Κήλη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κήλη
Ταξινόμηση και εξωτερικές πηγές

Ακτινογραφία ασθενούς με κήλη στην οποία διακρίνεται το παχύ έντερο.
Ταξινόμηση ICD-10 K40-K46
Ταξινόμηση ICD-9 550-553
MedlinePlus 000960
eMedicine emerg/251 ped/2559
MeSH D006547

Η κήλη είναι η προβολή ενός οργάνου μέσω από το τοίχωμα της κοιλότητας που το περικλείει και το περιορίζει. Συμβαίνει σε ευάλωτα σημεία του τοιχώματος και αποτελεί σταδιακά επερχόμενη «ρήξη» των μυϊκών στρωμάτων και περιτοναίων του σημείου εκείνου, με αποτέλεσμα την προς τα έξω προβολή του σπλάχνου.[1] Η προβολή γίνεται εύκολα αντιληπτή από τον ασθενή σαν διόγκωση, που στην αρχή εύκολα ανατάσσεται. Στις περιπτώσεις που το περιεχόμενο της κήλης δεν ανατάσσεται μιλάμε για περιεσφιγμένη κήλη[2].

Η προβολή προς τα έξω των ενδοκοιλιακών οργάνων οφείλεται στην αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση που υπάρχει κατά την καθημερινή δραστηριότητα του σώματος που προκαλείται από: αναπνοή, βήχα, άρση βάρους, βαριά χειρωνακτική εργασία αλλά και άλλους παράγοντες όπως:

• Η συγγενής προδιάθεση (πολλές φορές κατά τη γέννηση).

• Η διαταραχή στην ισορροπία σύνθεσης – αποδόμησης του κολλαγόνου (προχωρημένη ηλικία, υποσιτισμός ή κακή διατροφή).

• Τα τραύματα ή/και οι εγχειρητικές τομές (λόγω της εξασθένησης που προκαλούν στα τοιχωμάτων κατά μήκος των ουλών και της διαταραχής της νευρώσεως σε γειτονική με το τραύμα περιοχή)[2].

Τα ιδιαίτερα ευάλωτα σημεία στο σώμα είναι κυρίως η βουβωνική χώρα (στον άνδρα κυρίως), ο ομφαλός και ο μηριαίος δακτύλιος (στις γυναίκες κυρίως), αλλά και σε οιαδήποτε μετεγχειρητική ουλή.

Τα προς τα έξω προβάλλοντα ενδοκοιλιακά σπλάχνα, καθορίζονται κυρίως από την θέση της κήλης και συνήθως είναι λεπτό έντερο, επίπλουν και παχύ έντερο (κυρίως σιγμοειδές), με σπανιότερη εμφάνιση την ουροδόχο κύστη, τις ωοθήκες και την σκωληκοειδή απόφυση.

Είδη Κήλης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι συνήθεις περιοχές, στις οποίες εμφανίζονται κήλες είναι στους βουβώνες (βουβωνοκήλη), στον ομφαλό (ομφαλοκήλη) και στην περιοχή προηγούμενης χειρουργικής επέμβασης (μετεγχειρητική κοιλιοκήλη).

Κατά σειρά συχνότητας έχουμε:

  • Βουβωνοκήλη
  • Μηροκήλη
  • Ομφαλοκήλη
  • Επιγαστρική κήλη
  • Κοιλιοκήλη
  • Μετεγχειρητική κήλη
  • Κιρσοκήλη

Σπανιότερα είδη κήλης είναι:

  • Οσφυοκήλη
  • Κήλη Θυροειδούς τρήματος
  • Κήλη Richter
  • Κήλη του Littre
  • Κήλη του Spigel
  • Κήλη του ισχιακού τρήματος.
  • Κήλη του Velpeau

Μια από τις πλέον συχνές επεμβάσεις που διενεργούνται παγκοσμίως είναι η αποκατάσταση κήλης κοιλιακού τοιχώματος.[3][2]

Συμπτώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα συμπτώματα είναι κυρίως πόνος, καυσαλγία στην αρχή της δημιουργίας της κήλης και ακολουθεί από την αιφνίδια παρουσία ενός «μαλακού» όγκου στο σημείο εκείνο, το οποίο μεταβάλλεται με την κίνηση, την κατάκλιση, τον βήχα κλπ., ή και ενίοτε επανεισάγεται στο σώμα (ανατάσσεται).

