Θόλος (λουτρά)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο θόλος ήταν κυκλική αίθουσα, οποία κτίζεται για πρώτη φορά στο ελληνιστικό λουτρό και συνεχίζει να αποτελεί μέρος της λουτρικής αρχιτεκτονικής στις οθωμανικές λουτρικές εγκαταστάσεις.

Η αίθουσα του θόλου χρησιμοποιούνταν κυρίως για ζεστό μπάνιο. Η ονομασία προέρχεται από τον τρόπο στέγασης και της ημισφαιρικής μορφής τηςΣφάλμα αναφοράς: Μη έγκυρη ετικέτα <ref>· μη έγκυρα ονόματα, π.χ. πάρα πολλά. Στο κέντρο της θόλου βρίσκεται το οπαίο, ένα στρογγυλό άνοιγμα που εξυπηρετεί τον εξαερισμό του χώρου, την απόληξη του καπνού και την εισαγωγή του φωτός.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1.Ελένη Κανετάκη, Οθωμανικά λουτρά στον Ελλαδικό χώρο, Τεχνικό επιμελητήριο Ελλάδας 2004

2.Κουκουλές Φ., Βυζαντινών Βίος και Πολιτισμός, τόμος Δ΄, Αθήνα 1948-55

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βυζαντινά Λουτρά