Καστανιά Λακωνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Καστανιά Λακωνίας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Χώρα Ελλάδα
Διοικητική διαίρεση Δήμος Ανατολικής Μάνης
Πληθυσμός 46 ()

Η Καστανιά Λακωνίας (Καστάνιτσα) είναι χωριό που ανήκει στα Μανιάτικα Μπαρδουνοχώρια της Λακωνίας. Ανήκει στο Δ.Δ.Σμύνους του δήμου Ανατολικής Μάνης του νομού Λακωνίας.Βρίσκεται 28χλμ. Β.Δ. του Γυθείου σε υψόμετρο 780μ. στις νοτιοανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου. Λίγο υψηλότερα βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας Γιάτρισσας Ταϋγέτου. Είναι πατρίδα του Παναγιώταρου Βενετσανάκη και έμεινε γνωστή απο την πολιορκία της τον Ιούλιο του 1780(Πολιορκία της Καστανίτσας) από 14.000 Τούρκους με σκοπό την εξόντωση του Παναγιώταρου αλλά και του Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνη(πατέρα του Γέρου του Μοριά) την οποία και τελικά πέτυχαν μετά από αποτυχημένη έξοδο των πολιορκημένων στις 19 προς 20 Ιουλίου 1780 ύστερα από δώδεκα μέρες γενναίας αντίστασης.Η Καστάνια απαντάνται στο ποίημα του Νηφάκη του 1789,στον Leake το 1805 ως Kastanitza, στη στατιστική της Exped.Scient.το 1829 ως Καστάνιτζα. Οι μανιάτες την ονόμαζαν Μικρή Καστάνια ή Καστάνιτσα για να την ξεχωρίζουν απο την Καστάνια της Μεσσηνιακής Μάνης. Η πολιορκία του Κροκόδειλου Κλαδά το 1481 από τους Τούρκους συνέβη στη Καστάνιτσα. Γειτονικά χωριά : το Σελεγούδι Λακωνίας το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 5χλμ νότια, ο Άγιος Νικόλαος, τα Κόκκινα Λουριά, Μέλισσα(Μαλτσίνα).Η φυσική οχυρωματική της θέση,της έδινε το δικαίωμα να είναι ο άγρυπνος φρουρός της περιοχής ενάντια στους σκληρούς Τουρκομπαρδουνιώτες που λυμενονταν την περιοχή της Βαρδούνιας Λακωνίας προεπαναστατικά.

ΠΟΙΗΜΑ Ν.ΝΗΦΑΚΗ 1789 Μπροστά είν η Καστάνιτζα στις μάχες ξακουσμένη και στην Τουρκιά ακούγεται ας είν και μεθυσμένη. Το Σελεγούδι το φτωχό, τα Κόκκινα Λουριά, Ο Άγιος Νικόλαος και άλλα δύο χωριά. Μαλτσίνα λέγεται το εν, Αρχοντικό το άλλο και έως εδώ σώνονται δεν είναι πλέον άλλο.

Τα χωριά της δώθε ρίζας Αρχοντικό,Μέλισσα,Κόκκινα Λουριά, Άγιος Νικόλαος, Σελεγούδι, Καστάνια άνηκαν στη Μάνη και δεν άνηκαν στα Μπαρδουνοχώρια κατά τη δεύτερη Τουρκοκρατία 1715-1821.(Τα Μπαρδουνοχώρια της Λακωνίας. Γιάννης Χ. Ρουμελιώτης. Εκδόσεις Αδούλωτη Μάνη). Στη Μάνη άνηκαν μόνο τα παραπάνω 6 χωριά που αποτελούσαν την καπετανία του Παναγιώταρου Βενετσανάκη,γιατί σε αυτά ζούσαν μόνο Έλληνες και δεν χτίστηκε ποτέ πύργος Τουρκομπαρδουνιωτων και χωρίζονταν απο τα υπόλοιπα απο τον ποταμό Σμήνο. Ο Γ. Καψάλης εντάσσει τα χωριά αυτά στα Μπαρδουνοχώρια αλλά διευκρινίζει οτί υπάγονται στη Μάνη. Τα Μπαρδουνοχώρια Λακωνίας βρίσκονται σε νευραλγικό σημείο του νομού είναι ο συνδετικός κρίκος της Σπάρτης με την Μάνη.

Ο δήμος Μελιτίνης της επαρχίας Λακεδαίμονος Γ τάξεως, ο οποίος συστάθηκε με Β.Δ. το 1835 περιελάμβανε τα χωριά Καστάνιτσα, Σελεγούδι, Άγιος Νικόλαος, Κόκκινα Λουριά, Μαλτσίνα, Αρχοντικό.Το 1912 χωρίσθηκαν σε κοινότητες. Το 1998 τα χωριά ενσωματώθηκαν στο νέο δήμο Σμύνους Λακωνίας που δημιουργήθηκε. Με την δημιουργία καλλικρατικών δήμων το 2010 και με την δημιουργία πέντε δήμων στη Λακωνία ,ο δήμος Σμύνους εντάχθηκε στο δήμο Ανατολικής Μάνης Π.Ε. Λακωνίας.