Η φυσική εξέλιξη της κήλης είναι η σταδιακή αύξηση του μεγέθους της, αποτέλεσμα της αύξησης του μυϊκού ανοίγματος, με επακόλουθη μεγαλύτερη προβολή προς τα έξω ενδοκοιλιακού σπλάχνου.

Επιπλοκές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επιπλοκή μίας κήλης είναι η περίσφιγξη αυτής, η οποία συμβαίνει όταν το μυϊκό άνοιγμα, εγκλωβίσει και στραγγαλίσει το προς τα έξω προβάλλον σπλάχνο με επακόλουθη απόφραξη αυτού. Τις περισσότερες φορές η απόφραξη περιλαμβάνει έντερο, πράγμα το οποίο δημιουργεί αποφρακτικό ειλεό, με συμπτωματολογία εμετούς, μεγάλο κοιλιακό πόνο, διάταση κοιλιάς κλπ. Η επιπλοκή αυτή αν δεν αντιμετωπιστεί μπορεί να οδηγήσει σε λίγες ώρες σε παράλληλη ισχαιμία του οργάνου με νέκρωση αυτού, με επακόλουθο να τεθεί σε κίνδυνο και η ζωή του ασθενούς.

Θεραπεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η θεραπεία της κήλης είναι αποκλειστικά χειρουργική, μια και είναι θέμα αποκατάστασης του κοιλιακού τοιχώματος, με παράλληλη την ασφαλή επανατοποθέτηση του ενδοκοιλιακού σπλάχνου στην θέση του.

Οι χειρουργικές τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια παγκοσμίως είναι πολλές. Σε αυτές ανήκουν οι τεχνικές «τάσεως» που αποσκοπούν στην πρωτογενή σύγκλειση του μυϊκού ελλείμματος με ειδικές ραφές (αποκαλούμενες «πλαστικές» όπως Bassini, Souldice, Darn, Turner κλπ).

Τα αποτελέσματα τους είναι ικανοποιητικά αλλά λόγω της τάσεως που παρουσιάζεται μετεγχειρητικά στα μυϊκά στρώματα, ενοχοποιήθηκαν για πολλές υποτροπές (επανεμφανίσεις) της κήλης στο σημείο της επέμβασης.

Την τελευταία 20ετία, παρουσιάστηκαν οι «tension free» τεχνικές (χωρίς τάση), με την εφαρμογή πλέγματος στο σημείο της κήλης, το οποίο καθηλώνεται με ραφές ή clips, με αποτέλεσμα την θεαματική μείωση των υποτροπών παγκοσμίως.

Χειρουργική της κήλης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η χειρουργική της κήλης με πλέγμα, παράλληλα με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, αναπτύχθηκε παγκόσμια το 1980[4], και επίσης εξελίχθηκε σε σημαντικό βαθμό κυρίως ως προς το είδος και το μέγεθος των πλεγμάτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν.

Η κλασική πλέον μέθοδος επιδιόρθωσης της κήλης (ανοικτή επέμβαση), γίνεται με μία τομή στην βουβωνική χώρα, διάνοιξη και διατομή των μυϊκών στρωμάτων, διάνοιξη του περιτοναϊκού σάκου, επανατοποθέτηση των σπλάχνων ενδοκοιλιακά, και συρραφή του πλέγματος στα μυϊκά και απονευρωτικά πέταλα.

Την τελευταία 20ετία, η ανάπτυξη της λαπαροσκόπησης και της λαπαροσκοπικης χειρουργικής συνέτεινε στην επινόηση και δημιουργία τεχνικών πρόσβασης στην ανατομική περιοχή των κηλών, με αποτέλεσμα σήμερα παγκοσμίως αλλά και στην Ελλάδα, να έχει καθιερωθεί η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της κήλης με τοποθέτηση πλέγματος σαν μια εξαιρετικά ασφαλής επέμβαση και ιδανική για την θεραπεία αυτής.

