Ζοζέ Ράμος Όρτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζοζέ Ράμος Ορτά
Τάγμα του Πρίγκηπα Ενρίκε
Jose Ramos 1996.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
José Manuel Ramos-Horta (Πορτογαλικά)
Γέννηση26  Δεκεμβρίου 1949[1]
Ντίλι[2][3][4]
Χώρα πολιτογράφησηςΑνατολικό Τιμόρ[5]
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΠορτογαλικά[6]
ΣπουδέςSchool of International and Public Affairs, Columbia University
Πανεπιστήμιο Κολούμπια (έως 1983)
Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης (έως 1983)
Antioch College (έως 1984)
International Institute of Human Rights
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός[7][8]
δικηγόρος
legal counsel
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαRevolutionary Front for an Independent East Timor
Οικογένεια
ΣύζυγοςAna Pessoa Pinto
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρωθυπουργός του Ανατολικού Τιμόρ (2006–2007)
Πρόεδρος του Ανατολικού Τιμόρ (2007–2012)
ΒραβεύσειςΒραβείο Νόμπελ Ειρήνης (1996)[9][10]
Honorary Companion of the Order of Australia (25  Νοεμβρίου 2013)[11]
Εθνικό Τάγμα Χοσέ Μαρτίν (2010)[12]
Order of Rio Branco
Grand Collar of the Order of Prince Henry (13  Νοεμβρίου 2007)[13]
honorary doctorate of the University of Porto
Grand Cross of the Order of Liberty (9  Ιουνίου 1998)[13]
Order of Amilcar Cabral 1st Class (2011)[14]
Ιστότοπος
http://ramoshorta.com
Υπογραφή
Assinatura de José Ramos-Horta.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ζοζέ Ράμος Όρτα (José Manuel Ramos-Horta, 1949-) είναι πολιτικός από το Ανατολικό Τιμόρ, του οποίου διετέλεσε πρόεδρος από το 2007 έως το 2012. Ήταν ιδρυτής και μέλος του αριστερού κόμματος Fretilin.[15] Βραβεύτηκε με βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1996. Ως ακτιβιστής αγωνίστηκε για τα δικαιώματα και την ανεξαρτησία του Ανατολικού Τιμόρ.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπουδές και πολιτική ανέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1949. Σπούδασε νομικά (Διεθνές Δίκαιο) στη Χάγη και στο Οχάιο και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Στρασβούργο και στη Νέα Υόρκη.[16][17]

Τιμήθηκε με Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, μαζί με τον επίσκοπο Κάρλος Μπέλο το 1996.

Έγινε ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών του Ανατολικού Τιμόρ από την ανεξαρτησία της χώρας, το 2002, μέχρι και την παραίτησή του, στις 25 Ιουνίου 2006, εν μέσω πολιτικής αναταραχής. Στις 8 Ιουλίου 2006 διορίστηκε πρωθυπουργός. Εξελέγη πρόεδρος της χώρας, με 69% στο δεύτερο γύρο, στις 9 Μαΐου 2007. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 20 Μαΐου 2007.

Δολοφονική απόπειρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 11 Φεβρουαρίου του 2008 εκδηλώθηκε αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του προέδρου στο Προεδρικό Μέγαρο[18], με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στο στήθος και στην κοιλιακή χώρα. Λίγο αργότερα απέτυχε απόπειρα δολοφονίας και του πρωθυπουργού, ο οποίος δεν έπαθε το παραμικρό. Προσωρινός πρόεδρος ανέλαβε ο Βισέντε ντα Σίλβα Γκουτέρες, αντιπρόεδρος της χώρας και στις 13 Φεβρουαρίου τον διαδέχθηκε ο Φερνάντο ντε Αραούζο. Η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, επιβλήθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας για 48 ώρες και οι αρχές έκαναν λόγο για "αποτυχημένο πραξικόπημα". Παράλληλα, οι διεθνείς αντιδράσεις στις επιθέσεις ήταν η έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως και η ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων της Αυστραλίας στο Τιμόρ.

Ο Ράμος Όρτα άφησε να εννοηθεί ότι ενδέχεται να εγκαταλείψει την πολιτική, σε δηλώσεις του, τον Απρίλιο[19] του 2008. Στις 17 Απριλίου του 2008 επέστρεψε στη χώρα του, υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας.

Μετά την προεδρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το πραξικόπημα στη Γουινέα-Μπισσάου το 2012 προσφέρθηκε να μεσολαβήσει ώστε να τερματιστεί η διένεξη. Στις 31 Ιανουαρίου 2013 ορίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως ειδικός απεσταλμένος στη χώρα.[20]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι διαζευγμένος (από την υπουργό Άννα Πεσόα Πίντου) με έναν γιο, γεννημένο στη Μοζαμβίκη.[21]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γερμανικά) Brockhaus Enzyklopädie. ramos-horta-jose.
  2. online.wsj.com/article/SB117883488581399103.html?mod=googlenews_wsj.
  3. www.theaustralian.com.au/archive/news/timor-rebels-lover-blamed/story-e6frg6t6-1111116103960.
  4. www.theaustralian.com.au/arts/crusading-journalism-lives-in-dili/story-e6frg8n6-1226148324814.
  5. www.bbc.co.uk/news/world-africa-20880484.
  6. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb124808093. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  7. www.gulf-times.com/site/topics/article.asp?cu_no=2&item_no=96515&version=1&template_id=45&parent_id=25.
  8. www.abc.net.au/news/2007-07-26/e-timorese-rally-against-aust-interference/2514308.
  9. www.nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/1996/.
  10. www.wikidata.org/wiki/Q35637.
  11. web.archive.org/web/20170323143309/http://ramoshorta.com/2013/11/25/ramos-horta-to-receive-order-of-australia/.
  12. www.rtp.pt/noticias/mundo/jose-ramos-horta-reuniu-se-com-fidel-castro-no-final-da-visita-a-havana_n397216.
  13. 13,0 13,1 www.ordens.presidencia.pt?idc=154.
  14. kiosk.incv.cv/V/2011/8/1/1.1.26.10/p1.
  15. Lindsay Murdoch (10-7-2006). «Ramos Horta vows to rebuild Timor». The Age (Melbourne). http://www.theage.com.au/news/world/horta-vows-to-rebuild-timor/2006/07/09/1152383610425.html. Ανακτήθηκε στις 27-9-2006. 
  16. «José Manuel Ramos-Horta». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017. 
  17. Mitworld Αρχειοθετήθηκε 16-7-2011 στο Wayback Machine.
  18. in.gr Αρχειοθετήθηκε 2008-02-11 στο Wayback Machine., 'Σε κρίσιμη κατάσταση ο πρόεδρος του Ανατολικού Τιμόρ έπειτα από απόπειρα δολοφονίας, 11-2-2008.
  19. Ναυτεμπορική, Αν. Τιμόρ: Ανοιχτό το ενδεχόμενο παραίτησης του προέδρου, 8-4-2008
  20. «E Timor's Jose Ramos-Horta gets UN Guinea-Bissau role». BBC News. 1-1-2013. https://www.bbc.co.uk/news/world-africa-20880484. 
  21. YaleGlobal Online Αρχειοθετήθηκε 2-4-2011 στο Wayback Machine.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα José Ramos-Horta της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).