Δαλμάτος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δαλμάτος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση356
Θάνατος440 ή 446
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Eορτασμός αγίου3 Αυγούστου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
αρχιμανδρίτης

Ο Δαλμάτος (;-438) ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς ηγέτες του μοναχισμού[1].

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δαλμάτος ή Δαλμάτιος καταγόταν από τη Μικρά Ασία και υπηρέτησε ως στρατιωτικός επί αυτοκράτορα Θεοδόσιου Α'. Σε νεαρή ηλικία παραιτήθηκε από τον στρατό, δώρησε την περιουσία του στην σύζυγό του και στα παιδιά του και μαζί με τον γιο του εκάρη μοναχός στη μονή που ίδρυσε στην Κωνσταντινούπολη ο Ισαάκιος και έμεινε γνωστή με το όνομά του ως μονή Δαλμάτου ή Δαλματών, της πρώτης μονής στην βυζαντινή πρωτεύουσα, [2]που βρισκόταν στο αγρόκτημα του Σατουρνίνου,συγκλητικού.[3] Αργότερα έγινε ηγούμενος (το 396). Όταν ο Θεοδόσιος Β´ αρνήθηκε να αποδεχθεί τις αποφάσεις της Πρώτης Σύνοδου της Εφέσου και να δεχτεί τους εκπροσώπους της, ο Δαλματός, ο επονομασθείς και «πατέρας των μοαχών της πρωτεύουσας»[4], επικεφαλής ομάδας κληρικών και πιστών μετέβη στον αυτοκράτορα και τον έπεισε για την ορθοδοξία των αποφάσων της Συνόδου. Για την συμβολή του αυτή ονομάσθηκε Αρχιμανδρίτης και Έξαρχος για τις μονές της Κωνσταντινούπολης. Πέθανε το 438.[5] Η μνήμη του εορτάζεται στις 3 Αυγούστου,μαζί με εκείνη του γιου του Φαύστου και του προκατόχου του Ισαακίου.[6]

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μας έχουν σωθεί τα εξής έργα του: Διήγηση της συνομιλίας Δαλμάτου και Θεοδοσίου Β΄, Επιστολή της ίδιας Συνόδου προς το Δαλμάτο και Επιστολή του κλήρου της Κωνσταντινούπολης προς την ίδια Σύνοδο.[7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Δ, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2006, σελ.333
  2. Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Δ, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2006, σελ333
  3. Gilbert Dagron, Η γέννηση μιας πρωτεύουσας, μτφρ. Μαρίνα Λουκάκη, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2000, σελ. 212
  4. Gilbert Dagron, Η γέννηση μιας πρωτεύουσας, μτφρ. Μαρίνα Λουκάκη, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2000, σελ. 586
  5. Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.435
  6. Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Δ, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2006, σελ.333
  7. Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.435

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.435-436
  • Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Δ, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2006, σελ. 333, 337
  • Gilbert Dagron, Η γέννηση μιας πρωτεύουσας, μτφρ. Μαρίνα Λουκάκη, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2000