Η μουσική της Ιαπωνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η λαϊκή μουσική της Ιαπωνίας, της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, έχει κοινά χαρακτηριστικά με τις μουσικές της Κίνας, του Θιβέτ και έχει επηρεαστεί γενικά από όλες τις Βουδιστικές μουσικές. Η μουσική τους είναι στενά δεμένη με τον χώρο, την ποίηση, το θέατρο και την θρησκεία.

Η παραδοσιακή μουσική στην Ιαπωνία χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: μουσική για το θέατρο Νταγκάου, μουσική για το θέατρο Νο και οργανική μουσική για Κότο και Σαμουκάτσι.

Δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ιάπωνες χρησιμοποιούν πεντάφθογγες κλίμακες. Ο ρυθμός είναι δίσημος και ελεύθερος.

Μουσικά όργανα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κότο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Κότο είναι χορδόφωνο μουσικό όργανο κινεζικής προέλευσης με μήκος 1,80 μ.

Σαμισέν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σαμισέν είναι χορδόφωνο που παίζεται με πένα. Έχει μικρό βραχίονα και δεν έχει τάστα. Το ηχείο του είναι ορθογώνιο και φτιαγμένο από δέρμα γάτας ή σκύλου. Οι χορδές είναι από μετάξι.

Κατάσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι μεταφερόμενο. Οι εκτελεστές φορούν στα δάκτυλά τους πένες, που είναι προσαρμοσμένες με μεταλλικές δακτυλήθρες.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Σχολικό εγχειρίδιο της μουσικής, Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων Διόφαντος.