Εκλογές στο Μεξικό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Στο Μεξικό διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται από το λαό για 6ετή θητεία. Το Κογκρέσο της Ένωσης (Congreso de la Unión) αποτελείται από δύο σώματα: τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Μεξικού (Cámara de Diputados) με 500 μέλη, που εκλέγονται για 3τή θητεία, από τα οποία τα 300 εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα, ενώ τα υπόλοιπα 200 μέλη αναδεικνύονται με αναλογική σε 5 περιφέρειες των 40 εδρών.[1]

Η Γερουσία του Μεξικού (Senado de la República) αποτελείται από 128 μέλη, που εκλέγονται για θητεία 6 ετών. Από αυτά, τα 96 εκλέγονται σε τριεδρικές περιφέρειες, κατ' αντιστοιχία με τις 31 πολιτείες του Μεξικού και σε 1 ομοσπονδιακή περιφέρεια, με τις 32 να εκλέγονται με το σύστημα της αναλογικής σε πανεθνικό επίπεδο.[2] Στις περιφέρειες των πολιτειών, 2 έδρες πηγαίνουν ως δώρο στον νικητή που θα πλειοψηφήσει και μία στον αμέσως επόμενο νικητή.

Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική αλλά δεν επιβάλλεται. Η μορφή διακυβέρνησης έχει εγκαθιδρυθεί βάσει του Συντάγματος του 1917, το οποίο καθορίζει τρία επίπεδα: την ομοσπονδιακό, των πολιτειακό και δημοτικό. Όλοι οι αξιωματούχοι και των τριών επιπέδων εκλέγονται από το εκλογικό σώμα μέσω αναλογικής είτε ενισχυμένης αναλογικής είτε μέσω επιλογής από άλλους ανώτερους εκπροσώπους.

Προεδρικές εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πρόεδρος του Μεξικού εκλέγεται από το λαό και κάθε φορά εκλέγεται διαφορετικό πρόσωπο, καθώς δεν έχει εκ του συντάγματος δικαίωμα να διεκδικήσει επανεκλογή. Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 2012 και πρόεδρος εξελέγη ο Ενρίκε Πένια Νιέτο.

2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τις προεδρικές εκλογές που έγιναν την 1η Ιουλίου 2012 κέρδισε ο Ενρίκε Πένια Νιέτο.

Τα αρχικά αποτελέσματα έδιναν στον Πένια Νιέτο το 39,10% των ψήφων (18.727.398 ψήφους) έναντι 32,43% του Λόπες Ομπραδόρ (15.535.117 ψήφους) και 26,04% της Μότα (12.473.106 ψήφους). Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ο Λόπες Ομπραδόρ απαίτησε πλήρη ανακαταμέτρηση των ψήφων, υποστηρίζοντας ότι υπήρξαν εκτεταμένες παρατυπίες.[3][4] Το Ομοσπονδιακό Εκλογικό Ινστιτούτο ανακοίνωσε στη συνέχεια ότι θα υπάρξει μια μερική ανακαταμέτρηση, σε 78.012 από τα 143.132 εκλογικά τμήματα, ενώ σε ότι αφορούσε τα ψηφοδέλτια για τις παράλληλες εκλογές του Κογκρέσου θα έπρεπε να επανεξεταστούν στα 2/3 των εκλογικών τμημάτων.[3] Στις 6 Ιουλίου, μετά από μια μερική ανακαταμέτρηση περίπου των 50% των ψήφων, το Ομοσπονδιακό Εκλογικό Ινστιτούτο δήλωσε ότι διαπίστωσε ανωμαλίες, αλλά ότι ο Νιέτο εξακολουθούσε να λαμβάνει τη πλειοψηφία και επιβεβαιώθηκε ως ο νικητής με 38,2% της λαϊκής ψήφου.[5] Στις 12 Ιουλίου ο Ομπραδόρ προέβη σε επίσημη καταγγελία ζητώντας την ακύρωση των εκλογών υποστηρίζοντας πως είχε παραβιαστεί του 41ο άρθρο του Συντάγματος.[6] Όπως υποστήριζε, το PRI είχε προχωρήσει σε εξαγορά ψήφων ενώ τα μεξικανικά μέσα επικοινωνίας είχαν αντιμετωπίσει με ανισότητα τους υποψηφίους, προβάλλοντας περισσότερο τις θέσεις του Πένια Νιέτο.[7][8] Κατηγόρησε επίσης το PRI πως είχε υπερβεί τον επιτρεπόμενο προϋπολογισμό κατά 1000% και πως η προεκλογική εκστρατεία του υποψηφίου του κόμματος χρηματοδοτήθηκε με παράνομα κεφάλαια και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.[9][10] Στην χώρα ξέσπασε πλήθος διαδηλώσεων κατά του Πένια Νιέτο, υποστηριζόμενες από την Αριστερά και το Κίνημα Yo Soy 132. Στις 30 Αυγούστου το Ανώτατο Εκλογικό Δικαστήριο απέρριψε τις κατηγορίες ως ψευδείς καθώς κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν υπήρχαν «επαρκή αποδεικτικά στοιχεία των αδικιών».[11] Ο Ενρίκε Πένια Νιέτο ανακοινώθηκε επίσημα ως νικητής των εκλογών στις 31 Αυγούστου. Ορκίστηκε πρόεδρος του Μεξικού την 1η Δεκεμβρίου του 2012, εν μέσω βίαιων επεισοδίων έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και αποδοκιμασιών από την Αριστερά.

Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Ενρίκε Πένια Νιέτο Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα 18.727.398 38,15
Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ Κόμμα της Δημοκρατικής Επανάστασης 15.535.117 31,64
Χοσεφίνα Βάσκες Μότα Κόμμα Εθνικής Δράσης 12.473.106 25,40
Γκαμπριέλ Κουάδρι ντε λα Τόρε Κόμμα Νέας Συμμαχίας 1.129.108 2,36
Μη εγγεγραμμένοι υποψήφιοι 31.660 0,07
Άκυρα/λευκά 1.191.057
Σύνολο 49.087.446 100
Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή 77.738.494 63,1
Πηγή: PREP (με καταμετρημένο το 98,95% των εκλ. τμημάτων)

2006[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 2 Ιουλίου 2006 νικητής αναδείχθηκε ο Φελίπε Καλντερόν με ποσοστό 35,89%. Οι αριστεροί υποψήφιοι κατήγγειλαν νοθεία στις εκλογές, όμως το Ανώτατο Δικαστήριο τις απέρριψε και κήρυξε νικητή τον Καλντερόν το Σεπτέμβριο.[12]


Πρόεδρος, 2 Ιουλίου 2006
Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Φελίπε Καλντερόν Κόμμα Εθνικής Δράσης 15.000.284 35,89%
Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ Συνασπισμός για το Καλό Όλων (PRD, PT, CV) 14.756.350 35,31%
Ρομπέρτο Μαδράσο Συμμαχία για το Μεξικό (PRI, PVEM) 9.301.441 22,26%
Πατρίσια Μερκάδο Σοσιαλδημοκρατικό και Εναλλακτικό Κόμμα Χωρικών 1.128.850 2,70%
Ρομπέρτο Κάμπα Σιφριάν Κόμμα Νέας Συμμαχίας 401.804 0,96%
Γραμμένα εσωτερικά 297.989 0,71%
Άκυρα/λευκά 904.604 2,16%
Σύνολο 41.791.322 100,0%
Πηγή: Instituto Federal Electoral [1]

Εκλογές Κάτω Βουλής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2015[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 2015, οπότε εξελέγησαν τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων.

2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις ενδιάμεσες βουλευτικές εκλογές για την Κάτω Βουλή, οι οποίες διεξήχθησαν στις 5 Ιουλίου του 2009, το κυβερνών κόμμα (Κόμμα Εθνικής Δράσης, PAN) του προέδρου Φελίπε Καλντερόν υπέστη ήττα[13]. Αντίθετα, το κόμμα της αντιπολίτευσης (Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα, PRI) έγινε ξανά το μεγαλύτερο κόμμα στο Κογκρέσο[14]. Εξελέγησαν 500 βουλευτές συνολικά (300 στις αντίστοιχες εκλογικές τους περιφέρειες και 200 με αναλογική εκπροσώπηση για τη Βουλή των Αντιπροσώπων στο 61ο Κογκρέσο). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το PRI κέρδισε γύρω στο 37 τοις εκατό των ψήφων στο Κογκρέσο, έναντι γύρω στο 28% για το κυβερνών συντηρητικό κόμμα του Καλντερόν (PAN)[14]. Μόλις έγινε γνωστή η ήττα του κυβερνώντος κόμματος το Πέσο απώλεσε την αξία του έναντι του αμερικανικού δολαρίου και διαμορφώθηκε στα 13,3755, που είναι και η χαμηλότερη ισοτιμία από τις 23 Ιουνίου.[13]

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Βουλή των Αντιπροσώπων, 5 Ιουλίου 2009
Κόμμα Έδρες
εκλογές 2006 εκλογές 2009 +/− %
Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα 106 241 +135 48,2%
Κόμμα Εθνικής Δράσης 206 147 −59 29,4%
Κόμμα της Δημοκρατικής Επανάστασης 126 72 −54 14,4%
Κόμμα Οικολόγων Πρασίνων του Μεξικού 17 17 - 3,4%
Εργατικό Κόμμα 11 9 -2 1,8%
Κόμμα Νέας Συμμαχίας 9 8 -1 1,6%
Συσπείρωση 18 6 -12 1,2
Σύνολα 500 500 100,0%
Πηγές: [2]

2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βουλευτικές εκλογές του 2012 διεξήχθησαν μαζί με τις προεδρικές.