Μέθοδος TEP[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέθοδος TEP (Total Extra Peritoneal Repair), που σημαίνει Ολικά Εξωπεριτοναϊκή αποκατάσταση της κήλης, σημαίνει την επιδιόρθωση της κήλης έξω από τον ενδοκοιλιακό χώρο, κάτω από τα μυϊκά στρώματα, στο σημείο ακριβώς που συμβαίνει η κήλη στην βουβωνική χώρα.

Λαπαροσκοπική Αποψη βουβωνικής περιοχήςe
Λαπαροσκοπική Αποψη βουβωνικής περιοχής
Τοποθέτηση πλέγματος - TEP Operation
Τοποθέτηση πλέγματος - TEP Operation
Λαπαροσκοπική Μέθοδος TEP

Αποτελεί μία εξαιρετική μέθοδο, ανώδυνη, ατραυματική και αναίμακτη, που μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα είδη των κηλών της βουβωνικής χώρας (βουβωνοκήλη, μηροκήλη), αλλά επίσης στην αμφοτεροπλευρη βουβωνοκήλη και στην υποτροπή μίας κήλης μετά από ανοικτή επέμβαση.

Η επέμβαση γίνεται υπό γενική αναισθησία, με την δημιουργία μίας μικρής τομής ενός εκατοστού κάτω από τον ομφαλό και έτερες δυο των 5 χιλιοστών, χωρίς να γίνει διατομή μυών και τοιχωμάτων.

Τοποθετείται εξαιρετικά ευμέγεθες πλέγμα 10επι15 εκατοστών, το οποίο και καλύπτει όλα τα ευενδοτα σημεία του βουβωνικού χώρου, και καθηλώνεται με clips (είτε απορροφήσιμα ή τιτανίου).

Η μετεγχειρητική πορεία είναι εξαιρετική. Ο ασθενής σηκώνεται σε λίγες ώρες, σιτίζεται αμέσως, εξέρχεται από την κλινική την επομένη το πρωί, και μπορεί να μεταβεί στην εργασία του σε λίγα 24ωρα.

Η αντιμετώπιση των υπολοίπων κηλών της κοιλιάς όπως ομφαλοκήλης, επιγαστρικής κήλης ή και μετεγχειρητικής κοιλιοκήλης γίνεται σήμερα επίσης με λαπαροσκοπική προσπέλαση, εξαλείφοντας πλήρως την δημιουργία τομής στο πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα. Οι ενδείξεις της εφαρμογής της λαπαροσκόπησης στις κοιλιοκήλες είναι οι ίδιες για την τοποθέτηση πλέγματος με ανοικτή επέμβαση.[5]

Η λαπαροσκοπική εφαρμογή πλέγματος προσφέρει:[6]

  • την απουσία τομής και ουλής και των επιπλοκών που συνοδεύουν το ανοικτό τραύμα (φλεγμονή, ορώδης συλλογή, διαπύηση, υποτροπή).
  • Την ελαχιστοποίηση του μετεγχειρητικού πόνου και την άμεση κινητοποίηση.
  • Την τοποθέτηση μεγάλου πλέγματος με απόλυτη ασφάλεια, και παράλληλη λύση όλων των ενδοκοιλιακών συμφύσεων λαπαροσκοπικά που συνοδεύουν ειδικά τις μετεγχειρητικές κήλες.
  • Την γρήγορη επάνοδο στην εργασία.
  • Την μέγιστη ικανοποίηση του ασθενούς όσον αφορά το αισθητικό αποτέλεσμα.
  • Την ελαχιστοποίηση της υποτροπής (ειδικά στις μετεγχειρητικές).[7][2]

Βουβωνοκήλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βουβωνοκήλη αποτελεί τη συχνότερη μορφή κήλης. Τα συνηθέστερα συμπτώματα που οδηγούν έναν ασθενή με βουβωνοκήλη στο γιατρό είναι η συνεχής παρουσία, ή η διαλείπουσα εμφάνιση διογκώσεως ή/και άλγους στην περιοχή. Η χειρουργική θεραπεία στην αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης είναι μονόδρομος. Ακόμη και μικρού μεγέθους κήλες με ελάχιστα συμπτώματα, απαιτούν χειρουργική επέμβαση, διότι ο κίνδυνος των επιπλοκών είναι άμεσος και η όλη κατάσταση μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης έχει τα ακόλουθα πλεονεκτήματα σε σχέση με την ανοικτή μέθοδο: Το χειρουργείο γίνεται με δύο τομές δύο χιλιοστών, οι οποίες μετά από 10 ημέρες δεν αφήνουν σημάδι ή ουλές. Η είσοδος του λαπαροσκοπίου γίνεται από τον ομφαλό με τομή μόλις ενός εκατοστού. Η προσφερόμενη μεγέθυνση έχει σαν αποτέλεσμα οι ανατομικές δομές να φαίνονται με εξαιρετική ευκρίνεια, η απώλεια αίματος να είναι μηδαμινή και οι πιθανότητες υποτροπής κάτω από 1%. Δεν σημειώνεται καμία βλάβη στους μυς, διότι δεν διατέμνονται όπως στο ανοικτό χειρουργείο. Η τοποθέτηση πλέγματος γίνεται πάντα μετά την ανάταξη της κήλης και την πλαστική αποκατάσταση των ανατομικών δομών. Την ίδια φιλοσοφία ακολουθούμε και στην αποκατάσταση του συνδρόμου των κοιλιακών προσαγωγών στους αθλητές. Ο ασθενής τρεις ώρες μετά το χειρουργείο περπατά κανονικά και σε λίγες ώρες επιστρέφεισπίτι του, ενώ την επομένη ημέρα ακολουθεί τις καθημερινές του δραστηριότητες. Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος. Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση δεν παρουσιάζει σαν μέθοδος σημαντικές επιπλοκές[8].

Μηροκήλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μηροκήλες αποτελούν το 5%-7% του συνόλου των κηλών. Απαντώνται πολύ συχνότερα στις γυναίκες και η συχνότητα εμφανίσεώς τους είναι μικρότερη από την αντίστοιχη των βουβωνοκηλών. Εμφανίζεται συχνότερα σε ηλικιωμένες, παχύσαρκες και πολύτοκες γυναίκες. Οι μηροκήλες παρουσιάζουν πολύ μεγάλο κίνδυνο περίσφιξης, γεγονός που συνεπάγεται κίνδυνο νέκρωσης του εντέρου. Συνήθως εμφανίζονται σαν μια διόγκωση, με ελάχιστα συμπτώματα, κοντά στη μηροβουβωνική πτυχή. Δυστυχώς πολλές φορές έχουν υποστεί περίσφιξη και εμφανίζονται με έντονο πόνο και διόγκωση στην περιοχή, οπότε ο κίνδυνος περιτονίτιδας είναι ορατός. Η θεραπεία τους είναι πάντα χειρουργική. Σχεδόν πάντα χρησιμοποιούμε πλέγμα.Ο ασθενής λαμβάνει εξιτήριο την επόμενη ημέρα. Αν η επέμβαση γίνει με τοπική νάρκωση ο ασθενής φεύγει από το νοσοκομείο δύο ώρες μετά το χειρουργείο.[9]

Ομφαλοκήλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρόπτωση του ενδοκοιλιακού σπλάχνου λαμβάνει χώρα είτε στην περιοχή του ομφαλού (γνήσιες ομφαλοκήλες) είτε λίγο παρακάτω από αυτόν (παρομφαλική κήλη). Οι παρομφαλικές εμφανίζονται συνήθως στους ενήλικες, ενώ οι γνήσιες ομφαλοκήλες εμφανίζονται συχνότερα στα παιδιά. Οι κήλες των ενηλίκων οφείλονται σε προοδευτική, με την πάροδο της ηλικίας, χαλάρωση καιάνοιγμα των κοιλακών τοιχωμάτων γύρω από τον ομφαλό. Συχνότερα εμφανίζονται σε γυναίκες και μάλιστα σε αυτές που έχουν κάνει πολλούς τοκετούς και είναι παχύσαρκες. Και στις ομφαλοκήλες, ο κίνδυνος της περίσφιξης είναι ορατός. Η χειρουργική θεραπεία εξασφαλίζει την διόρθωση της κηλης, και αποτελεί τη μόνη θεραπεία. Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της ομφαλοκήλης θεωρείται η ιδανική επέμβαση σήμερα.[10]

