Δημήτρης Μιχαηλίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Δημήτρης Μιχαηλίδης (Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική αυτοκρατορία, 27 Απριλίου 1920Αθήνα, 2002) ήταν Έλληνας συνθέτης και σκηνοθέτης. Είναι ο αδελφός του ηθοποιού και σκηνοθέτη Κωστή Μιχαηλίδη, στου οποίου τη σχολή δίδαξε θέατρο. Καθώς η οικογένειά του μετανάστευσε από την Τουρκία στην Ελλάδα όταν εκείνος ήταν πολύ μικρός, πραγματοποίησε εγκύκλιες σπουδές στην Βαρβάκειο Σχολή.[1] Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας, ο Δημήτρης Μιχαηλίδης, φοίτησε, παράλληλα στο Ωδείο Αθηνών, το Εθνικό Ωδείο και το Ελληνικό Ωδείο.

Εργάσθηκε ως αρχιμουσικός στην Εθνική Λυρική Σκηνή επί 44 χρόνια (1942 – 1986) ως συνεργάτης του Βάλτερ Πφέφερ, ενώ συνέθεσε πλήθος μουσικών έργων όλων των ειδών. Υπηρέτησε, ακόμη, σε όλα τα συνδικαλιστικά όργανα των Ελλήνων μουσουργών, ως μέλος του Δ.Σ. Συνεργάτης της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης καθώς και του Ωδείου Αθηνών (1974 – 1992), διετέλεσε επιπλέον, διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΙΡΤ (1966 – 1974), πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Μουσικής της ΟΥΝΕΣΚΟ επί μία δεκαετία (1981 – 1991).

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]