (Q)
Πακιστάν Τεχρίκ-ε-Ινσάφ
Ανεξάρτητος

Πρωθυπουργοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάλογος πρωθυπουργών του Πακιστάν[8]
Αριθμός θητείας Πορτρέτο Όνομα (γέννηση-θάνατος) Από Έως Διάρκεια θητείας Εκλογές Πολιτικό κόμμα
(Συνασπισμός)
Σημειώσεις
1 A black-and-white head and shoulder shot of a man with spectacles, wearing coat and a tie. Λιακάτ Αλί Χαν
(1895-1951)
14 Αυγούστου 1947 16 Οκτωβρίου 1951
(δολοφονήθηκε)
4 χρόνια,
2 μήνες,
2 ημέρες,
Μουσουλμανικός Σύνδεσμος Έπειτα από πρόταση του εκ των "πατέρων" της δημοκρατίας του Πακιστάν, Γενικού Κυβερνήτη Μουχάμαντ Αλί Τζίναχ ο υπουργός Οικονομικών Λιακάτ Αλί Χαν διορίστηκε πρώτος πρωθυπουργός το 1947. Κυβέρνησε ως τη δολοφονία του το 1951.[9]
2 A black-and-white head and shoulder shot of a man wearing coat and Jinnah cap. Σερ Χαγουάτζα Ναζιμουντίν
(1894-1964)
17 Οκτωβρίου 1951 17 Απριλίου 1953 1 χρόνος,
6 μήνες
Μουσουλμανικός Σύνδεσμος Ο Ναζιμουντίν έγινε πρωθυπουργός μετά τη δολοφονία του Λιακάτ Χαν το 1951.[9] Αποχώρησε μετά τη διάλυση της κυβέρνησης από τον γενικό κυβερνήτη Μαλίκ Γκουλάμ Μουχάμαντ το 1953.[8]
3 Μοχάμαντ Άλι Μπόγκρα
(1909-1963)
17 Απριλίου 1953 12 Αυγούστου 1955 2 χρόνια,
3 μήνες,
26 ημέρες
Μουσουλμανικός Σύνδεσμος Διπλωμάτης και σχετικά άγνωστος στην πολιτική, σύστησε υπουργείο Ταλέντων, όμως η κυβέρνησή του απολύθηκε το 1955 από τον Γενικό Κυβερνήτη μετά τις εκλογές του 1954.[8]
4 Τσόντρι Μοχάμαντ Άλι
(1905-1982)
12 Αυγούστου 1955 12 Σεπτεμβρίου 1956 1 χρόνος,
1 μήνας
Μουσουλμανικός Σύνδεσμος Ήταν ο πρώτος διορισμός πρωθυπουργού στον συνασπισμό του Μουσουλμανικού Συνδέσμου, του Συνδέσμου Αγουάμι και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Απομακρύνθηκε από τη θέση του με πρόταση δυσπιστίας που κατατέθηκε από το ίδιο του το κόμμα.[8]
5 Χουσεΐν Σαχίντ Σουχραγουάρντι
(1892-1963)
12 Σεπτεμβρίου 1956 17 Οκτωβρίου 1957 1 χρόνος,
1 μήνας,
5 ημέρες
Σύνδεσμος Αγουάμι Παραιτήθηκε έχοντας χάσει την υποστήριξη του κόμματός του και των εταίρων στον συνασπισμό του.[8]
6 Ιμπραήμ Ισμαήλ Τσουντριγκάρ
(1897-1960)
17 Οκτωβρίου 1957 16 Δεκεμβρίου 1957 1 μήνας,
29 ημέρες
Μουσουλμανικός Σύνδεσμος Είναι ο πρωθυπουργός με την μικρότερη διάρκεια θητείας, καθώς παρέμεινε μόλις 55 ημέρες. Απομακρύνθηκε με πρόταση δυσπιστίας, με τις ψήφους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και του Συνδέσμου Αγουάμι.[8]
7 Feroz Khan Noon.jpg Σερ Φερόζ Χαν Νουν
(1893-1970)
16 Δεκεμβρίου 1957 7 Οκτωβρίου 1958 9 μήνες,
21 ημέρες
Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Δικηγόρος στο επάγγελμα, η κυβέρνησή του κατέρρευσε με την κήρυξη στρατιωτικού νόμου από τον Ισκαντέρ Μιρζά το 1958 προκειμένου να παρατεθεί η θητεία του Προέδρου.[10][11]
