Ερρίκος του Αρκούρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ερρίκος
Lombards Library 012.jpg
κόμης του Αρκούρ
Περίοδος1605 - 1666
ΠροκάτοχοςΚάρολος Α΄
ΔιάδοχοςΦραγκίσκος-Λουδοβίκος
Γέννηση20 Μαρτίου 1601 (1601-03-20)
Θάνατος25 Ιουλίου 1666 (65 ετών)
αβαείο Ρογιαμόν, Αζνιέρ-συρ-Ουάζ
ΣύζυγοςΜαργαρίτα-Φιλίππη του Καμπού
ΕπίγονοιΑρμάντ
Λουδοβίκος
Φίλιππος
Κάρολος
ΟίκοςΛωρραίνης-Μπριόν
ΠατέραςΚάρολος Α΄
ΜητέραΜαργαρίτα ντε Σαμπό
ΘρησκείαΚαθολικός Χριστιανός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ερρίκος, γαλλ. Henri, (20 Μαρτίου 1601 - 25 Ιουλίου 1666) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Αρκούρ (1605-1666), κόμης του Μπριόν και του Αρμανιάκ και υποκόμης του Μαρσάν. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου του Μπριόν.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Α΄ δούκα του Ελμπέφ και κόμη του Αρκούρ και της Μαργαρίτας ντε Σαμπό, κόρης του Λεονόρ κόμη του Σαρνύ. Το 1605 απεβίωσε ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός έγινε δούκας του Ελμπέφ· ο Ερρίκος έγινε κόμης του Αρκούρ.

Η πρώτη στρατιωτική υπηρεσία του ήταν στην πολιορκία της Πράγας το 1620. Για την ανδρεία που επέδειξε, ονομάστηκε από τους συντρόφους του ο δοκιμασμένος (cadet). Πολέμησε κατά των Προτεσταντών και πήρε μέρος στην πολιορκία της Λα Ροσέλ (1627-8) και του Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελύ. Έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος το 1633, Μέγας Σταυλάρχης (Grand Écuyer) της Γαλλίας το 1643 και Σενεσάλης της Βουργουνδίας. Το υψηλό αξίωμα του Μέγα Σταυλάρχη τον έκανε υπεύθυνο για τις μετακινήσεις του βασιλιά και της συνοδείας του· τον προσφωνούσαν ο Κύριος Μέγας (Monsieur le Grand).

Το 1637 πολέμησε στο Πεδεμόντιο κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Ισπανικού Πολέμου (1635-59) όπου νίκησε μια Ισπανική στρατιά, πολύ μεγαλύτερη σε αριθμό, κοντά στο Κιέρι. Το 1640 ήταν υπεύθυνος για την πολιορκία του Τορίνο, που έπειτα από τρεις μήνες παραδόθηκε. Έπειτα πολέμησε στη Σαρδηνία και στην Καταλωνία, στην οποία έγινε αντιβασιλιάς το 1645.

Κατά την εξέγερση της Σφενδόνης (Fronde) έμεινε πιστός στην αντιβασίλισσα Άννα της Αυστρίας, αλλά συγκρούστηκε με τον καρδινάλιο Μαζαρέν και αποσύρθηκε στην Αλσατία.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1639 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα-Φιλίππη του Καμπού και είχε τέκνα:

  • Αρμάνδη-Ενριέττα 1640-1684, ηγουμένη του αβαείου του Σουασόν.
  • Λουδοβίκος 1641-1718, κόμης του Μπριόν και του Αρμανιάκ.
  • Φίλιππος 1643-1702, ιππότης.
  • Αλφόνσος-Λουδοβίκος 1644-1689, ηγούμενος του αβαείου στο Ρογιαμόν.
  • Ραϊμόντ-Μπερενγκέρ 1647-1686, ηγούμενος του αβαείου στο Φακόν ντε Μω.
  • Κάρολος 1648-1708, κόμης του Μαρσάν.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Georges Poull, La maison ducale de Lorraine, 1991.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henri, Count of Harcourt της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).