Θερμές πηγές Γαλάνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 05°02′37″S 39°03′24″E / 5.04361°S 39.05667°E / -5.04361; 39.05667

Θερμές πηγές Γαλάνου
(Galanos hot springs)
ΤοποθεσίαΠεριφέρεια Τάνγκα
Συντεταγμένες5°2'37"S, 39°3'24"E
ΤύποςΙαματική πηγή

Οι Θερμές πηγές Γαλάνου (Galanos hot springs και στα Ελληνικά προφέρεται "Γκαλάνος χοτ σπρινγκς"), είναι θειούχες θερμές πηγές οι οποίες βρίσκονται στην Περιφέρεια Τάνγκα στην Τανζανία και συγκεκριμένα ένα από τα αξιοθέατα πλησίον της πόλης Τάνγκα (Tanga).

Βρίσκονται 3 χλμ. ανατολικά των Σπηλαίων Αμπόνι (Amboni Caves).[1][Σημ. 1]

Άλλες ονομασίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ονομάζονται επίσης και Θειούχα λουτρά Γαλάνου (Galanos sulphur baths στα Ελληνικά προφέρεται "Γκαλάνος σέλφερ μπαθς").[2]

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι διάφορες πηγές πληροφόρησης στο διαδίκτυο, αναφέρουν ότι οι ιαματικές πηγές ανακαλύφθηκαν το 1950, από τον πλούσιο Έλληνα Μακεδόνα σχοινοκτηματία Χρήστο Γαλανό, τούτο είναι παντελώς αναληθές, καθότι οι Γερμανοί αποικιοκράτες ήδη γνώριζαν την ύπαρξή των τουλάχιστον από το 1895.[3][Σημ. 2][Παρ. Σημ. 1] Πρόκειται για θερμές πηγές των οποίων τα νερά τους είναι ζεστά, πράσινα και λόγω της περιεκτικότητας των σε θείο, έχουν μια έντονη οσμή.[1] Λέγεται ότι είναι οι δεύτερες μεγαλύτερες του είδους των, παγκοσμίως.[4]

Οι πηγές δεν έχουν μεγάλη επισκεψιμότητα[5] ίσως λόγω της έντονης οσμής. Οι δε κτιριακές εγκαταστάσεις των, παρουσιάζουν σημεία εγκατάλειψης.[1]

Θεραπευτικές ιδιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχουν θεραπευτικές ιδιότητες για τη θεραπεία των ρευματοειδών παθήσεων,[2] αρθριτικών καθώς και δερματικών παθήσεων.[1]

Ευεργεσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χρήστος Γαλανός έδωσε το ποσό των 4.000 λιρών Αγγλίας, στο Δήμο Τάνγκα, για τα έξοδα ευπρεπισμού και τις κτιριακές εγκαταστάσεις των θειούχων ιαματικών θερμοπηγών και οι οποίες θα φέρουν την ονομασία Galanos sulphur baths.[2][6][7][4]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Χάριν της μετάφρασης, προτιμήθηκε να διατηρηθούν τα τμήματα με την Αγγλική-Σουαχίλι γραφή έναντι της Ελληνικής τους γραφής. Ο λόγος που γίνεται αυτό, είναι διότι ορισμένες ονομασίες δεν μπορούν να αποδοθούν 100% με την Ελληνική γραφή, π.χ. τόσο η Αγγλική-Σουαχίλι ονομασία Amboni όσο και η ονομασία Aboni, στα Ελληνικά γράφονται ως «Αμπόνι». Η αναγραφή λοιπόν της Αγγλικής-Σουαχίλι ονομασίας, μας βοηθά στη συγκεκριμένη περίπτωση, να δούμε ότι η Ελληνική ονομασία προφέρεται ως «Α-μ-μπό-νι» και όχι ως «Α-μπό-νι» (γιατί δεν είναι Aboni αλλά Amboni). Υπάρχουν αρκετές τέτοιες περιπτώσεις, οπότε η παράλληλη παράθεση της Αγγλικής-Σουαχίλι ονομασίας, διευκολύνει στην Ελληνική ανάγνωση της ονομασίας. Επιπλέον, όπου υπάρχει ονομασία σε Ελληνική γραφή, παρατίθεται απαραιτήτως (εντός παρενθέσεως) και η Αγγλική-Σουαχίλι ονομασία, ώστε να διευκολυνθεί περαιτέρω, ο μη εξοικειωμένος (με τις Σουαχίλι ονομασίες) αναγνώστης.
  2. Ο 33-χρονος Γερμανός ιατρός Friedrich Plehn, στην προσπάθειά του να καταπολεμήσει την ελονοσία, μεταξύ άλλων, μελετούσε και τις θειούχες πηγές στο Αμπόνι (Amboni).
Παραπομπές σημειώσεων
  1. D. F. Clyde (1962). «Malaria During the Early Days in Tanga». History of the Medical Services of Tanganyika. Dar es Salaam: Government Press. σελ. 19. 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Rough Guide to Tanzania, by Rough Guides, ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2018
  2. 2,0 2,1 2,2 East Africa and Rhodesia, Issues 1734-1759, Page 1077, ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2018
  3. D. F. Clyde (1962). «Malaria During the Early Days in Tanga». History of the Medical Services of Tanganyika. Dar es Salaam: Government Press. σελ. 19. 
  4. 4,0 4,1 Tourist guide to Tanzania, by Gratian Luhikula, Page 107, ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2018
  5. ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2018
  6. Ιωάννης Ν.Τσόντος (1953). «Αρούσα». Έλληνες εν τη Ξένη (Τανγκανίκα) 1951-1953. Λευκωσία - Κύπρος: Τύποις "Ζάβαλλη". σελίδες 184–203. 
  7. Tanzania, Amboni, 22 Ιουλίου 2018[νεκρός σύνδεσμος]

Βιβλιογραφικές πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιωάννης Ν.Τσόντος (1953). Έλληνες εν τη Ξένη (Τανγκανίκα) 1951-1953. Λευκωσία - Κύπρος: Τύποις "Ζάβαλλη". 
  • Ελένη Γκίνου (2007). Χριστόδουλος Γαλάνος, Η οικουμενικότητα της ευεργεσίας. Αθήνα. ISBN 978-960-930419-1. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • [1], ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2018
  • (βίντεο) [2], ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2018