7 Οκτωβρίου 1958 – 7 Δεκεμβρίου 1971
8 Nurul Amin.jpg Νουρούλ Αμίν
(1893-1974)
7 Δεκεμβρίου 1971 20 Δεκεμβρίου 1971 13 ημέρες 1970 Πακιστανικός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος Έπειτα από τις γενικές εκλογές, ο Αμίν διορίστηκε πρωθυπουργός το 1971 από τον πρόεδρο Γιαχία Χαν. Ήταν επίσης ο πρώτος και μοναδικός Αντιπρόεδρος του Πακιστάν από το 1970 ως το 1972. Επί των ημερών του το Πακιστάν ενεπλάκη στον Ινδοπακιστανικό Πόλεμο του 1971.[8]
20 Δεκεμβρίου 1971 – 14 Αυγούστου 1973
9 A man during a conversation. Ζούλφικαρ Άλι Μπούτο
(1928-1979)
14 Αυγούστου 1973 5 Ιουλίου 1977 3 χρόνια,
10 μήνες,
21 ημέρες
1977 Λαϊκό Κόμμα Ο Μπούτο παραιτήθηκε από την προεδρία και έγινε πανίσχυρος πρωθυπουργός, έπειτα από την επανακατάρτιση του συντάγματος, με το οποίο το καθεστώς έγινε κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ανατράπηκε με τον στρατιωτικό νόμο του 1977 από τον αρχηγό του Στρατού, στρατηγό Ζία Ουλ Χακ, τον Ιούλιο του 1977.[12]
5 Ιουλίου 1977 – 24 Μαρτίου 1985
10 Muhammad Khan Junejo.jpg Μουχάμαντ Χαν Τζουνέτζο
(1932-1993)
24 Μαρτίου 1985 29 Μαΐου 1988 3 χρόνια,
2 μήνες,
5 ημέρες
1985 Πακιστανικός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος
(Ανεξάρτητος)
Ο Τζουνέτζο εξελέγη στην πρωθυπουργία στις γενικές εκλογές του 1985. Απολύθηκε από τον πρόεδρο μετά την 8η αναθεώρηση του συντάγματος.[8]
29 Μαΐου 1988 – 2 Δεκεμβρίου 1988
11 A head and shoulder shot of a woman in traditional Pakistani dress. Μπεναζίρ Μπούτο
(1953-2007)
2 Δεκεμβρίου 1988 6 Αυγούστου 1990 1 χρόνος,
8 μήνες,
4 μέρες
1988 Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν Η Μπούτο έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός του Πακιστάν, και η πρώτη αρχηγός μεγάλου πολιτικού κόμματος το 1982. Έξι χρόνια μετά, έγινε η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα σε μουσουλμανικό κράτος.[13]
12 A head and shoulder shot of a man from the left. Ναγουάζ Σαρίφ
(1949-)
6 Νοεμβρίου 1990 18 Ιουλίου 1993 2 χρόνια,
7 μήνες,
4 ημέρες
1990 Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (N) Ο Σαρίφ εξελέγη ως ο 12ος πρωθυπουργός του Πακιστάν την 1η Νοεμβρίου 1990.[14] Ο πρόεδρος Χαν διέλυσε την κυβέρνηση τον Απρίλιο του 1993, ο οποίος αργότερα αποκαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από το Ανώτατο Δικαστήριο του Πακιστάν. Ο Σαρίφ επέζησε μιας σοβαρής συνταγματικής κρίσης όταν ο πρόεδρος Χαν επεχείρησε να τον απολύσει με την 8η αναθεώρηση του συντάγματος. Όμως, τον Απρίλιο του 1993 προσέφυγε κατά της απόφασης και πέτυχε την επαναφορά του στην πρωθυπουργία με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ο Σαρίφ παραιτήθηκε από τη θέση του έπειτα από συμφωνία, με την οποία απολύθηκε και ο πρόεδρος της χώρας, τον Ιούλιο του 1993.[15]
