Δημήτρης Ρίγγος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δημήτρης Ρίγγος
Γέννηση
Θάνατος
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα ιατρός
Αξίωμα Νομάρχης Γρεβενών

Ο Δημήτρης Ρίγγος ( 1940- 19 Μαΐου 2013) ήταν Έλληνας ιατρός, πανεπιστημιακός, και συνδικαλιστής. Υπήρξε νομάρχης Γρεβενών και συγγραφέας ιατρικών βιβλίων.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1940 στο Σιταρά Γρεβενών[1], όπου τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο. Συνέχισε τις σπουδές του στο Γυμνάσιο Γρεβενών. Μπήκε στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, στην Ιατρική Σχολή, το 1960 (7ος με σειρά επιτυχίας). Γρήγορα εντάχθηκε στη νεολαία της Ένωσης Κέντρου. Για μικρό χρονικό διάστημα έγραφε το φοιτητικό ρεπορτάζ στην εφημερίδα Μακεδονία. Το Γενάρη του 1968 κατατάχθηκε στην αεροπορία ως έφεδρος αξιωματικός γιατρός. Τον Ιούνιο του 1970 επέλεξε το αγροτικό ιατρείο του Ζιάκα Γρεβενών, όπου υπηρέτησε μέχρι το Γενάρη του 1973. Το Φλεβάρη του 1973 διορίστηκε στο Κέντρο Νοσημάτων Θώρακος Βόρειας Ελλάδας (Κ.Ν.Θ.Β.Ε.), το σημερινό «Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ», ως ειδικευόμενος ιατρός στην Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική. Τον ίδιο χρόνο έγινε πανεπιστημιακός βοηθός. Το 1975 τελείωσε την ειδικότητα της Πνευμονολογίας και μέχρι το 1980 τη διατριβή του, οπότε αναγορεύτηκε Διδάκτωρ του Α.Π.Θ.. Το ίδιο χρονικό διάστημα 1975-80 διετέλεσε Πρόεδρος του Συλλόγου των εν Θεσσαλονίκη Γρεβενιωτών. Παρουσίασε τότε μια πλούσια πολιτιστική και κοινωνική δράση και ένα σημαντικό έργο. Το 1980-81 πήρε υποτροφία από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης για το Addenbrooks Hospital του Cambridge της Αγγλίας, όπου μετεκπαιδεύτηκε στην Εντατική Ιατρική, που εκείνη την εποχή για τα ελληνικά δεδομένα ήταν ένα σχεδόν άγνωστο γνωστικό αντικείμενο. Η συγκυρία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και το πάθος του για την Εντατική Ιατρική τον ώθησαν να αναπτύξει τη μεγαλύτερη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.) στη Βόρεια Ελλάδα, στο Νοσοκομείο "Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ". Το 1984 πήρε και πάλι υποτροφία από το Α.Π.Θ. για τη Σουηδία, όπου μετεκπαιδεύτηκε σε θέματα Εντατικής Ιατρικής. Τον ίδιο χρόνο αναγορεύθηκε Επίκουρος Καθηγητής της Πνευμονολογίας και της Εντατικής. Το 1986 ανέλαβε τη Διεύθυνση της Μ.Ε.Θ. του Γενικού Περιφερειακού Νοσοκομείου "Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ", θέση από την οποία παραιτήθηκε στις αρχές του 2003, όταν εκλέχθηκε Νομάρχης Γρεβενών.

Το 1985 ήταν υποψήφιος Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το 1997 αναγορεύθηκε Αναπληρωτής Καθηγητής της Πνευμονολογίας και της Εντατικής Ιατρικής. Όλα τα χρόνια της υπηρεσίας του στο Νοσοκομείο "Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ" είχε ενεργή ανάμειξη στο συνδικαλισμό, τόσο στα πλαίσια του Πανεπιστημίου όσο και του (Ε.Σ.Υ.), προωθώντας θέσεις, αιτήματα και αγώνες του Ιατρικού Κινήματος.

Διετέλεσε Πρόεδρος των γιατρών του νοσοκομείου επί σειρά ετών, άλλοτε ως Πρόεδρος της Νοσοκομειακής Επιτροπής, άλλοτε της Επιστημονικής Επιτροπής, αλλά και ως Πρόεδρος του νοσοκομείου, διορισμένος από το Υπουργείο Υγείας επί Υπουργίας Α. Κακλαμάνη.

Υπήρξε μέλος του Δ.Σ του Ιατρικού Συλλόγου της Θεσσαλονίκης, αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Εταιρείας Εντατικής Ιατρικής, μέλος της Πανευρωπαϊκής Εταιρείας Εντατικής Ιατρικής και αντιπρόεδρος του Ε.Κ.Α.Β.

Έχει συγγράψει τρία ιατρικά βιβλία: "Το σύνδρομο της αναπνευστικής δυσχέρειας", "Η αιμοδυναμική αντιμετώπιση του πάσχοντα της Μ.Ε.Θ." και "Η ιστική οξυγόνωση". Δημοσίευσε σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά 150 εργασίες. Συμμετείχε σε πολλά ιατρικά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ασχολήθηκε συστηματικά με την παράδοση του νομού Γρεβενών. Κατέγραψε πολλά τραγούδια και έθιμα, υποστήριξε την αναπαράσταση και προβολή εθίμων, υποστήριξε και συνέβαλε στην έκδοση δίσκων και βιβλίων παραδοσιακής μουσικής.[2] Ο ίδιος έχει συγγράψει δύο λαογραφικά βιβλία: Τα Πασχαλόγιορτα στα Γρεβενά και Τα Λαογραφικά του Σπηλαίου Γρεβενών.

Ήταν Νομάρχης Γρεβενών την τετραετία 2003 - 2006, έχοντας εκλεγεί στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2002 με ποσοστό 51,6% από τον πρώτο γύρο.[3]

Απεβίωσε από καρκίνο το Μάιο του 2013.[4]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]