Ζωρζ Ζακ Νταντόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ζορζ Ζακ Νταντόν)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ζορζ Ζακ Νταντόν
Georges-Jacques Danton.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Georges Danton (Γαλλικά) και Georges Jacques Danton (Γαλλικά)
Γέννηση 26  Οκτωβρίου 1759[1]
Αρκί-συρ-Ωμπ
Θάνατος 5  Απριλίου 1794[2][3][4][1][5][6]
Παρίσι[7][8]
Αιτία θανάτου Γκιλοτίνα
Συνθήκες θανάτου Γκιλοτίνα
Υπηκοότητα Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα γαλλική γλώσσα
Ομιλούμενες γλώσσες γαλλική γλώσσα[4]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
δικηγόρος
επαναστάτης
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Λέσχη των Κορδελιέρων
Οικογένεια
Σύζυγος Martia
Antoinette Gabrielle Danton
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Feacris malabarensis
Αντιπρόεδρος της Εθνικής Συνέλευσης (1792–1795)[9]
Υπογραφή
GeorgesDantonSignature.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ζωρζ Ζακ Νταντόν (Georges Danton, 26 Οκτωβρίου 1759 - 5 Απριλίου 1794) ήταν ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες της Γαλλικής Επανάστασης. Γιος εισαγγελέα, ο Δαντών, όπως επικράτησε να γράφεται στην ελληνική, σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1789, αρχικά ως επικεφαλής της περιοχής των Κορδελιέρων και στη συνέχεια ως πρόεδρος της ομώνυμης ριζοσπαστικής λέσχης. Το 1791, ύστερα από την αποτυχία μιας εξέγερσης, που ακολούθησε την αναχώρηση του Λουδοβίκου ΙΣΤ', κατέφυγε στο Λονδίνο. Σύντομα όμως επέστρεψε και αμέσως ασχολήθηκε με την οργάνωση της επανάστασης του Αυγούστου 1792, που οδήγησε στην ανατροπή της δυναστείας. Ύστερα από την επιτυχία αυτή της εξέγερσης, διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης.

Υπήρξε μέλος της επαναστατικής κομμούνας και του επαναστατικού συμβουλίου. Αναδείχτηκε σε πραγματική "ψυχή" της Γαλλικής επαναστάσεως, όταν αυτή κινδύνεψε να καταπνιγεί ύστερα από την εισβολή των Πρώσων. Στις κρίσιμες εκείνες περιστάσεις, έχοντας ως σύνθημά του πως για να σωθεί η επανάσταση "χρειάζεται τόλμη και περισσότερη τόλμη", αντιτάχτηκε στη μεταφορά της κυβέρνησης από το Παρίσι σε άλλη ασφαλέστερη περιοχή. Όπλισε τους αγρότες και τους εργάτες, πήρε δραστικά μέτρα εναντίον των εσωτερικών εχθρών της επανάστασης και ανέλαβε έντονες διπλωματικές πρωτοβουλίες, για να "σπάσει" το μέτωπο των εχθρών στο εξωτερικό.

Περίφημος ρήτορας και ευέλικτος πολιτικός ο Νταντόν υπήρξε εμπνευστής της "Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας" και ηγέτης της ως τον Ιούλιο του 1793. Την επόμενη χρονιά θεωρήθηκε ύποπτος συμβιβαστικών τάσεων και κατηγορήθηκε για οικονομικά σκάνδαλα, με αποτέλεσμα να καταδικαστεί και να εκτελεστεί στις 5 Απριλίου 1794, μαζί με τους κυριότερους οπαδούς του, στη γκιλοτίνα. Τα τελευταία λόγια του Νταντόν λίγο πριν την καρατόμησή του ήταν: "Σε λίγο θα περάσω στην ανυπαρξία, όμως το όνομά μου θα ζήσει στο Πάνθεο της Ιστορίας".



  1. 1,0 1,1 1,2 (γαλλική γλώσσα) Sycomore. www.assemblee-nationale.fr/sycomore/index.asp. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  3. d:Q4528744: «Дантон, Жорж-Жак» (ρωσική γλώσσα) 1893.
  4. 4,0 4,1 (γαλλική γλώσσα) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12198548s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  5. «Encyclopædia Britannica» (αγγλικά) biography/Georges-Danton. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. SNAC. w6805ddj. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  8. «Большая советская энциклопедия» (ρωσική γλώσσα) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  9. (γαλλική γλώσσα) Sycomore. www.assemblee-nationale.fr/sycomore/index.asp.