13 A head and shoulder shot of a woman in traditional Pakistani dress. Μπεναζίρ Μπούτο
(1953-2007)
19 Οκτωβρίου 1993 5 Νοεμβρίου 1996 3 χρόνια,
17 ημέρες
1993 Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν Η Μπούτο επανεξελέγη για 2η θητεία το 1993. Διέφυγε το πραξικόπημα του 1995 και η κυβέρνησή της απολύθηκε από τον πρόεδρο Λεγκάρι τον Νοέμβριο του 1996.[16][17]
14 A head and shoulder shot of a man from the left. Ναγουάζ Σαρίφ
(1949-)
17 Φεβρουαρίου 1997 12 Οκτωβρίου 1999 2 χρόνια,
7 μήνες,
25 ημέρες
1997 Πακιστανικός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (N) Ο Σαρίφ επανεξελέγη στην πρωθυπουργία τον Φεβρουάριο του 1997.[18] Η κυβέρνησή του ανατράπηκε από τον στρατηγό Περβέζ Μουσάραφ τον Οκτώβριο του 1999, και επιβλήθηκε στρατιωτικός νόμος σε ολόκληρη τη χώρα.[19]
12 Οκτωβρίου 1999 – 23 Νοεμβρίου 2002
15 A bearded man sitting in an office. Μιρ Ζαφαρουλάχ Χαν Τζαμαλί
(1944-)
23 Νοεμβρίου 2002 26 Ιουνίου 2004 1 χρόνος,
7 μήνες,
3 μέρες
2002 Πακιστανικός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (Q) Ο Τζαμαλί εξελέγη πρωθυπουργός τον Νοέμβριο του 2002. Παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2004.
26 Ιουνίου 2004 – 30 Ιουνίου 2004
16 A side shot of a man looking at the camera. Τσόντρι Σουτζάατ Χουσαΐν
(1946-)
30 Ιουνίου 2004 26 Αυγούστου 2004 1 μήνας,
27 μέρες
Πακιστανικός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (Q) Το Κοινοβούλιο εξέλεξε τον Χουσαΐν στην πρωθυπουργία για περίοδο 50 ημερών.[20]
26 Αυγούστου 2004 – 28 Αυγούστου 2004
17 A head and shoulder shot of a man wearing a coat and tie. Σαουκάτ Αζίζ
(1949-)
28 Αυγούστου 2004 15 Νοεμβρίου 2007 3 χρόνια,
2 μήνες,
18 μέρες
Πακιστανικός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (Q) Ο Αζίζ ανέλαβε πρωθυπουργός τον Αύγουστο του 2004. Αποχώρησε από την πρωθυπουργία τον Νοέμβριο του 2007, και έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός του Πακιστάν που αποχώρησε από τη θέση του έχοντας ολοκληρώσει την κοινοβουλευτική του θητεία.[21]
18 A shot of a man during a meeting. Γιουσάφ Ραζά Γκιλάνι
(1952-)
25 Μαρτίου 2008 19 Ιουνίου 2012 4 χρόνια,
2 μήνες,
25 ημέρες
2008 Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν Ο Γκιλάνι εξελέγη πρωθυπουργός τον Μάρτιο του 2008. Έχασε την έδρα του στο κοινοβούλιο τον Απρίλιο του 2012 με εντολή του Ανωτάτου Δικαστηρίου για προσβολή του δικαστηρίου.[22]
19 Ρατζά Περβάιζ Ασράφ
(1950-)
22 Ιουνίου 2012 24 Μαρτίου 2013 9 μήνες,
2 μέρες
Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν Ο Ασράφ ανέλαβε πρωθυπουργός τον Ιούνιο του 2012, μετά την αποχώρηση του Γκιλάνι.
