Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λεγεώνα»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
2 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 3 μήνες
μ
Ρομπότ: Αυτόματη αντικατάσταση κειμένου (-πχ +π.χ.)
μ
μ (Ρομπότ: Αυτόματη αντικατάσταση κειμένου (-πχ +π.χ.))
 
{{Πηγές|14|10|2012}}
{{άλλεςχρήσεις4|τη στρατιωτική μονάδα του αρχαίου Ρωμαϊκού στρατού|τη δωσιλογική αποσχιστική ρουμανοβλαχική οργάνωση της κατοχικής Ελλάδας|Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)}}
Η '''ρωμαϊκή λεγεώνα''' (από τη [[Λατινική γλώσσα|λατινική λέξη]] ''legio'' που σημαίνει «επιστράτευση», «στρατολόγηση», από το ''legere'' «επιλέγω») ήταν μία μεγάλη μονάδα του [[Ρωμαϊκός στρατός|ρωμαϊκού στρατού]]. Επανδρώνονταν αποκλειστικά από Ρωμαίους πολίτες, καθώς, μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ.,<ref name=":0">«[http://www.militaryhistory.gr/articles/view/48 Ρωμαίος λεγεωνάριος]» από militaryhistory.gr. [https://web.archive.org/web/20170914080022/http://www.militaryhistory.gr/articles/view/48 Αρχειοθετήθηκε] 14/09/2017. Ανακτήθηκε 31/12/2018.</ref> κάθε Ρωμαίος πολίτης ήταν υποχρεωμένος να υπηρετεί στο ρωμαϊκό στρατό και λάμβανε μισθό για τις υπηρεσίες του. Λόγω αυτής της ιδιαίτερης νομικής τους θέσεως αποτελούσαν τις επιφανέστερες μονάδες. Όταν, μάλιστα επί Τραϊανού ανακαλύφθηκαν δούλοι που είχαν γίνει λεγεωνάριοι, διέταξε ο αυτοκράτωρ να εκτελεσθούν, αν είχαν καταταγεί στο στράτευμα με δική τους πρωτοβουλία. Οπωσδήποτε, σε κρίσιμές εποχές, όπως πχπ.χ. μετά την ήττα του ρωμαϊκού στρατού από τον Αρμίνιο το 9 μ.Χ. στον Τευτοβούργειο δρυμό, στρατολογήθηκαν και δούλοι ακόμη στις λεγεώνες. Τότε, όμως ήταν φυσικά αναγκαίο να απελευθερωθούν προηγουμένως και να λάβουν τη ρωμαϊκή πολιτεία. Το ίδιο συνέβαινε για τους ξένους.
 
Βασικά, διατηρήθηκε η γενική υποχρέωση των Ρωμαίων πολιτών να υπηρετούν στον στρατό. Βαθμιαία όμως ατόνησε, αφότου ο Μάριος στο τέλος του 2ου αι. π.Χ. στρατολόγησε για πρώτη φορά σε μεγάλη έκταση απόρους (proletarii) για τους πολέμους του στην Αφρική εναντίον του βασιλέως της Νουμιδίας Ιουγούρθα και εναντίον των γερμανικών φύλων των Κίμβρων και των Τευτόνων. Πραγματικά, με αυτόν τον τρόπο ανατράπηκε ολοκληρωτικά σχεδόν η παραδοσιακή θεμελιώδης αρχή, να χρησιμοποιούνται στον στρατό ως στρατιώτες μόνο άτομα που διέθεταν συγκεκριμένο ελάχιστο όριο περιουσίας, και στρατολογούνταν πια προπάντων εθελοντές, οι οποίοι προέρχονταν από τη μάζα των εξαθλιωμένων γεωργών και απόρων πόλεων. Μόνο σε περιόδους ανάγκης γινόταν χρήση, ακόμη και κατά την αυτοκρατορική περίοδο, της υποχρεωτικής στρατολογίας (dilectus).
3.975

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης