Κανάκη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία η Κανάκη ήταν εγγονή του Έλληνα, θυγατέρα του Θεσσαλού βασιλιά Αιόλου και της Εναρέτης. Αδέλφια της Κανάκης ήταν η Καλύκη, ο Μακαρέας ή Μάκαρ, η Αλκυόνη, η Άρνη, η Πεισιδίκη, η Περιμήλη, η Τανάγρα, ο Αθάμας, ο Κρηθέας, ο Δηιονέας, ο Περιήρης, ο Σαλμονέας και ο Σίσυφος. Η Κανάκη ήταν ερωμένη του θεού Ποσειδώνα, από τον οποίο απέκτησε 5 γιους: τον Αλωέα, τον Εποπέα, τον Νιρέα, τον Οπλέα και τον Τρίοπα.

Η Κανάκη είχε ερωτευθεί τον αδελφό της Μακαρέα και όταν ο έρωτας αυτός έγινε ευρύτερα γνωστός, αυτοκτόνησε με το ξίφος που της έστειλε ο πατέρας τους. Σύμφωνα με τον Οβίδιο η Κανάκη είχε αποκτήσει και παιδί από τον αδελφό της, το οποίο πήρε η τροφός για να το εγκαταλείψει στο βουνό. Την ώρα όμως που το είχε τυλιγμένο μαζί με ιερά αντικείμενα ώστε να δίνει την εντύπωση ότι πήγαινε να τελέσει θυσία, το βρέφος έγινε αντιληπτό από τις φωνές του. Τότε ο Αίολος το πήρε και το πέταξε να το φάνε τα σκυλιά.

Ο μύθος του έρωτα της Κανάκης και του Μακαρέως έγιναν το θέμα της τραγωδίας του Ευριπίδη «Αίολος».

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969