Θεόδωρος Ηπίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Θεόδωρος Ηπίτης
Theodoros Ipitis.JPG
Ο Θεόδωρος Ηπίτης στο Ημερολόγιον Σκόκου του 1888.
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Θεόδωρος Ηπίτης (Ελληνικά)
Γέννηση 1822
Οδησσός
Θάνατος 1879
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
Οικογένεια
Σύζυγος Ελένη Κριεζή
Τέκνα Αντώνιος Ηπίτης
Γονείς Πέτρος Ηπίτης
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός /Ελληνικός Στρατός Ξηράς

Ο Θεόδωρος Ηπίτης (1822-1879) ήταν έλληνας στρατιωτικός με σημαντική ανασυγκροτική δράση στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος. Γεννήθηκε στην Οδησσό τον Σεπτέμβριο του 1822. Πατέρας του ήταν ο ιατρός Πέτρος Ηπίτης. Σε ηλικία οκτώ χρονών πήγε στην Γενεύη όπου τέλειωσε το σχολείο. Επέστρεψε στην Ελλάδα και γράφτηκε στην Φυσικομαθηματική του Πανεπιστημίου. Έφυγε όμως για την Ρωσία, όπου εξακολούθησε τα μαθήματα στα Πανεπιστήμια του Χάρκοφκ και Κρεμεντσούκ, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι και Μετς, όπου επιδόθηκε στις στρατιωτικές σπουδές, τις οποίες ολοκλήρωσε στην Στρατιωτική Σχολή της Πετρούπολης. Κατατάχτηκε ως αξιωματικός στον Ρωσικό στρατό. Παραιτήθηκε το 1849 και επέστρεψε στην Αθήνα, όπου κατατάχτηκε ως ανθυπολοχαγός του μηχανικού στον ελληνικό στρατό. Παντρεύτηκε την πρωτότοκη θυγατέρα του προέδρου του υπουργικού συμβουλίου Αντώνιου Κριεζή. Διετέλεσε καθηγητής στην Σχολή Ευελπίδων μέχρι το 1852. Ακολούθως του ανατέθηκε η διοργάνωση του πυροσβεστικού σώματος που μόλις είχε συσταθεί. Υπηρέτησε ξανά στην Διεύθυνση του Μηχανικού και του ανατέθηκε πάλι η διδασκαλία μέχρι το 1868. Προσλήφθηκε ως λοχαγός α' τάξης στο σώμα των Γενικών Επιτελών, και έγινε αρχηγός του επιτελείου του κατά τα μεθόρια στρατού. Του ανατέθηκε η κατασκευή λεπτομερούς τοπογραφικού χάρτη της Στερεάς Ελλάδας, η μελέτη της χώρας από ιστορική και στρατιωτική έποψη και η σχεδίαση ολόκληρου συστήματος οδοποιίας. Περιέπεσε σε δυσμένεια και γι' αυτό ζήτησε την αποστράτευτή του το 1879. Αργότερα επέστρεψε ως ιδιώτης στην διεύθυνση του τμήματος του πυροβολικού στο Υπουργείο των Ναυτικών. Απεβίωσε στις 24 Φεβρουαρίου 1887. Γιοι του ήταν οι στρατιωτικοί Αντώνιος Ηπίτης και Ιωάννης Ηπίτης.

Μελέτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μελέτη της πρώτης οροθετικής γραμμής
  • Έρευνα του εδάφους και των στρατιωτικών θέσεων
  • Προσδιορισμός των αμυντικών σημείων
  • Επιθεώρηση των βιομηχανικών έργων των Μεταλλουργείων του Λαυρίου
  • Σχεδίαση της διακλαδώσεως των υδραγωγικών σωλήνων της πόλης Αθηνών
  • Μελέτη των λιμενικών έργων Πειραιώς, Πατρών, Ύδρας
  • Διευθέτηση της κοίτης του χιμάρου Καρπενησίου
  • Μελέτη και σχεδιαγράφηση της αποξηράνσεως της Κωπαΐδος

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]