Εργοστάσιο Λιπασμάτων Δραπετσώνας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Α.Ε. Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων
Ίδρυση1909
Διάλυση1999
ΈδραΔραπετσώνα, Ελλάδα, Ελλάδα

Το εργοστάσιο Λιπασμάτων της Δραπετσώνας ήταν βιομηχανική μονάδα της ανώνυμης ελληνικής εταιρείας Χημικών προϊόντων και Λιπασμάτων ("Α.Ε.Ε.Χ.Π.Λ.") του οποίου η κατασκευή ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 1910. Ήταν χτισμένο σε παραθαλάσσια περιοχή, μεταξύ ενός λιμενοβραχίονα («Κράκαρη») και του όρμου των "Σφαγείων", στη βιομηχανική ζώνη της Δραπετσώνας. Από την έναρξη της λειτουργίας του από το Νικόλαο Κανελλόπουλο έως και το 1946 που αγοράσθηκε από τον Μποδοσάκη-Αθανασιάδη, το εργοστάσιο κυριαρχούσε στην οικονομική ζωή της περιοχής. Υπέστη μεγάλες ζημίες την περίοδο του Β΄ Π.Π., αλλά παρέμεινε εν λειτουργία και τη δεκαετία του ’50 γνώρισε νέα, μεγάλη άνθηση. Στα 1993 η εταιρεία υπήχθη στη διαδικασία της εκκαθάρισης, το εργοστάσιο πέρασε στην ιδιοκτησία της Εθνικής Τράπεζας, ωστόσο το 1999 έπαυσε οριστικά να λειτουργεί. Σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση απόλυτης εγκατάλειψης. Πέντε δήμοι της περιοχής ζητούν την ανάπλαση και απόδοσή του ως χώρου αναψυχής για τους κατοίκους, οι οποίοι παλαιότερα υπέφεραν από την δραστηριότητά του.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εταιρεία ιδρύθηκε στα 1909. Το εργοστάσιο εκτείνεται σε μια περιοχή συνολικώς 245 στρεμμάτων, διαθέτοντας όταν λειτουργούσε, μια δομημένη επιφάνεια 146.000 τ.μ. με 109 ενεργές μονάδες παραγωγής οξέων, λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων[1], μονοπωλώντας τη σχετική παραγωγή[2]. Στα 1934 ο αριθμός των εργατών του φτάνει στις 4.000 άτομα. Στα 2003 κατεδαφίστηκε το μεγαλύτερο τμήμα των εγκαταστάσεων[3]

Ανησυχίες για φωσφόγυψο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εργοστάσιο απέβαλλε ραδιενεργά απόβλητα του (φωσφογύψος) σε χωματερή στο Σχιστό Περάματος σε πλαγιά του όρους Αιγάλεω, με τα επίπεδα ραδιενέργειας να εξανοντίζονται σε πολλαπλάσιες τιμές απο τα ανώτατα όρια. Ραδιενεργός φωσφόγυψος υπάρχει και στον χώρο του εργοστασίου.[4]Σύμφωνα με στοιχεια από την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ) στο Σχιστό υπήρξαν συγκεντρώσεις Ra-226 της τάξης των 580 - 1.180 Bq/kg (τα όρια ασφαλείας είναι λιγότερο από 100 Βq/kg.) Πέρα απο την μόλυνση του υπεδάφους, τα ραδιενεργά υλικά μεταφέρονται σε παρακείμενες περιοχές μέσω του υδροφόρου ορίζοντα και του αέρα με την σκόνη.[5] Ο Πρόεδρος Περιβαλλοντικού Συνδέσμου Αθήνας Πειραιά κ. Γρηγόρης Γουρδομιχάλης χαρακτήρησε τα 10 εκατομυρια τονους ραδιενεργων αποβλήτων ως περιβαλλοντική βομβα στην καρδια της Αττικής.[6]

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

• «Όρισε τη μοίρα ολόκληρης της περιοχής», συντάκτης Χρ. Παπ. (Στην «Εφημερίδα των Συντακτών», φύλλο Μ. Τρίτης 7 Απριλίου 2015, σελ. 32-33)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]