20 A head and shoulder shot of a man from the left. Ναγουάζ Σαρίφ
(1949-)
5 Ιουνίου 2013 28 Ιουλίου 2017 4 χρόνια,
1 μήνας,
23 μέρες
2013 Πακιστανικός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (N) Στις 5 Ιουνίου 2013 ο Σαρίφ ανέλαβε καθήκοντα για τρίτη μη συνεχή θητεία έπειτα από την εξασφάλιση 192 εδρών επί συνόλου 342για το κόμμα του, κάτι που του έδωσε αυτοδυναμία. Ωστόσο, με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 28 Ιουλίου 2017 έχασε την πρωθυπουργία, εξαιτίας των αποκαλύψεων των Panama Papers.[23]
29 Ιουλίου 2017 – 1 Αυγούστου 2017
21 Shahid Khaqan Abbasi (cropped).jpg Σαχίντ Χακάν Αμπάσι
1 Αυγούστου 2017 31 Μαΐου 2018 10 μήνες Πακιστανικός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (N) Μετά την καθαίρεση του Σαρίφ νέος πρωθυπουργός εξελέγη από το κοινοβούλιο ο Αμπάσι. Η θητεία του ολοκληρώθηκε στις 31 Μαΐου 2018 μαζί με τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης.[24]
22 [25] [26][27] Ωστόσο, οι περισσότερες πηγές τον προσμετρούν ως τον 22ο.[28][29][30] Με αυτό το σύστημα μέτρησης οι δύο διακεκομμένες θητείες του Σαρίφ το 1993 στην πρωθυπουργία δεν προσμετρώνται ως αυτόνομες.}} Imran Khan 2019.jpg Ίμραν Χαν
18 Αυγούστου 2018 Σημερινός 18 Αυγούστου 2018 (2018-08-18) (1 ετών) 2018 Πακιστάν Τεχρίκ-ε-Ινσάφ Έπειτα από τη νίκη του κόμματος Πακιστάν Τεχρίκ-ε-Ινσάφ στις εκλογές της 25ης Ιουλίου 2018 (κέρδισε 157 από τις συνολικά 342 έδρες), σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού με 178 μέλη, συμπεριλαβανομένων του PTI, του MQM, BAP και άλλα. Στις 18 Αυγούστου 2018 ο Ίμραν Χαν ορκίστηκε στην πρωθυπουργία του Πακιστάν.

Υπηρεσιακοί (εκτελούντες χρέη πρωθυπουργού)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάλογος υπηρεσιακών πρωθυπουργών
Σειρά Πορτρέτο Όνομα
(Γέννηση–θάνατος)
Από Έως Διάρκεια θητείας Πολιτικό κόμμα
(Συνασπισμός)
Παρατηρήσεις
1ος υπηρεσιακός Ghulam Mustafa Jatoi.jpg Γκουλάμ Μουσταφά Τζατόι[31]
(1931–2009)
6 Αυγούστου 1990 6 Νοεμβρίου 1990 3 μήνες Εθνικό Λαϊκό Κόμμα Ο Τζατόι διορίστηκε από τον πρόεδρο Γκουλάμ Ισχάκ Χαν ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός.[8]
2ος υπηρεσιακός Balakh Sher Mazar.jpg Μπαλάχ Σερ Μαζάρι[8]
(1928–)
18 Απριλίου 1993 26 Μαΐου 1993 1 μήνας,
8 μέρες
Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν Ο Μαζάρι διορίστηκε από τον πρόεδρο Γκουλάμ Ισχάκ Χαν ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός και αποχώρησε από τη θέση το με την ανατροπή του προεδρικού διατάγματος από το Ανώτατο Δικαστήριο και την επαναφορά της κυβέρνησης Σαρίφ.[8]
3ος υπηρεσιακός Moeenuddin Ahmad Qureshi.jpg Μοϊνουντίν Αχμάντ Κουρέσι[8]
(1930–2016)
18 Ιουλίου 1993 19 Οκτωβρίου 1993 3 μήνες,
1 μέρα
Ανεξάρτητος Μετά την παραίτηση του Σαρίφ τον Ιούλιο του 1993, ο Κουρέσι διορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός.
