Ενέργεια στο Νεπάλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Υδροηλεκτρικό Φράγμα Μέσου Μαρσιάντι, Ουντιπούρ

Το Νεπάλ είχε συνολική πρωτογενή παροχή ενέργειας 10.29 Mtoe το 2012.[1] Η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας ήταν 3.57 TWh. Το μεγαλύτερο μέρος της πρωτογενούς ενέργειας (περίπου 80%) αντιπροσωπεύεται από τα στερεά βιοκαύσιμα που χρησιμοποιούνται στον οικιακό τομέα (για θέρμανση, μαγείρεμα κλπ.).[1]

Περίπου το 23% της ηλεκτρικής ενέργειας εισάγεται με το υπόλοιπο να συμπληρώνεται σχεδόν εξολοκλήρου από την υδροηλεκτρική ενέργεια.

Το Νεπάλ δεν έχει γνωστά κοιτάσματα πετρελαίου, φυσικού αερίου ή άνθρακα,[2] και η θέση του στα Ιμαλάια καθιστά την πρόσβαση σε απομονωμένες κοινότητες δύσκολη. Κατά συνέπεια, οι περισσότεροι νεπαλέζοι πολίτες καλύπτουν τις ενεργειακές τους ανάγκες με βιομάζα, ανθρώπινη εργασία, εισαγόμενο πετρέλαιο και/ή παραδοσιακούς νερόμυλους κάθετου άξονα. Έτσι η κατανάλωση ενέργειας ανά κάτοικο είναι χαμηλή, φτάνοντας στο ένα τρίτο του μέσου όρου για ολόκληρη την Ασία και λιγότερο από το ένα πέμπτο του παγκόσμιου μέσου όρου. Η χώρα έχει μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης του δικτύου υδροηλεκτρικής ενέργειας. Το εμπορικά βιώσιμο δυναμικό εκτιμάται σε περίπου 44 GW από 66 χώρους παραγωγής.[2] Το 2010, το 53% των κατοίκων είχε πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα (αφήνοντας 12.5 εκατομμύρια άτομα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα) και το 76% εξαρτάται από ξύλο για το μαγείρεμα.

Με περίπου 1 toe για κάθε 1.000 δολάρια του ΑΕΠ, το Νεπάλ έχει την χαμηλότερη ενεργειακή ένταση ανάμεσα στις χώρες της νότιας Ασίας. Έτσι η χώρα έχει πολύ μεγάλο δυναμικό ενεργειακής απόδοσης.[1]

Προϊόντα πετρελαίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πετρέλαιο είναι το δεύτερο μεγαλύτερο καύσιμο ενέργειας στο Νεπάλ μετά από τα καυσόξυλα και αντιπροσωπεύει το 11% της κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας στη χώρα.[1] Όλα τα προϊόντα πετρελαίου εισάγονται από την Ινδία. Επί του παρόντος, η εισαγωγή προϊόντων πετρελαίου διενεργείται αποκλειστικά μεταξύ της Εταιρείας Πετρελαίου του Νεπάλ και της Εταιρείας Πετρελαίου της Ινδίας.[3] Το 75% των εισαγωγών είναι εισαγωγές ντίζελ, κηροζίνης και βενζίνης. Λόγω της υψηλής ζήτησης ενέργειας στη χώρα, η εξάρτηση από τις εισαγωγές πετρελαίου αυξάνεται. Στη χώρα μεγάλο μέρος των προϊόντων πετρελαίου χρησιμοποιούνται στον τομέα των μεταφορών. Εκτός από αυτό, τα προϊόντα πετρελαίου αποτελούν σημαντικές πηγές ενέργειας για το μαγείρεμα των νοικοκυριών.

Βιομάζα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βιομάζα είναι σημαντικότερη πρωτογενής πηγή ενέργειας στο Νεπάλ. Η βιομάζα αποτελείται από ξύλο, γεωργικά υπολείμματα και κοπριά. Περίπου το 95% της βιομάζας χρησιμοποιείται για το μαγείρεμα και τη θέρμανση των νοικοκυριών.

Βιοαέριο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το γεωργικό σύστημα στο Νεπάλ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την κτηνοτροφία, με τουλάχιστον 1.2 εκατομμύρια νοικοκυριά να κατέχουν βοοειδή και βουβάλια. Η δυναμική τεχνικού βιοαερίου επομένως είναι υψηλή και εκτιμάται σε τουλάχιστον ένα εκατομμύριο εργοστάσια οικογενειακού επιπέδου. Το 57% από αυτά βρίσκεται στις πεδιάδες Τεράι, το 37% στους λόφους και 6% σε μακρινούς λόφους.

Σύμφωνα με το Κέντρο Προώθησης Εναλλακτικής Ενέργειας του Νεπάλ, τον Ιούλιο του 2011 είχαν εγκατασταθεί 241.920 εργοστάσια βιοαερίου σε πάνω από 2.800 επιτροπές ανάπτυξης χωριών και στις 75 επαρχίες της χώρας υπό το Πρόγραμμα Στήριξης Βιοαερίουσε περισσότερους από 2.800 Χωριό Ανάπτυξη Επιτροπές και σε όλες 75 Περιοχές κάτω από τους Βιοαέριο Πρόγραμμα Στήριξης.[4]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «Nepal». www.iea.org. International Energy Agency (IEA). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2015. 
  2. 2,0 2,1 «Nepal». USAID South Asia Regional Initiative for Energy Integration (SARI/EI). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2015. 
  3. «About us». Nepal Oil Corporation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2015. 
  4. «Installed biogas plants». Alternative Energy Promotion Centre (AEPC). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2015.