Ιούδας Αμπραβανέλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ιούδας Αμπραβανέλ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Judá Abravanel (Πορτογαλικά)
Γέννηση1460[1][2]
Λισαβόνα
Θάνατος1530 ή 1521 (περίπου)[3]
Νάπολη
ΨευδώνυμοLeão Hebreu
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Πορτογαλίας
ΘρησκείαΙουδαϊσμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΠορτογαλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόσοφος
ποιητής
ιατρός
συγγραφέας
ραββίνος
ανθρωπιστής
Οικογένεια
ΓονείςΙσαάκ Αμπραβανέλ
ΑδέλφιαSamuele Abarbanel
ΟικογένειαFamille Abravanel
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ιούδας Αμπραβανέλ (1465-1530) ήταν ιατρός, ποιητής, φιλόσοφος.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιούδας Αμπραβανέλ γεννήθηκε το 1465. Ήταν γιος του Ισαάκ Αμπραβανέλ. Πέθανε στην Νάπολη το 1530.

Ήταν γνωστός και ως Λέων ο Εβραίος (Leo Hebreaus).[4]

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Philosophie d'amour, 1595

Έγραψε στα εβραϊκά και στα ιταλικά τρεις διαλόγους περί αγάπης (Dialghi d' amore), μας σώζεται όμως μόνο η ιταλική έκδοση.

Σε αυτούς τους διαλόγους που γίνονται μεταξύ της Σοφίας και του Φίλωνος, αναλύονται η η φύση, η ουσία, η προέλευση και η παγκοσμιότητα της αγάπης.

Το έργο απηχεί πλατωνική επιρροή και άσκησε επίδραση σε μεταγενέστερους μυστικούς και φιλοσόφους.[5] Ο Φίλων υπερασπίζεται θέσεις αριστοτελικές, ενώ η Σοφία πλατωνικές.

Σταθερή επιδίωξη του Αμπραβανέλ είναι να δείξει πως οι διαφορές μεταξύ Πλάτωνα και Αριστοτέλη είναι διαφορές ορολογίας και έμφασης και όχι περιεχομένου.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) Gemeinsame Normdatei. 118500198. Ανακτήθηκε στις 13  Αυγούστου 2015.
  2. 2,0 2,1 «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 17335/yehuda-abravanel. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. leon-l-hebreu.
  4. 4,0 4,1 Θάνος Σαμαρτζής, Ιούδας Λέων Αμπραβανέλ [1] Αρχειοθετήθηκε 2017-09-21 στο Wayback Machine.
  5. Ανώνυμος, «Αμπραβανέλ Ιούδας», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 2 (1963), στ. 294