Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας

Σημαία
και μεγαλύτερη πόληΆγιος Κήρυκος
Ελληνικά
Ανεξαρτησία17 Ιουλίου 1912 - 4 Νοεμβρίου 1912

Η Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας ονομαζόταν το κράτος που ιδρύθηκε μετά την Ικαριακή Επανάσταση της 17ης Ιουλίου 1912 και περιελάμβανε την Ικαρία και τους Φούρνους. Το κράτος κατελήφθη από τον ελληνικό στρατό στις 4/17 Νοεμβρίου 1912 και ενώθηκε με την Ελλάδα στις 24 Ιουνίου/7 Ιουλίου 1913. Πρόεδρος της Ελευθέρας Πολιτείας Ικαρίας ήταν ο ιατρός Ιωάννης Μαλαχίας, ο οποίος ήταν και ο ηγέτης των εξεγερμένων.

Ικαριακή Επανάσταση του 1912[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το νησί της Ικαρίας ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1521. Αφού η Ιταλία είχε κατακτήσει τα Δωδεκάνησα κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού Πολέμου τον Απρίλιο του 1912, η πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού του νησιού φοβόταν ότι θα ενσωματωθούν και αυτοί στην ιταλική αποικιακή αυτοκρατορία. Προκειμένου να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη, στις 17/30 Ιουλίου 1912 οι εξεγερμένοι κάτοικοι συνέλαβαν την τουρκική φρουρά των 30 ανδρών και κήρυξαν την Ελεύθερη Πολιτεία της Ικαρίας την επόμενη μέρα.

Η ελληνική κυβέρνηση, η οποία είχε ενημερωθεί για τις προθέσεις των νησιωτών, αρνήθηκε να συμπεριλάβει αμέσως το νησί στην ελληνική επικράτεια, επειδή δεν ένιωθε αρκετά ισχυρή για πιθανή στρατιωτική αντιπαράθεση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Διοίκηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την διοίκηση του νέου μικρού κράτους της Ικαρίας ανέλαβε εννεαμελής προσωρινή κυβέρνηση με πρόεδρο τον Ιωάννη Μαλαχία. Το ζήτημα εάν θα πρέπει να γίνει πρωτεύουσα ο Άγιος Κήρυκος ή ο Εύδηλος οδήγησε σχεδόν σε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των Ικαριωτών.

Στις 14/27 Αυγούστου 1912 οι Φούρνοι προσχώρησαν στην Ελεύθερη Πολιτεία.

Διάλυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ελληνικά στρατεύματα κατέλαβαν τα νησιά κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο στις 4/17 Νοεμβρίου 1912, τερματίζοντας έτσι την ανεξαρτησία της Ελευθέρας Πολιτείας. Η επίσημη προσάρτηση στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιουνίου/ 7 Ιουλίου 1913, αφού η Ελλάδα μπόρεσε να διεκδικήσει την αξίωσή της στα νησιά με βρετανική βοήθεια στο Συνέδριο του Λονδίνου.

Κατά την ολιγόμηνη περίοδο της ανεξαρτησίας της, η Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας χρησιμοποίησε δική της σημαία και εθνικό ύμνο και λειτούργησε και μια ταχυδρομική υπηρεσία, από την οποία εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 1912 μια σειρά γραμματοσήμων που αποτελείται από οκτώ αξίες.




Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Anthony J. Papalas: Rebels and Radicals. Icaria 1600-2000. Bolchazy-Carducci, Wauconda IL 2005, ISBN 0-86516-606-4.
  • Ioannis Zelepos: Die Insel Ikaria vom Juli bis November 1912. Der Aufstand gegen die osmanische Herrschaft und der „Freistaat Ikaria“ bis zur Vereinigung mit Griechenland. In: Ioannis Vassis, Günther S. Herich, Diether R. Reinsch (Hrsg.): Lesarten. Festschrift für Athanasios Kambylis zum 70. Geburtstag. de Gruyter, Berlin u. a. 1998, ISBN 3-11-015894-9, S. 338–350.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]