Ζορζ Εμμανιέλ Κλανσιέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Georges-Emmanuel Clancier
Georges-Emmanuel Clancier, 1987.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Georges-Emmanuel Clancier (Γαλλικά)[1]
Γέννηση 3 Μαΐου 1914 (1914-05-03)
Limoges, France
Θάνατος 4 Ιουλίου 2018 (104 ετών)
Αιτία θανάτου πνευμονία
Τόπος ταφής Κοιμητήριο του Μονπαρνάς
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία[1]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Γαλλικά[1]
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα Poet, novelist, journalist
Αξιοσημείωτο έργο d:Q3225147
L'Éternité plus un jour
Οικογένεια
Σύζυγος Anne Clancier
Τέκνα Σιλβέστρ Κλανσιέ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα πρόεδρος (1976–1979, PEN club français)
Βραβεύσεις
Υπογραφή
Georges-Emmanuel Clancier (signature).jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ζορζ Εμμανιέλ Κλανσιέ (Georges-Emmanuel Clancier, 3 Μαΐου 1914 - 4 Ιουλίου 2018) ήταν Γάλλος ποιητής, μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος. Κέρδισε το βραβείο Γκονκούρ (ποίηση), το βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας (Académie française) και το βραβείο της Ένωσης Λογοτεχνών (Société des gens de lettres).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένος στην Λιμόζη, ο Κλανσιέ ενθαρρύνθηκε από καθηγητές του το 1930 να ασχοληθεί με την λογοτεχνία. Ξεκίνησε να γράφει ποιήματα και το 1933, ξεκίνησε να εργάζεται σε εφημερίδες συμπεριλαμβανομένης της Les Cahiers du Sud. Πήγε στο Παρίσι το 1939 αλλά το επόμενο έτος επέστρεψε στην Λιμόζη όπου σπούδασε τέχνες στα πανεπιστήμια του Πουατιέ και της Τουλούζης και όπου συνάντησε τον Τζόε Μπουσκετέν Καρκασόν. Το 1940, έγινε μέλος της εκδοτικής ομάδας του περιοδικού Fontaine, του οποίου εκδότης ήταν ο Max-Pol Fouchet. Στο Saint-Léonard-de-Noblat (Haute-Vienne), συνάντησε τους Raymond Queneau, Michel Leiris, Lourmarin Claude Roy, Pierre Seghers, Loys Masson, Pierre Emmanuel και Max-Pol Fouchet. Από το 1942 έως το 1944, συνέλεξε και κυκλοφόρησε στα κρυφά κείμενα συγγραφέων της Γαλλικής Αντίστασης μέχρι την κατακτημένη Γαλλία.

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1949 βραβείο Μωρίς Μπουρντέτ
  • 1957 βραβείο της Ένωσης Λογοτεχνών
  • 1957 Prix des Quatre Juries
  • 1970 Booksellers Award
  • 1971 βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας
  • 1992 βραβείο Γκονκούρ

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Temps des héros, Cahiers de l'École de Rochefort, 1943.
  • Le Paysan céleste, Marseille, Robert Laffont, 1943.
  • Journal parlé, Limoges, Rougerie, 1949.
  • Terre secrète, Paris, Seghers, 1951.
  • L'Autre rive, Limoges, Rougerie, 1952.
  • Vrai visage, Paris, Seghers, 1953; Paris, Robert Laffont, 1965.
  • Une Voix, Paris, Gallimard (Prix Artaud 1957).
  • Évidences, Paris, Mercure de France, 1960.
  • Terres de Mémoire, Paris, Robert Laffont, 1965.
  • Le Siècle et l'espace, Marc Pessein, 1970.
  • Peut-être une demeure, précédé d' Écriture des jours, Paris, Gallimard, 1972.
  • Le Voyage analogique, Paris, Jean Briance, 1976.
  • Oscillante parole, Paris, Gallimard, 1978.
  • Mots de l'Aspre, Georges Badin, 1980.
  • Le Poème hanté, Paris, Gallimard, 1983.
  • Le Paysan céleste, suivi de Chansons sur porcelaine, Notre temps, Écriture des jours, préface de Pierre Gascar, Paris, Poésie Gallimard, 1984.
  • L'Orée, Luxembourg, Euroeditor, 1987.
  • Tentative d'un cadastre amoureux, Ottawa (Canada), Écrits des Forges, 1989.
  • Passagers du temps, Paris, Gallimard, 1991.
  • Contre-Chants, Paris, Gallimard, 2001.
  • Terres de mémoire suivi de Vrai visage, Paris, La Table Ronde, coll. poche La Petite vermillon n° 187, 2003, 288 p. (ISBN 2710325683).
  • Le Paysan céleste - Notre part d'or et d'ombre (poèmes 1950-2000), préface d'André Dhôtel, Paris, Poésie/Gallimard, 2008.
  • Vive fut l'aventure, Paris, Gallimard, 2008.

Μυθιστορήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Quadrille sur la tour, Alger, Edmond Charlot, 1942 puis Mercure de France 1963
  • La Couronne de vie, Paris, Edmond Charlot, 1946
  • Dernière heure, Paris, Gallimard, 1951; Éditions du Rocher, 1998
  • Le Pain noir (I), Paris, Robert Laffont, 1956
  • La Fabrique du roi (II), Paris, Robert Laffont, 1957
  • Les Drapeaux de la ville (III), Paris, Robert Laffont, 1959
  • La Dernière Saison (IV), Paris, Robert Laffont, 1961
  • Les Incertains, Paris, Seghers, 1965; Paris, Robert Laffont, 1970
  • L'Éternité plus un jour, Paris, Robert Laffont, 1969; La Table Ronde, 2005
  • La Halte dans l'été, Paris, Robert Laffont, 1976
  • Le Pain noir, La Fabrique du roi, Tome I, Les Drapeaux de la ville, La dernière saison, Tome II, Paris, Robert Laffont, 1991
  • Une Ombre Sarrasine, Paris, Albin Michel, 1996

Ιστορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • La Couleuvre du dimanche, Nice, Méditerranea, 1937
  • Le Parti des enfants, Paris, Les Œuvres libres n°137, Arthème Fayard, 1957
  • Le Baptême, Paris, Les Œuvres libres n° 156, Arthème Fayard, 1959
  • Les Arènes de Vérone, Paris, Robert Laffont, 1964
  • L'Enfant de neige, Paris, Casterman, 1978
  • L'Enfant qui prenait le vent, Paris, Casterman, 1984

Αυτοβιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ces ombres qui m'éclairent :
    • L'Enfant double, Paris, Albin Michel, 1984
    • L'Ecolier des rêves, Paris, Albin Michel, 1986
    • Un Jeune Homme au secret, Paris, Albin Michel, 1989
  • 1,0 1,1 1,2 1,3 «Le poète Georges-Emmanuel Clancier est mort à l'âge de 104 ans». Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2018.
  • (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb118969176. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.