Θερμοκρασία Νεέλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η θερμοκρασία Νεέλ (Néel temperature) ή θερμοκρασία μαγνητικής τάξης (magnetic ordering temperature), TN, είναι η θερμοκρασία πάνω από την οποία ένα αντισιδηρομαγνητικό υλικό γίνεται παραμαγνητικό—δηλαδή, η θερμική ενέργεια γίνεται αρκετά μεγάλη για να καταστρέψει τη μικροσκοπική μαγνητική τάξη μέσα στο υλικό.

Η θερμοκρασία Νεέλ είναι ανάλογη με τη θερμοκρασία Κιρί, TC, για σιδηρομαγνητικά υλικά. Ονομάστηκε προς τιμήν του Λουί Νεέλ ([Louis Néel) (1904–2000), που του απονεμήθηκε το 1970 το Βραβείο Νόμπελ στη φυσική για τη σχετική εργασία του.

Παρακάτω αναφέρονται οι θερμοκρασίες Νεέλ αρκετών υλικών:[1]

ουσία θερμοκρασία Νεέλ, σε Κέλβιν
MnO 116
MnS 160
MnTe 307
MnF2 67
FeF2 79
FeCl2 24
FeI2 9
FeO 198
FeOCl 80
CoCl2 25
CoI2 12
CoO 291
NiCl2 50
NiI2 75
NiO 525
Cr 308
Cr2O3 307
Nd5Ge3 50

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Kittel, Charles (2005). Introduction to Solid State Physics (8th έκδοση). New York: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-471-41526-8.