Επιγαστρική Κήλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εμφανίζεται σχετικά σπάνια (2%-3% του πληθυσμού) και είναι συχνότερες στους άνδρες. Εμφανίζονται κατά μήκος της γραμμής που ενώνει το στέρνο με τον ομφαλό, και η οποία ονομάζεται «λευκή γραμμή». Γι’ αυτό και πολλές φορές οι κήλες αυτής της κατηγορίας ονομάζονται «κήλες της λευκής γραμμής». Ως ιδιαίτερος τύπος κήλης της λευκής γραμμής θεωρείται η διάσταση των ορθών κοιλιακών μυών. Μόνο ο χειρουργός μπορεί να ξεχωρίσει αυτά τα δύο είδη κηλών και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διότι οι κήλες της λευκής γραμμής χειρουργούνται λαπαροσκοπικά, ενώ αντίθετα η διάσταση των ορθών κοιλιακών μυών δεν απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Κυρίως προκαλούν συμπτώματα που ποικίλλουν, από τοπική ευαισθησία και πόνο έως ναυτία και τάση για έμετο. Η επιγαστρική κηλη είναι επικίνδυνος τύπος κήλης, διότι συχνά αναπτύσσει περίσφιξη. Η κατεξοχήν ενδεδειγμένη θεραπεία είναι η λαπαροσκοπική αποκατάσταση με χρήση πλέγματος[11].

Διαφραγματοκήλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μία ιδιαίτερη οντότητα αποτελεί η διαφραγματοκήλη, κατά την οποία η κήλη παρουσιάζεται ειδικά στο διάφραγμα στο σημείο εισόδου του οισοφάγου στον στόμαχο, κατά την οποία μέρος του στομάχου εισέρχεται στον θώρακα μώσα από το οισοφαγικό τρήμα. Η συμπτωματολογία της διαφραγματοκήλης έχει σχέση κυρίως με την εμφάνιση παλινδρομικής νοσου, οισοφαγίτιδας, οισοφάγου Barret κλπ, και αντιμετωπίζεται κυρίως από γαστρεντερολογικό τμήμα. Η χειρουργική θεραπεία είναι ειδική, εφαρμόζεται λαπαροσκοπικά, αφορά την επανατοποθέτηση του στομάχου στον ενδοκοιλιακό χώρο, και συμπληρώνεται από αντιπαλινδρομική επέμβαση, την λεγόμενη θολοπλαστική.

Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μετεγχειρητικές κοιλιοκήλες έρχονται δεύτερες σε συχνότητα εμφανίσεως, μετά από τις βουβωνοκήλες (10%-16%). Εδώ, το κοιλιακό περιεχόμενο προπίπτει μέσω της ουλής που σχηματίστηκε από προηγούμενη εγχειρητική τομή, επομένως οι κήλες αυτές προκύπτουν έπειτα από χειρουργική επέμβαση στην περιοχή της κοιλιάς. Αναπτύσσονται στο 0,5% – 15% των ασθενών που υποβάλλονται σε ανοιχτές κοιλιακές εγχειρήσεις. Οι μετεγχειρητικές κοιλιοκήλες υποτροπιάζουν σε μεγάλο ποσοστό, εάν δεν γίνει η σωστή επέμβαση, και ειδικά εάν δεν χρησιμοποιηθεί πλέγμα. Η πλέον ενδεδειγμένη και αποτελεσματική θεραπευτική παρέμβαση είναι σήμερα η λαπαροσκοπική αποκατάσταση με χρήση πλέγματος[12].

Κιρσοκήλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κιρσοκήλη αποτελεί την κυριώτερη αιτία υπογονιμότητας, στειρότητας στον άνδρα. Μετά την χειρουργική αποκατάσταση η γονιμότητα αποκαθίσταται. Εμφανίζεται συνήθως στον αριστερό όρχι και πολύ πιο σπάνια στο δεξιό ή και στους δύο. Νέοι άνδρες αλλά και έφηβοι που αισθάνονται ελαφρό πρήξιμο ή αίσθημα βάρους ή και πόνο στο όσχεο ή στους όρχεις πρέπει να εξετάζονται από γιατρό. Σε μεγάλες ηλικίες η ξαφνική εμφάνιση κιρσοκήλης πρέπει να συνοδεύεται από λεπτομερή κλινικό και απεικονιστικό έλεγχο προκειμένου να αποκλειστούν σοβαρότερες παθήσεις που προκάλεσαν την κιρσοκήλη. Εκτός από την κλινική εξέταση από το γιατρό το υπερηχογράφημα της περιοχής θα θέσει τη διάγνωση. Συχνά είναι απαραίτητο το σπερμοδιάγραμμα, που θα περιγράψει τα χαρακτηριστικά του σπέρματος. Η κιρσοκήλη είναι η ύπαρξη κιρσών στο σπερματικό τόνο. Ο σπερματικός τόνος, μπορείτε να τον φανταστείτε σαν ένα σωλήνα, που ξεκινά από την κοιλιά και καταλήγει στον όρχι και περιλαμβάνει το σωληνάκι όπου διέρχεται το σπερματικό υγρό, φλέβες, αρτηρίες και νεύρα. Όταν οι φλέβες του σπερματικού τόνου ανεπαρκούν, δημιουργούνται κιρσοί (κιρσοκήλη), που εμποδίζου την κανονική ροή – επιστροφή του αίματος από τον όρχι στην κυκλοφορία, το αίμα λιμνάζει, ο όρχις ατροφεί και εμφανίζεται υπογονιμότητα.[13]

Βιβλιογραφικές παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παπαδημητρίου, "Σύγχρονη γενική χειρουργική", εκδόσεις Μ. Παρισιάνου.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Αναστάσιος, Ξιάρχος. «Κήλη: Συμπτώματα & Θεραπεία». Αναστάσιος Γ. Ξιάρχος. http://www.axiarchos.gr/kili/. 
  3. Σάμπαλης, Γεώργιος. «Περί κήλης». http://www.sambalis.gr/pauhseis-laparoskopiki-xeirourgikh-genikos-xeirourgos-laparoskopos/khles-genikos-xeirourgos-laparoskopos/khlh-laparoskopikh-apokatastash-genikos-xeirourgos-laparoskopos. 
  4. Αναστάσιος, Ξιάρχος. «Κήλη & Πλεονεκτήματα Λαπαροσκοπικής Αποκατάστασης: Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος | Εκπομπή Την Υγεία μας να έχουμε». Αναστάσιος Γ. Ξιάρχος. http://www.axiarchos.gr/kili-pleonektimata-laparoskopikis/. 
  5. «Patient Information for Laparoscopic Inguinal Hernia Repair from SAGES». sages.org. http://www.sages.org/publications/patient-information/patient-information-for-laparoscopic-inguinal-hernia-repair-from-sages/. 
  6. Σάμπαλης, Γεώργιος. «Λαπαροσκοπική μέθοδος TEP για κήλη». http://www.sambalis.gr/epemvaseis-laparoskopikes-epemvaseis-genikos-xeirourgos-laparoskopos/tep-laparoscopy. 
  7. «Laparoscopic techniques versus open techniques for inguinal hernia repair.». US National Library of Medicine National Institutes of Health. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12535413. 
  8. Ξιάρχος, Αναστάσιος. «Βουβωνοκήλη». Αναστάσιος Γ. Ξιάρχος. http://www.axiarchos.gr/vouvonokili/. 
  9. Ξιάρχος, Αναστάσιος. «Μηροκήλη». Αναστάσιος Γ. Ξιάρχος. http://www.axiarchos.gr/mirokili/. 
  10. Ξιάρχος, Αναστάσιος. «Ομφαλοκήλη». Αναστάσιος Γ. Ξιάρχος. http://www.axiarchos.gr/omfalokili/. 
  11. Ξιάρχος, Αναστάσιος. «Επιγαστρική κήλη». Αναστάσιος Γ. Ξιάρχος. http://www.axiarchos.gr/epigastriki-kili/. 
  12. Ξιάρχος, Αναστάσιος. «Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη». Αναστάσιος Γ. Ξιάρχος. http://www.axiarchos.gr/metegxeiritiki-koiliokili/. 
  13. Ξιάρχος, Αναστάσιος. «Κιρσοκήλη». Αναστάσιος Γ. Ξιάρχος. http://www.axiarchos.gr/therapeia-kirsokili/. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει λήμμα που έχει σχέση με το λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα