Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εκλογές στο Μεξικό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Στο Μεξικό διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται από το λαό για 6ετή θητεία. Το Κογκρέσο της Ένωσης (Congreso de la Unión) αποτελείται από δύο σώματα: τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Μεξικού (Cámara de Diputados) με 500 μέλη, που εκλέγονται για 3τή θητεία, από τα οποία τα 300 εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα, ενώ τα υπόλοιπα 200 μέλη αναδεικνύονται με αναλογική σε 5 περιφέρειες των 40 εδρών.[1]

Η Γερουσία του Μεξικού (Senado de la República) αποτελείται από 128 μέλη, που εκλέγονται για θητεία 6 ετών. Από αυτά, τα 96 εκλέγονται σε τριεδρικές περιφέρειες, κατ' αντιστοιχία με τις 31 πολιτείες του Μεξικού και σε 1 ομοσπονδιακή περιφέρεια, με τις 32 να εκλέγονται με το σύστημα της αναλογικής σε πανεθνικό επίπεδο.[1] Στις περιφέρειες των πολιτειών, 2 έδρες πηγαίνουν ως δώρο στον νικητή που θα πλειοψηφήσει και μία στον αμέσως επόμενο νικητή.

Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική αλλά δεν επιβάλλεται. Η μορφή διακυβέρνησης έχει εγκαθιδρυθεί βάσει του Συντάγματος του 1917, το οποίο καθορίζει τρία επίπεδα: την ομοσπονδιακό, των πολιτειακό και δημοτικό. Όλοι οι αξιωματούχοι και των τριών επιπέδων εκλέγονται από το εκλογικό σώμα μέσω αναλογικής είτε ενισχυμένης αναλογικής είτε μέσω επιλογής από άλλους ανώτερους εκπροσώπους.

Προεδρικές εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πρόεδρος του Μεξικού εκλέγεται από το λαό και κάθε φορά εκλέγεται διαφορετικό πρόσωπο, καθώς δεν έχει εκ του συντάγματος δικαίωμα να διεκδικήσει επανεκλογή.

Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 2024.

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 2 Ιουλίου 2006 νικητής αναδείχθηκε ο Φελίπε Καλντερόν με ποσοστό 35,89%. Οι αριστεροί υποψήφιοι κατήγγειλαν νοθεία στις εκλογές, όμως το Ανώτατο Δικαστήριο τις απέρριψε και κήρυξε νικητή τον Καλντερόν το Σεπτέμβριο.[2]

Πρόεδρος, 2 Ιουλίου 2006

ε  σ 
Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Φελίπε Καλντερόν Κόμμα Εθνικής Δράσης 15.000.284 35,89%
Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ Συνασπισμός για το Καλό Όλων (PRD, PT, CV) 14.756.350 35,31%
Ρομπέρτο Μαδράσο Συμμαχία για το Μεξικό (PRI, PVEM) 9.301.441 22,26%
Πατρίσια Μερκάδο Σοσιαλδημοκρατικό και Εναλλακτικό Κόμμα Χωρικών 1.128.850 2,70%
Ρομπέρτο Κάμπα Σιφριάν Κόμμα Νέας Συμμαχίας 401.804 0,96%
Γραμμένα εσωτερικά 297.989 0,71%
Άκυρα/λευκά 904.604 2,16%
Σύνολο 41.791.322 100,0%
Πηγή: Instituto Federal Electoral Αρχειοθετήθηκε 2010-01-09 στο Wayback Machine.

Τις προεδρικές εκλογές που έγιναν την 1η Ιουλίου 2012 κέρδισε ο Ενρίκε Πένια Νιέτο.

Τα αρχικά αποτελέσματα έδιναν στον Πένια Νιέτο το 39,10% των ψήφων (18.727.398 ψήφους) έναντι 32,43% του Λόπες Ομπραδόρ (15.535.117 ψήφους) και 26,04% της Μότα (12.473.106 ψήφους). Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ο Λόπες Ομπραδόρ απαίτησε πλήρη ανακαταμέτρηση των ψήφων, υποστηρίζοντας ότι υπήρξαν εκτεταμένες παρατυπίες.[3][4] Το Ομοσπονδιακό Εκλογικό Ινστιτούτο ανακοίνωσε στη συνέχεια ότι θα υπάρξει μια μερική ανακαταμέτρηση, σε 78.012 από τα 143.132 εκλογικά τμήματα, ενώ σε ότι αφορούσε τα ψηφοδέλτια για τις παράλληλες εκλογές του Κογκρέσου θα έπρεπε να επανεξεταστούν στα 2/3 των εκλογικών τμημάτων.[3] Στις 6 Ιουλίου, μετά από μια μερική ανακαταμέτρηση περίπου των 50% των ψήφων, το Ομοσπονδιακό Εκλογικό Ινστιτούτο δήλωσε ότι διαπίστωσε ανωμαλίες, αλλά ότι ο Νιέτο εξακολουθούσε να λαμβάνει τη πλειοψηφία και επιβεβαιώθηκε ως ο νικητής με 38,2% της λαϊκής ψήφου.[5] Στις 12 Ιουλίου ο Ομπραδόρ προέβη σε επίσημη καταγγελία ζητώντας την ακύρωση των εκλογών υποστηρίζοντας πως είχε παραβιαστεί του 41ο άρθρο του Συντάγματος.[6] Όπως υποστήριζε, το PRI είχε προχωρήσει σε εξαγορά ψήφων ενώ τα μεξικανικά μέσα επικοινωνίας είχαν αντιμετωπίσει με ανισότητα τους υποψηφίους, προβάλλοντας περισσότερο τις θέσεις του Πένια Νιέτο.[7][8] Κατηγόρησε επίσης το PRI πως είχε υπερβεί τον επιτρεπόμενο προϋπολογισμό κατά 1000% και πως η προεκλογική εκστρατεία του υποψηφίου του κόμματος χρηματοδοτήθηκε με παράνομα κεφάλαια και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.[9][10] Στην χώρα ξέσπασε πλήθος διαδηλώσεων κατά του Πένια Νιέτο, υποστηριζόμενες από την Αριστερά και το Κίνημα Yo Soy 132. Στις 30 Αυγούστου το Ανώτατο Εκλογικό Δικαστήριο απέρριψε τις κατηγορίες ως ψευδείς καθώς κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν υπήρχαν «επαρκή αποδεικτικά στοιχεία των αδικιών».[11] Ο Ενρίκε Πένια Νιέτο ανακοινώθηκε επίσημα ως νικητής των εκλογών στις 31 Αυγούστου. Ορκίστηκε πρόεδρος του Μεξικού την 1η Δεκεμβρίου του 2012, εν μέσω βίαιων επεισοδίων έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και αποδοκιμασιών από την Αριστερά.

Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Ενρίκε Πένια ΝιέτοΘεσμικό Επαναστατικό Κόμμα18.727.39838,15
Αντρές Μανουέλ Λόπες ΟμπραδόρΚόμμα της Δημοκρατικής Επανάστασης15.535.11731,64
Χοσεφίνα Βάσκες ΜόταΚόμμα Εθνικής Δράσης12.473.10625,40
Γκαμπριέλ Κουάδρι ντε λα ΤόρεΚόμμα Νέας Συμμαχίας1.129.1082,36
Μη εγγεγραμμένοι υποψήφιοι31.6600,07
Άκυρα/λευκά1.191.057
Σύνολο49.087.446100
Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή77.738.49463,1
Πηγή: PREP (με καταμετρημένο το 98,95% των εκλ. τμημάτων)

Εκλογές Κάτω Βουλής

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις ενδιάμεσες βουλευτικές εκλογές για την Κάτω Βουλή, οι οποίες διεξήχθησαν στις 5 Ιουλίου του 2009, το κυβερνών κόμμα (Κόμμα Εθνικής Δράσης, PAN) του προέδρου Φελίπε Καλντερόν υπέστη ήττα[12]. Αντίθετα, το κόμμα της αντιπολίτευσης (Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα, PRI) έγινε ξανά το μεγαλύτερο κόμμα στο Κογκρέσο[13]. Εξελέγησαν 500 βουλευτές συνολικά (300 στις αντίστοιχες εκλογικές τους περιφέρειες και 200 με αναλογική εκπροσώπηση για τη Βουλή των Αντιπροσώπων στο 61ο Κογκρέσο). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το PRI κέρδισε γύρω στο 37 τοις εκατό των ψήφων στο Κογκρέσο, έναντι γύρω στο 28% για το κυβερνών συντηρητικό κόμμα του Καλντερόν (PAN)[13]. Μόλις έγινε γνωστή η ήττα του κυβερνώντος κόμματος το Πέσο απώλεσε την αξία του έναντι του αμερικανικού δολαρίου και διαμορφώθηκε στα 13,3755, που είναι και η χαμηλότερη ισοτιμία από τις 23 Ιουνίου.[12]

Βουλή των Αντιπροσώπων, 5 Ιουλίου 2009

ε  σ 
Κόμμα Έδρες
εκλογές 2006 εκλογές 2009 +/− %
Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα 106 241 +135 48,2%
Κόμμα Εθνικής Δράσης 206 147 −59 29,4%
Κόμμα της Δημοκρατικής Επανάστασης 126 72 −54 14,4%
Κόμμα Οικολόγων Πρασίνων του Μεξικού 17 17 - 3,4%
Εργατικό Κόμμα 11 9 -2 1,8%
Κόμμα Νέας Συμμαχίας 9 8 -1 1,6%
Συσπείρωση 18 6 -12 1,2
Σύνολα 500 500 100,0%
Πηγές: Αρχειοθετήθηκε 2012-02-15 στο Wayback Machine.

Οι βουλευτικές εκλογές του 2012 διεξήχθησαν μαζί με τις προεδρικές.

Λαϊκή ψήφος
PRI
 
31.87%
PAN
 
25.92%
PRD
 
18.48%
PVE
 
6.08%
PT
 
4.55%
PNA
 
4.08%
MC
 
3.99%
Λοιπά
 
5.03%
Έδρες
PRI
 
42.40%
PAN
 
22.80%
PRD
 
20.80%
PVE
 
5.80%
MC
 
3.20%
PT
 
3.00%
PNA
 
2.00%

Στις εκλογές για τη Γερουσία που διεξήχθησαν το 2012 μαζί με τις προεδρικές, σημειώθηκαν τα αποτελέσματα:

Κόμμα Με απλή αναλογική Κατά περιφέρεια Σύνολο
εδρών
+/–
Ψήφοι % Έδρες Ψήφοι % Έδρες
Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα15.679.72933,11117.119.85437,34657+19
Κόμμα Εθνικής Δράσης13.245.08827,9912.783.06827,82938–14
Κόμμα της Δημοκρατικής Επανάστασης9.353.87919,7613.288.98328,91723–13
Κόμμα Οικολόγων Πρασίνων του Μεξικού2.881.9236,12867.0561,924+4
Εργατικό Κόμμα2.339.9234,9224+4
Κίνημα Πολιτών2.025.0454,311+1
Κόμμα Νέας Συμμαχίας1.855.4033,911.796.8163,9010
Μη εγγεγραμμένοι υποψήφιοι32.5670,1051.9360,110
Άκυρα/λευκά2.897.6682.701.179
Σύνολο50.310.3281003248.608.892100961280
Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή77.651.01964,877.651.01962,3
Πηγή: Adam Carr

Εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 2015, οπότε εξελέγησαν τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων.

  1. 1 2 «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2015.
  2. Κηρύσσεται οριστικά νικητής των προεδρικών εκλογών στο Μεξικό ο Φ.Καλντερόν, in.gr, 5 Σεπτεμβρίου 2006, ανάκτηση 28 Ιουνίου 2015.
  3. 1 2 Mexico faces partial recount in presidential election BBC News, 5 Ιουλίου 2012 (Αγγλικά)
  4. Μεξικό: Δεν αναγνωρίζει την ήττα του ο Αντρές Ομπραδόρ, To Βήμα, 4 Ιουλίου 2012
  5. «Mexico's Pena Nieto's presidential victory confirmed». 6 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2012. BBC News (Αγγλικά)
  6. Tania L. Montalvo La base del juicio de inconformidad de López Obrador - Violaciones al artículo 41 de la Constitución, CNNMéxico, 13-7-2012 (Ισπανικά)
  7. Μεξικό: Διαδηλώσεις κατά της εκλογής του προέδρου Ενρίκε Πένια Νιέτο[νεκρός σύνδεσμος], Καθημερινή, 8-7-2012
  8. Pide AMLO invalidar elección; denuncia compra de votos del PRI,Αristegui Νoticias, 13 Ιουλίου 2012 (Ισπανικά)
  9. Tania L. Montalvo, La base del juicio de inconformidad de López Obrador - Rebase de tope de gasto de campaña, 13 Ιουλίου 2012 (Ισπανικά)
  10. Jo Tuckman, Mexico presidential runner-up alleges money laundering in election, The Guardian, 19 Ιουλίου 2012 (Αγγλικά)
  11. «UPDATE 2-Mexico electoral judges reject challenge to Pena Nieto victory». Reuters. 31-8-2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-09-04. Ανακτήθηκε στις 8-12- 2012. Invalid |dead-url=dead (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια) (Αγγλικά)
  12. 1 2 Bloomberg,Mexico’s Peso, Stocks Fall as Calderon’s Party Loses Election, 6 Ιουλίου 2009.
  13. 1 2 Associated Press[νεκρός σύνδεσμος], Mexico's PRI makes comeback, says it has changed, 6 Ιουλίου 2009.