Κέρκαφος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία ο Κέρκαφος ήταν γιος της Νύμφης Ρόδου και του θεού Ήλιου, ένας από τους επτά Ηλιάδες. Ο Κέρκαφος μαζί με τον `Οχιμο ήταν οι δύο Ηλιάδες που δεν έλαβαν μέρος στη δολοφονία του αδελφού τους Τενάγη και έτσι παρέμειναν στη νήσο Ρόδο. Σύμφωνα με έναν παλαιό ροδιακό μύθο, ο Κέρκαφος πήρε ως σύζυγό του την ανεψιά του Κυδίππη, κόρη του Οχίμου και της τοπικής Νύμφης Ηγητορίας. Ο Κέρκαφος και η Κυδίππη απέκτησαν τρεις γιους: τον Κάμειρο, τον Ιαλυσό και το Λίνδο. Μετά τον θάνατο του Κερκάφου, οι τρεις γιοι ανέλαβαν την εξουσία στη Ρόδο και τη μοίρασαν σε τρία μέρη. Από τον Κέρκαφο οι γυναίκες της Ρόδου επονομάζονταν Κερκαφίδες.

Σύμφωνα με μία διαφορετική παράδοση, ο Κέρκαφος ήταν αδελφός του ποτάμιου θεού Αλφειού (είναι η εκδοχή στην οποία ο Αλφειός είναι γιος του Ήλιου). Τα δύο αδέλφια ήρθαν σε σύγκρουση για την εξουσία και τελικώς ο Αλφειός σκότωσε τον Κέρκαφο. Επειδή όμως καταδιωκόταν από τις Ερινύες για το έγκλημά του αυτό, έπεσε και πνίγηκε στον ποταμό Νύκτιμο, ο οποίος από τότε ονομάσθηκε Αλφειός.

Μόνο στο Στράβωνα βρίσκουμε μια αναφορά για έναν Κέρκαφο, γιό του Αιόλου, γιο του Έλληνα, γιο του Δευκαλίωνα. Ο Στράβων εξετάζει τοπωνύμια και ανθρωπωνύμια της Θεσσαλίας που εμφανίζονται στα ομηρικά έπη. Έτσι, αναφέρει ότι ο γιος του Κερκάφου (άλλα χειρόγραφα αναφέρουν Κέρφιος ή Κέκαφος), Ορμένιος, ίδρυσε την ομώνυμη πόλη και ο γιος του Ορμένιου ήταν ο Φοίνιξ, ο ηλικιωμένος και συνετός σύντροφος του Αχιλλέα στην Τροία. Ταυτοχρόνως, ο Στράβων αναφέρει μια διφορετική παράδοση, η οποία θεωρεί ότι ο Φοίνιξ ήταν Φωκεύς, άρα δίχως κάποια σχέση με τον Κέρκαφο.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969.