Δουκάτο του Σορέντο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το Δουκάτο του Σορέντο (με κόκκινο χρώμμα)

Το Δουκάτο του Σορέντο ήταν ένα μικρό κρατίδιο της Νότιας Ιταλίας, με πρωτεύουσα το Σορέντο[1], το έδαφος του οποίου περιλάμβανε μόνο την περιοχή της χερσονήσου του Σορέντο και την ομώνυμη πόλη[2].

Ιδρύθηκε το έβδομο αιώνα ως φέουδο του βυζαντινού Δουκάτου της Νάπολης[1], τότε ακόμα μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η Νάπολη στη συνέχεια έγινε ντε φάκτο ανεξάρτητη από το Βυζάντιο, και τον ένατο αιώνα το Σορέντο με τη σειρά του απέκτησε την ντε φάκτο ανεξαρτησία του από τη Νάπολη[3] αλλά και οι δύο παρέμεναν ονομαστικά βυζαντινές επαρχίες.

Η ιστορία του σημαδεύτηκε από συνεχείς πολέμους με τις γειτονικές χώρες, όπως οι Λομβαρδοί του Μπενεβέντο όταν τους πολιόρκησαν το 839 και χάρη στην υποστήριξη των Ναπολιτάνων κατάφεραν να τους αντιμετωπίσουν[4], ή της Δημοκρατίας του Αμάλφι[5]. Το Σορέντο στην συνέχεια συμμάχησε με τον αντίπαλο του υπό των φόβο των Σαρακηνών[1].

Οι κυβερνήτες δεν ήταν απόλυτοι ή κληρονομικοί αλλά εκλέγονται από τον λαό. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας τους τίμησε με τίτλους όπως πρόξενος, Ύπατος και πατρίκιος, που είχαν όμως μόνο ονομαστική αξία[6]. Μεταξύ των λίγων δουκών που έχουμε μια εικόνα ο Ιωάννης είχε τον τίτλο του δουξ και προξένου το 933[5].

Το 1040, όταν η εξουσία κατελήφθη από τον πρίγκιπα του Σαλέρνο Γκουαιμάριο ο οποίος έδωσε την πόλη στον αδελφό του Γκουίντο ντι Σορέντο. Το 1072 το δουκάτο πέρασε στον Δούκα της Νάπολης Σέρτζιο Ε΄ και στη συνέχεια επιστράφηκε σε Λομβαρδικά χέρια και στον Gisulf ΙΙ του Σαλέρνο. Το 1077 το Σορέντο καταλήφθηκε από τους Νορμανδούς[5] και η ανεξαρτησία του θα χαθεί μόνιμα το 1137, όταν το Δουκάτο θα ενσωματωθεί στο Βασίλειο της Σικελίας[1].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Enciclopedia Treccani online, alla voce Sorrento; v. la pagina Sorrento nell’Enciclopedia Treccani
  2. Francesco Abbate,Storia dell'arte nell'Italia meridionale, Roma, Donzelli Editore, 1997. ISBN 8879893513.
  3. Vittorio Gleijeses, La regione Campania- storia ed arte, Libreria scientifica editrice, Napoli, 1972.
  4. Silvano Vinceti, Area marina protetta di Punta Campanella, Roma, Armando Editore, 2008. ISBN 9788860813626.
  5. 5,0 5,1 5,2 Matteo Camera, Annali delle Due Sicilie dall'origine e fondazione della monarchia fino a tutto il regno dell'augusto sovrano Carlo III. Borbone, Napoli, Stamperia e cartiere del Fibreno, 1841.
  6. Mario Camera, Annali delle Due Sicilie dall'origine e fondazione della monarchia fino a tutto il regno dell'augusto sovrano Carlo III. Capitolo VIII - Il Ducato di Sorrento.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ducato di Sorrento της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).