4ος υπηρεσιακός Μαλίκ Μεράτζ Χαλίντ[32]
(1916–2003)
5 Νοεμβρίου 1996 17 Φεβρουαρίου 1997 3 μήνες,
12 μέρες
Ανεξάρτητος Διορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός μετά την απόλυση της κυβέρνησης Μπούτο το 1996.[8]
5ος υπηρεσιακός A head and shoulder shot of a beard man wearing spectacles Μουχάμαντ Μίαν Σούμρο[33]
(1950–)
16 Νοεμβρίου 2007 24 Μαρτίου 2008 4 μήνες,
8 μέρες
Πακιστανικός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (Q) Ο Σούμρο ανέλαβε υπηρεσιακά την πρωθυπουργία τον Νοέμβριο του 2007.[33]
6ος υπηρεσιακός State emblem of Pakistan.svg Μιρ Χαζάρ Χαν Χόζο[34]
(1929–)
25 Μαρτίου 2013 5 Ιουνίου 2013 2 μήνες,
11 μέρες
Ανεξάρτητος Ο Χόζο διορίστηκε από την Εκλογική Επιτροπή του Πακιστάν στις 24 Μαρτίου 2013.[35] Ορκίστηκε την επομένη. [36]
7ος υπηρεσιακός State emblem of Pakistan.svg Ναζιρούλ Μουλκ
(1950–)
1 Ιουνίου 2018 18 Αυγούστου 2018 2 μήνες,
18 μέρες
Ανεξάρτητος Ο Μουλκ διορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός έπειτα από συμφωνία του πρωθυπουργού Αμπάσι και του αρχηγού της αντιπολίτευσης, Χουρσίντ Σαχ στις 28 Μαΐου. Ορκίστηκε την 1η Ιουνίου 2018.[37]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Heads of State, Government and Ministers for Foreign Affairs» (PDF). UN. United Nations Foreign and Protocol Service. 
  2. Article 90(1) in Chapter 3: The Federal Government, Part III: The Federation of Pakistan στο Σύνταγμα του Πακιστάν.
  3. 3,0 3,1 «Prime minister». BBC News. 16 Οκτωβρίου 2008. http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk_politics/82559.stm. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2012. 
  4. Article 243(2)) in Chapter 2: The Armed Forces. Part XII: Miscellaneous in the Constitution of Pakistan.
  5. Article 46 in Chapter 1: The President, Part III: The Federation of Pakistan in the Constitution of Pakistan.
  6. «Pakistan Supreme Court orders arrest of PM Raja Pervez Ashraf». BBC. 15 Ιανουαρίου 2013. https://www.bbc.co.uk/news/world-asia-21022855. 
  7. Singh, R.S.N. (2008). The military factor in Pakistan. New Delhi: Frankfort, IL. ISBN 978-0981537894. 
  8. 8,00 8,01 8,02 8,03 8,04 8,05 8,06 8,07 8,08 8,09 8,10 8,11 8,12 Tasleem, Nauman (27 Ιουνίου 2004). «20 prime ministers since independence». Daily Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2012. 
  9. 9,0 9,1 «Death anniversary of Khawaja Nazimuddin». Radio Pakistan. 22 Οκτωβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2012. 
  10. Nagendra Kr. Singh (2003). Encyclopaedia of Bangladesh. Anmol Publications Pvt. Ltd. σελίδες 9–10. ISBN 978-81-261-1390-3. 
  11. «Ouster of President Iskander Mirza». Story Of Pakistan. 1 Ιουνίου 2003. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2017. 
  12. Ali, Hasan (19 Αυγούστου 2008). «4 military dictators among 14 heads of state under Officers' Club of Revolutionary Armed Forces». Daily Times. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2013. [νεκρός σύνδεσμος]
  13. Muhammad Najeeb in Rawalpindi & Hasan Zaidi in Karachi (28 Δεκεμβρίου 2007). «Benazir Bhutto: Daughter of Tragedy». India Today. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2012. 
  14. John, Wilson; Vikram Sood and Akmal Hussain (2009). Pakistan's economy in historical perspective: The Growth, Power and Poverty. Pakistan: the struggle within. New Delhi and Washington, D.C.: Dorling Kindersly (Pvt) limited, India and the Library of Congress. σελ. 220. ISBN 978-81-317-2504-7. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2012. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
  15. Dutt, Sanjay (2009). «1993 Elections». Inside Pakistan: 52 years oulook. New Delhi: A.P.H. Publishing Corporation. σελ. 267. ISBN 81-7648-157-2. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2012. 
  16. Ranjha, Khalid (1 Ιουνίου 1995). «Altaf accuses Benazir of 'racism'». DawnWireService. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2012. 
  17. Burns, John F (5 Νοεμβρίου 1996). «Pakistan's Premier Bhutto is put under house arrest». The New York Times. https://www.nytimes.com/1996/11/05/world/pakistan-s-premier-bhutto-is-put-under-house-arrest.html. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2011. 
  18. Hassan, Syed Shoaib (12 Μαρτίου 2009). «Profile: Nawaz Sharif». BBC News. http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/6959782.stm. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2012. 
