Δημήτριος Κουφίτσας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δημήτριος Κουφίτσας
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1901
Θάνατος1946
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα

Ο Δημήτριος Κουφίτσας (ή Κωφίτσας) (1901 - 1946) ήταν αξιωματικός (μοίραχος μετά θάνατον) της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής, κατοχικός υποδιοικητής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης και συνεργάτης της Ναζιστικής Γερμανίας κατά την Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944 και αργότερα εισηγητής του εκτάκτου στρατοδικείου που δίκαζε αριστερούς αγωνιστές του εμφυλίου πολέμου. Δολοφονήθηκε από την οργάνωση Ο.Π.Λ.Α. η οποία δολοφονούσε συνεργάτες των Ναζί που παρέμεναν ατιμώρητοι μετά την απελευθέρωση.[1][2][3]

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1901 στο Χαλίκι Τρικάλων.[4] Ήταν απόφοιτος της Σχολής Αξιωματικών Χωροφυλακής αλλά και της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στα πρώτα χρόνια του διακρίθηκε στην καταπολέμηση λήσταρχων στα ορεινά της δυτικής Θεσσαλίας.

Διετέλεσε ανθυπασπιστής της Ειδικής Ασφαλείας. Το 1934 προέβη σε συλλήψεις και ξυλοδαρμούς εργατών και σύμφωνα με την εφημερίδα Μακεδονία, της 17ης και 18ης Δεκεμβρίου 1934, «Ο Κουφίτσας, εξύβρισε την Δημοκρατίαν» την οποία επικαλέσθηκε ο συλληφθείς και ξυλοκοπηθείς εργάτης Δ. Σταυρίδης.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 υπηρετούσε στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης, στο Τμήμα Διώξεως Κομμουνισμού. Το 1941, με την κατάκτηση της πόλης από τους Γερμανούς, απέκρυψε τα αρχεία του και αρνήθηκε να τα παραδώσει στη Γκεστάπο. Θεωρείται ως ηθικός αυτουργός της εκτέλεσης 200 φυλακισμένων αντιστασιακών από τους ναζί στην Κασαριανή, την πρωτομαγιά του ’44, καθώς ο Κουφίτσας ήταν αυτός που έδωσε την λίστα με τα ονόματα.

Μετά την απελευθέρωση το 1944, επανήλθε στο παλιό του πόστο. Εκτελέστηκε το βράδυ της 6ης Οκτωβρίου 1946 στην πλατεία Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης από δύο μέλη της οργάνωσης Ο.Π.Λ.Α. η οποία δολοφονούσε συνεργάτες των Ναζί που παρέμεναν ατιμώρητοι μετά την απελευθέρωση.[5][2] Επί Δικτατορίας δόθηκε το όνομά του σε όδο της Θεσσαλονίκης (οδός Μοιράρχου Κουφίτσα).[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κεσόπουλος, Αριστείδης, Η ονομασία των δρόμων της Θεσσαλονίκης, Εκδόσεις: Μαλλιάρης (Παιδεία), σ.333, 1997
  2. 2,0 2,1 Η Θεσσαλονίκη των πολιτικών δολοφονιών, Σταύρος Τζίμας, Καθημερινή 17/12/2006, ανακτήθηκε 2 Μαΐου 2009.
  3. Τ.Α. Κατσαρός, Μια απόφαση μάχομαι μέχρι το τέλος: Θεσσαλονίκη 1949-47, 2η έκδ., Θεσσαλονίκη
  4. Νικόλαος Μέρτζος, Αρμάνοι: Οι Βλάχοι, σελ. 237
  5. Κεσόπουλος, Αριστείδης, Η ονομασία των δρόμων της Θεσσαλονίκης, Εκδόσεις: Μαλλιάρης (Παιδεία), σ.333, 1997
  6. Να τελειώνουμε με τα κατοχικά φαντάσματα, 12.04.18, avgi.gr