Κανόνας του Λεντς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο κανόνας του Λεντς είναι κανόνας του ηλεκτρομαγνητισμού, που καθορίζει την φορά των επαγωγικών ρευμάτων. Ο κανόνας του Lenz αναφέρει ότι η πολικότητα της τάσης εξ επαγωγής που αναπτύσσεται σε ένα σωληνοειδές (πηνίο) είναι τέτοια ώστε να δημιουργεί ρεύμα το οποίο παράγει μαγνητική ροή κατά την φορά που αντιτίθεται στην μεταβολή της μαγνητικής ροής που διαπερνά το βρόχο. Συνοψίζεται στην πρόταση, τα επαγωγικά ρεύματα έχουν τέτοια φορά ώστε να αντιτίθενται στο αίτιο που τα προκαλεί. O νόμος διατυπώθηκε το 1834 από τον Γερμανό φυσικό Χάινριχ Λεντς (1804-1865), (Heinrich Friedrich Emil Lenz).

Στηρίζεται στην αρχή διατήρησης της ενέργειας, αν η πολικότητα ήταν αντίθετη, τότε το επαγωγικό ρεύμα θα ενίσχυε το μαγνητικό πεδίο δημιουργώντας περισσότερο επαγωγικό ρεύμα, δημιουργώντας περισσότερο μαγνητικό πεδίο, άρα και περισσότερο επαγωγικό ρεύμα και ούτω καθεξής, δηλαδή θα υπήρχε παραγωγή ενέργειας από το τίποτα. Άτοπο, άρα ισχύει ο κανόνας του Λεντς

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Physics - Raymond A. Serway, τόμος ΙΙ