  19. Dugger, Celia W. (14 Οκτωβρίου 1999). «Pakistan Calm After Coup; Leading General Gives No Clue About How He Will Rule». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2012. 
  20. Qaisar, Rana (29 Ιουνίου 2004). «Chaudhry Shujaat set to become 19th PM». Daily Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαΐου 2005. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2012. 
  21. «Soomro takes oath as Pakistan's caretaker PM». Xinhua News Agency. 16 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2012. 
  22. Khan, Iftikhar A. (19 Ιουνίου 2012). «Yousuf Raza Gilani is sent packing». Xinhua News Agency. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2012. 
  23. Bhatti, Haseeb (28 Ιουλίου 2017). «Nawaz Sharif steps down as PM after SC's disqualification verdict». Dawn. 
  24. Zahra-Malik, Mehreen (29 Ιουλίου 2017). «Ousted Pakistan Leader Passes Baton to Brother, Shehbaz Sharif». Asia-Pacific: The New York Times. https://www.nytimes.com/2017/07/29/world/asia/shehbaz-sharif-pakistan-prime-minister.html. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2017. 
  25. Χωρίς τους 7 υπηρεσιακούς πρωθυπουργούς, ο Ίμραν Χαν είναι ο 19ος πρωθυπουργός του Πακιστάν. Ωστόσο, οι δύο μη συνεχεία θητείες της Μπεναζίρ Μπούτο (1988 - 1990 και 1993 - 1996) και οι τρεις μη συνεχείς θητείες του Ναγουάζ Σαρίφ (1990 - 1993, 1997 - 1999 και 2013 - 2017) συνήθως προσμετρώνται αυτόνομα. Ως αποτέλεσμα, ορισμένες πηγές μετρούν τον Χαν ως τον 19ο πρωθυπουργό.
  26. Sreemoy Talukdar (27 Ιουλίου 2018). «Imran Khan as Pakistan PM: India need not take PTI chief's insincere 'peace overtures' seriously». Firstpost. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2018. The Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI) chief, who is poised to take over as Pakistan's 19th prime minister, 
  27. Naila Inayat (15 Αυγούστου 2018). «Famed cricketer turned prime minister faces widespread corruption in his effort to fix Pakistan». The Washington Times. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2018. ... Imran Khan, the legendary cricketer turned politician who is now slated to become Pakistan's 19th prime minister, 
  28. «Imran Khan elected 22nd Prime Minister of Pakistan». The News International. 18 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2018. 
  29. «Imran Khan sworn-in as 22nd Prime Minister of Pakistan». Dunya News. 18 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2018. 
  30. «Imran Khan takes oath as 22nd Prime Minister of Pakistan». The Times Of India. 18 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2018. 
  31. «Ex-PM Ghulam Mustafa Jatoi passes away». Daily Times. 21 Νοεμβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2012. 
  32. F. Burns, John (15 Νοεμβρίου 1996). «Caretaker Premier leads Pakistan into 90 days of no frills». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2012. 
  33. 33,0 33,1 «Soomro takes oath as Pakistan's caretaker PM». Xinhua News Agency. 16 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2012. 
  34. «ECP selects Mir Hazar Khan Khoso as caretaker PM». Dawn (Herald). 24 Μαρτίου 2013. http://dawn.com/2013/03/24/ecp-selects-mir-hazar-khan-khoso-as-caretaker-pm/. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2013. 
  35. «Justice (r) Mir Hazar Khan Khoso named interim PM of Pakistan». The Express Tribune. AFP/Web Desk. 24 Μαρτίου 2013. http://tribune.com.pk/story/525608/justice-r-mir-hazar-khan-khoso-named-interim-pm-of-pakistan/. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2013. 
  36. «Pakistan's caretaker PM Mir Hazar Khan Khoso sworn in». BBC News. 25 Μαρτίου 2013. https://www.bbc.co.uk/news/world-asia-21922586. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2013. 
  37. «Former CJP Nasirul Mulk to be caretaker PM» (στα αγγλικά). Dawn. 28 Μαΐου 2018. https://www.dawn.com/news/1410523/former-cjp-nasirul-mulk-to-be-caretaker-pm. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2018. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα List of prime ministers of Pakistan της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).