Ιπολίτ Λεκόντ
| Ιππολίτ Λεκόντ | |
|---|---|
Οδομαχίες στην οδό Ροάν στις 29 Ιουλίου1830 (Ιουλιανή Επανάσταση) Μουσείο Καρναβαλέ | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Hippolyte Lecomte (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 28 Δεκεμβρίου 1781 Puiseaux |
| Θάνατος | 25 Ιουλίου 1857 Παρίσι |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ζωγράφος |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Καμίγ Φρανσουάζ Ζοζεφίν Βερνέ |
| Τέκνα | Εμίλ Βερνέ-Λεκόντ |
Ο Ιπολίτ Λεκόντ (γαλλικά: Hippolyte Lecomte), 1781 - 1857, ήταν Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος γνωστός για τους μεγάλης κλίμακας ιστορικούς πίνακες ζωγραφικής και τα θεατρικά κοστούμια που σχεδίασε.[1]
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1781 στο Πυιζώ (Λουαρέ). Ήταν αριστοκρατικής καταγωγής, υπήρξε μαθητής των Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ και Πιέρ-Αντουάν Μονζέν. Η σύζυγός του ήταν αδερφή του ζωγράφου Οράς Βερνέ. Ο Ιπολίτ Λεκόντ εξέθετε τακτικά στο Σαλόν από το 1804 έως το 1847 και το 1808 έλαβε μετάλλιο Α΄ τάξης.[2]
Διακρίθηκε ως τοπιογράφος και ζωγράφος ιστορικών θεμάτων, ήταν επίσης γνωστός λιθογράφος. Ασχολήθηκε επίσης με τη σχεδίαση θεατρικών κοστουμιών για την Όπερα και τη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής. [3]Ο γελοιογράφος Γκρανβίλ εργάστηκε στο εργαστήριο του Λεκόντ.
Πέθανε στις 25 Ιουλίου 1857 στο Παρίσι.
Ο γιος του Εμίλ Βερνέ-Λεκόντ (1821-1900) έγινε επίσης ζωγράφος οριενταλιστικής κυρίως θεματολογίας.[4]
Ιστορικά έργα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Επιλογή ιστορικών έργων του Ιπολίτ Λεκόντ που εκτίθενται στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών.
- Ο Ναπολέων Α' φέρνει Άγγλους αιχμαλώτους στην Άστοργα και διατάζει να τους φερθούν με ιδιαίτερη προσοχή, Ιανουάριος 1809, (1810).
- Παράδοση της Μάντοβα, 2 Φεβρουαρίου 1797: Ο στρατηγός Βούμσερ παραδίδεται στον στρατηγό Σερυριέ, Σαλόν του 1812.
- Επεισόδιο του Ισπανικού Πολέμου το 1823, κατάληψη των περιχαρακώσεων της Σαιντ-Μαργκερίτ μπροστά από την Κορούνια, 5 Ιουλίου 1823 (Ο στρατηγός Μπουρκ δίνει διαταγές στον στρατηγό Λα Ρος-Ζακλέν ) (1828).[5]
- Μάχη του Σαλό στην Ιταλία, 31 Ιουλίου 1796. Ο στρατηγός Γκιγιέ πολιορκείται (1836),
- Μάχη του Χόχστεντ στον Δούναβη που νίκησαν οι στρατηγοί Μορώ και Λεκούρμπ επί του αυστριακού στρατού, 19 Ιουνίου 1800, (1838).
- Μάχη του Μάουτερν στη Στυρία, που κέρδισε η στρατιά της Ιταλίας με διοικητή τον πρίγκιπα Εζέν ντε Μπωαρναί, αντιβασιλέα της Ιταλίας, εναντίον των αυστριακών στρατευμάτων, 25 Μαΐου 1809, (1839)
- Μάχη στο φαράγγι του Τιρόλου, Μάρτιος 1797
- Η μάχη του Ράαμπ, 14 Ιουνίου 1809
- Η επίθεση στο αυτοκίνητο της κυρίας Βοναπάρτη στις όχθες της λίμνης Γκάρντα, 1806
Επιλογή έργων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μάχη στην πύλη Σαιν-Ντενί (στις 28 Ιουλίου 1830) (1830) Μουσείο Καρναβαλέ
- Είσοδος της Γαλλικής στρατιάς στη Ρώμη (στις 15 Φεβρουαρίου 1798)
- Συνάντηση του Ναπολέοντα με τους Πρέσβεις του Αυστριακού Αυτοκράτορα κοντά στο Λέομπν, Στάιερμαρκ στις 7 Απριλίου 1797 (1808) Ερμιτάζ
- Η κατάληψη της Πάτρας από τον Αντιστράτηγο Σνεντέρ στις 4 Οκτωβρίου 1828 (κατά την Εκστρατεία του Μοριά) (1840) Βερσαλλίες
- Οι δόκιμοι της Πολυτεχνικής σχολής φέρνουν πίσω τον σταυρό του παρεκκλησίου του παλατιού του Κεραμεικού, Παρίσι Φεβρουάριος 1848 Μουσείο Καρναβαλέ
- Η Λουίζ Νταμπατί ως Λαίδη Μάκβεθ (1827)
- Βάσκος χωρικός στα περίχωρα της Μπαγιόν (1819)
- Η τελετή του γάμου (1810)
- Ο Ναπολέων Α' φέρνει Άγγλους αιχμαλώτους στην Άστοργα και διατάζει να τους φερθούν με ιδιαίτερη προσοχή, Ιανουάριος 1809, (1810) Ανάκτορο των Βερσαλλιών
- Παράδοση της Μάντοβα, 2 Φεβρουαρίου 1797: Ο στρατηγός Βούμσερ παραδίδεται στον στρατηγό Σερυριέ, Σαλόν του 1812, Ανάκτορο των Βερσαλλιών