Λαϊκή ψήφος
PRI
  
31.87%
PAN
  
25.92%
PRD
  
18.48%
PVE
  
6.08%
PT
  
4.55%
PNA
  
4.08%
MC
  
3.99%
Λοιπά
  
5.03%
Έδρες
PRI
  
42.40%
PAN
  
22.80%
PRD
  
20.80%
PVE
  
5.80%
MC
  
3.20%
PT
  
3.00%
PNA
  
2.00%

Γερουσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές για τη Γερουσία που διεξήχθησαν το 2012 μαζί με τις προεδρικές, σημειώθηκαν τα αποτελέσματα:

Κόμμα Με απλή αναλογική Κατά περιφέρεια Σύνολο
εδρών
+/–
Ψήφοι % Έδρες Ψήφοι % Έδρες
Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα 15.679.729 33,1 11 17.119.854 37,3 46 57 +19
Κόμμα Εθνικής Δράσης 13.245.088 27,9 9 12.783.068 27,8 29 38 –14
Κόμμα της Δημοκρατικής Επανάστασης 9.353.879 19,7 6 13.288.983 28,9 17 23 –13
Κόμμα Οικολόγων Πρασίνων του Μεξικού 2.881.923 6,1 2 867.056 1,9 2 4 +4
Εργατικό Κόμμα 2.339.923 4,9 2 2 4 +4
Κίνημα Πολιτών 2.025.045 4,3 1 1 +1
Κόμμα Νέας Συμμαχίας 1.855.403 3,9 1 1.796.816 3,9 0 1 0
Μη εγγεγραμμένοι υποψήφιοι 32.567 0,1 0 51.936 0,11 0
Άκυρα/λευκά 2.897.668 2.701.179
Σύνολο 50.310.328 100 32 48.608.892 100 96 128 0
Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή 77.651.019 64,8 77.651.019 62,3
Πηγή: Adam Carr


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.eleccion2012mexico.com/project-definition
  2. http://www.eleccion2012mexico.com/project-definition
  3. 3,0 3,1 Mexico faces partial recount in presidential election BBC News, 5-7-2012 (Αγγλικά)
  4. Μεξικό: Δεν αναγνωρίζει την ήττα του ο Αντρές Ομπραδόρ, To Βήμα, 4-7-2012
  5. «Mexico's Pena Nieto's presidential victory confirmed». 6-7-2012. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2012.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια) BBC News (Αγγλικά)
  6. Tania L. Montalvo La base del juicio de inconformidad de López Obrador - Violaciones al artículo 41 de la Constitución, CNNMéxico, 13-7-2012 (Ισπανικά)
  7. Μεξικό: Διαδηλώσεις κατά της εκλογής του προέδρου Ενρίκε Πένια Νιέτο, Καθημερινή, 8-7-2012
  8. Pide AMLO invalidar elección; denuncia compra de votos del PRI,Αristegui Νoticias, 13-7-2012 (Ισπανικά)
  9. Tania L. Montalvo, La base del juicio de inconformidad de López Obrador - Rebase de tope de gasto de campaña, 13-7-2012 (Ισπανικά)
  10. Jo Tuckman, Mexico presidential runner-up alleges money laundering in election, The Guardian, 19-7-2012 (Αγγλικά)
  11. «UPDATE 2-Mexico electoral judges reject challenge to Pena Nieto victory». Reuters. 31-8-2012. http://in.reuters.com/article/2012/08/31/mexico-election-tribunal-idINL2E8JV0BF20120831. Ανακτήθηκε στις 8-12- 2012.  (Αγγλικά)
  12. Κηρύσσεται οριστικά νικητής των προεδρικών εκλογών στο Μεξικό ο Φ.Καλντερόν, in.gr, 5-9-2006, ανάκτηση 28-6-2015.
  13. 13,0 13,1 Bloomberg,Mexico’s Peso, Stocks Fall as Calderon’s Party Loses Election, 6 Ιουλίου 2009.
  14. 14,0 14,1 Associated Press, Mexico's PRI makes comeback, says it has changed, 6 Ιουλίου 2009.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Elections in Mexico της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ενρίκε Πένια Νιέτο της Ελληνικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).