Εθνικισμός του Παντζάμπ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο εθνικισμός του Παντζάμπ είναι μια άποψη που υποστηρίζει ότι οι ομιλητές Παντζάμπι είναι ένα έθνος και προωθεί την πολιτιστική ενότητα των Παντζάμπι[1]  και των ποικίλων εθνοτικών πληθυσμών που κατοικούν στην εθνογλωσσική περιοχή του Παντζάμπ.[2] [3] Ο Μπάμπα Σέιχ Φάριντ θεωρείται ο πατέρας του εθνικισμού του Παντζάμπ.[4][5] Ο Μπάμπα Μπουλέχ Σαχ ( έγραψε το Καφίς), ο Ουαρίς Σαχ ( έγραψε το Χηρ Ραντσά) και ο Βιρ Σινγκ (Σύγχρονη Λογοτεχνία της Πουντζάμπι) έχουν τεράστια συνεισφορά στη γλώσσα Παντζάμπι.[6]

Ο Μπατζάν Λαλ πρότεινε την ιδέα της Επανένωσης των Παντζάμπι, στην οποία οι σύγχρονες ινδικές πολιτείες του Παντζάμπ, Χαρυάνα, και Χιμάτσαλ Πραντές θα επανενωθούν σε ένα ενιαίο κράτος του Παντζάμπ εντός της Ινδίας, με τα σύνορά του να αντιστοιχούν στο πρώην κράτος του Ανατολικού Παντζάμπ.[7]  Η ιδέα της επανένωσης αυτών των κρατών με την περιοχή που αντιστοιχεί στο Δυτικό Παντζάμπ δεν έχει εξεταστεί βαθιά πέρα ​​από το πλαίσιο της Ινδικής Επανένωσης γενικά.[8][9]

Άνοδος του εθνικισμού Παντζάμπι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πράξη της ενοποίησης με τη φυσική συγγένεια και την προσέλκυση των διαφόρων φυλών, καστών και κατοίκων του Παντζάμπ σε μια ευρύτερη κοινή ταυτότητα «Παντζάμπι» με την προετοιμασία «εθνικισμού του Παντζάμπι» ξεκίνησε από την αρχή του 18ου αιώνα, όταν η «Αυτοκρατορία των Σιχ με την Κοσμική Εξουσία τωβ Παντζάμπι» ιδρύθηκε από τον Μαχαραγιά Ρατντζίτ Σινγκχ. Πριν από αυτό δεν υπήρχε η αίσθηση και η αντίληψη μιας κοινής εθνοκοινωνικής ταυτότητας και κοινότητας «Παντζάμπι», παρόλο που η πλειονότητα των διαφόρων κοινοτήτων του Παντζάμπ είχε από καιρό κοινές γλωσσικές, πολιτιστικές και φυλετικές κοινότητες.[10]

Πτώση του εθνικισμού Παντζάμπι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Βρετανοί ηγέτες γνωρίζουν καλά το γεγονός ότι κατάφεραν να καταλάβουν το Παντζάμπ, αλλά δεν κατέκτησαν το έθνος των Παντζάμπι. Ως εκ τούτου, οι Βρετανοί ηγέτες επέβαλαν στρατιωτικό νόμο στο Παντζάμπ για να κυβερνήσουν το Πατζάμπ και λόγω φόβου από τον εθνικισμό των Παντζάμπι. Οι Βρετανοί ηγέτες άρχισαν να εξαλείφουν το έθνος των Παντζάμπι σε κλάσματα μεταβάλλοντας τα χαρακτηριστικά των Μουσουλμάνων Παντζάμπι, Ινδουιστών Παντζάμπι και Σιχ Παντζάμπι από τη «Συνάφεια του Έθνους στα Συναισθήματα Θρησκείας".[11]

Για την κατεδάφιση του εθνικισμού και την προώθηση του θρησκευτικού φονταμενταλισμού στο Παντζάμπ, οι Βρετανοί δεν επέτρεπαν στους Παντζάμπι να χρησιμοποιήσουν τη μητρική τους γλώσσα ως εκπαιδευτική και επίσημη γλώσσα. Ως εκ τούτου, οι Βρετανοί εισήγαγαν για πρώτη φορά την Ουρντού ως επίσημη γλώσσα στο Παντζάμπ και έφεραν τους ομιλούντες Ουρνούου μουσουλμάνους μουλάδες και τους Χίντι Ινδουιστές στο Παντζάμπ για τους σκοπούς της εκπαιδευτικής διδασκαλίας των ανθρώπων του Παντζάμπ μαζί με την γραφειοκρατία και εγκατάσταση για το σκοπό της διοίκησης του Παντζάμπ.[12][13]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Paracha, Nadeem F. (31 Μαΐου 2015). «Smokers' Corner: The other Punjab». DAWN.COM. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015. 
  2. «Pakistani scholars come to grips with another ethnic ideology: Punjabi nationalism». http://scroll.in/article/731375/pakistani-scholars-come-to-grips-with-another-ethnic-ideology-punjabi-nationalism. 
  3. nationalism, A case of Punjabi (5 Ιουλίου 2015). «The News on Sunday». TNS - The News on Sunday. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015. 
  4. Singh, Khushwant (24 Ιανουαρίου 2004). «Father of Punjabi». Deccan Herald. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015. 
  5. «The idea of Punjabiyat». Free Punjabi Music, Free Music,Best Web Site for Music. 25 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015. 
  6. «Bhai Vir Singh Sahitya Sadan». Bhai Vir Singh Sahitya Sadan. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015. 
  7. Bhatia, Prem (1997). Witness to history (στα English). Har-Anand Publications. σελ. 296. Mr Bhajan Lal's "reunification" scheme would turn Punjab, Haryana and Himachal Pradesh, together with Chandigarh, into one enlarged State. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  8. Dhanda, Anirudh (12 Αυγούστου 2019). «Lingering pain of Partition» (στα English). The Tribune. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2019. Even after seven decades of Partition, it is difficult to comprehend and grasp the trauma in its full essence. ‘May be it is for this reason that the writers are still obsessed with this theme, but hardly any writer has contemplated the reunification of Punjab,’ pondered Amarjit Chandan. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  9. Markandey Katju (10 Απριλίου 2017). «India And Pakistan Must Reunite For Their Mutual Good» (στα English). The Huffington Post. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  10. Web Desk, India Today. «18 facts on Maharaja Ranjit Singh, the Sikh empire founder who put the 'Gold' in Golden Temple». India Today (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2019. 
  11. Datta, Nonica (2019-09-23). «Punjab’s pain, India’s agony, Britain’s unrepentance» (στα en-IN). The Hindu. ISSN 0971-751X. https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/punjabs-pain-indias-agony-britains-unrepentance/article29483227.ece. Ανακτήθηκε στις 2019-10-02. 
  12. Khalid, Haroon· ContributorWriter (1 Νοεμβρίου 2016). «How did Pakistan, where Punjabi literature was born, come to shun the language?». HuffPost (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2019. 
  13. «Punjabi should be taught in schools». Daily Times (στα Αγγλικά). 14 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2019.