Ηλεκτροσυγκόλληση τόξου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ηλεκτροσυγκόλληση τόξου με χρήση αερίου

Η ηλεκτροσυγκόλληση τόξου είναι συγκόλληση τήξης, με θερμότητα η οποία παράγεται από ηλεκτρικόβολταϊκό) τόξο. Με τις συγκολλήσεις αυτές επιτυγχάνεται η μόνιμη σύνδεση δύο μεταλλικών τεμαχίων ή η συμπλήρωση μιας κοιλότητας με πρόσθετο υλικό.

Για τις συγκολλήσεις αυτές χρησιμοποιείται η θερμότητα, που δημιουργείται από το ηλεκτρικό τόξο.Για τη αύξηση της θερμότητας χρησιμοποιούμε την ηλεκτροσυγκολλητική μηχανή η οποία αποτελείται από το πρωτεύον και δευτερεύον πηνίο. Σκοπος της μηχανής είναι να αυξήσουμε την ένταση και να μειώσουμε την τάση του ρεύματος. Η ένταση που περνάει από το ηλεκτροδιο είναι πολλά αμπέρ πχ 120 a για πάχος ηλεκτροδίου 2,5mm και έτσι τήκεται το ηλεκρόδιο.Επιπλέον με τη θερμότητα αυτή τα κομμάτια που πρόκειται να συνδεθούν τήκονται στην επιφάνεια, όπου θα γίνει η συγκόλληση και αναμειγνύονται με την λιωμένη κόλληση. Η συγκόλληση είναι αυτογενής, επειδή η κόλληση που χρησιμοποιείται είναι από το ίδιο υλικό με τα προς συγκόλληση τεμάχια.

Η ηλεκτροσυγκόλληση τόξου γίνεται συνήθως με μεταλλικό ηλεκτρόδιο, το οποίο συνήθως είναι η ίδια η κόλληση, η οποία τήκεται και γεμίζει το διάκενο μεταξύ των δύο τεμαχίων. Τα ηλεκτρόδια συνήθως είναι επενδεδυμένα με ένα υλικο το οποίο αφενός σχηματίζει προστατευτικό μανδύα από αέρια, αυτα τα αερια προστατευουν τη συγκολληση από το οξυγονο που υπαρχει στον αερα για να μην δημιουργηθει οξειδωση στην περιοχή συγκόλλησης και αφετέρου αποτρέπει τη δημιουργία φυσαλίδων μέσα στο συγκόλλημα. Έτσι οι κολλήσεις με επενδεδυμένα ηλεκτρόδια οδηγούν σε μεγαλύτερη μηχανική αντοχή της συγκόλλησης.