Γροιλανδικό Κοινοβούλιο

Κοινοβούλιο της Γροιλανδίας
Κοινοβούλιο της Γροιλανδίας ; Inatsisartut (Greenlandic); Landstinget (Δανική);
	15ο Inatsisartut
	Logo
Είδος
Τύπος	μονοθάλαμο
Ιστορία
Ίδρυση	1 Μαΐου 1979
Αντικατέστησε	Γροιλανδικό Επαρχιακό Συμβούλιο
Ξεκίνημα νέας συνεδρίασης	7 Απριλίου 2025
Ηγεσία
Πρόεδρος	Κιμ Κίλσεν, Siumut ; Από 7 Απριλίου 2025
Πρώτος Αντιπρόεδρος	Μίμι Κάρλσεν, Inuit Ataqatigiit ; Από 7 Απριλίου 2025
Δεύτερος αντιπρόεδρος	Μέττε Άρκε-Χάμεκεν, Naleraq ; Από 7 Απριλίου 2025
Πρωθυπουργός	Γενς Φρέντερικ Νίλσεν, Δημοκράτες ; Από 28 Μαρτίου 2025
Δομή
Έδρες	31
Κοινοβουλευτικές; Ομάδες	Κυβέρνηση (23) Δημοκράτες (10); Inuit Ataqatigiit (7); Siumut (4); Atassut (2); Αντιπολίτευση (8) Naleraq (8);
Διάρκεια	Έως και 4 έτη
Εκλογές
Εκλογικό σύστημα	αναλογική εκπροσώπηση με ανοικτή λίστα κατανομή σύμφωνα με τη Μέθοδο D'Hondt
Πρώτη εκλογή	4 Απριλίου 1979
Τελευταία εκλογή	11 Μαρτίου 2025
Επόμενη εκλογή	2029
Τόπος συνεδριάσεων
	Inatsisartut, Νούουκ, Σέρμερσουκ
Ιστοσελίδα
	inatsisartut.gl

Το Γροιλανδικό Κοινοβούλιο (Γροιλανδικά: Inatsisartut, Δανικά: Landstinget, κυρ. η συνέλευση της χώρας) είναι το νομοθετικό σώμα της Γροιλανδίας, μιας αυτόνομης περιοχής ^[1] του Δανικού Βασιλείου. Ιδρύθηκε το 1979 και οι συνελεύσεις του λαμβάνουν χώρα στο κτήριο που είναι γνωστό ως Ινατσισαρτούτ, στο κεντρικό Νούουκ.

Το σώμα αυτό έχει 31 μέλη τα οποία εκλέγονται για τετραετείς θητείες.

Ιστορία

Την 1η Μαΐου 1979 το Γροιλανδικό Κοινοβούλιο διαδέχθηκε το επαρχιακό συμβούλιο της Γροιλανδίας (Δανικά: Grønlands Landsråd). Του Κοινοβουλίου ηγείται ένα τετραμελές προεδρείο και ένας επικεφαλής ενώ απαρτίζεται συνολικά από 31 μέλη.

Πρόεδρος

Ο πρόεδρος είναι ο προεδρεύων και κεντρικός ομιλητής του Κοινοβουλίου της Γροιλανδίας. Ο πρόεδρος δίνει τον λόγω στα μέλη και είναι υπεύθυνος για την διατήρηση της τάξης.

Κατάλογος προέδρων του Γροιλανδικού Κοινοβουλίου

Ακολουθεί ένας κατάλογος των κατόχων του αξιώματος:^[2]

	Πρόεδρος του Inatsisartut (Γέννηση-Θάνατος)	Θητεία	Κόμμα	Σημειώσεις
1.	Γιόναταν Μότζφελντ (1938–2010)	1979–1988	Siumut	^[2]
2.	Λαρς Τσέμνιτς (1925–2006)	1989–1991	Atassut	^[2]
3.	Μπεντ Φρεντέρικσεν (1940–2012)	1991–1995	Siumut	^[2]
4.	Κνουτ Σόρενσεν (1935–2009)	1995–1997	Atassut	^[2]
5.	Γιόναταν Μότζφελντ (1938–2010)	1997	Siumut	^[2]
6.	Άντερς Αντρέασεν (1944–)	1997–1999	Siumut	^[2]
7.	Γιόχαν Λουντ Όλσεν (1958–)	1999	Inuit Ataqatigiit	^[2]
8.	Όλε Λίνγκε (1956–)	1999–2001	Inuit Ataqatigiit	^[2]
9.	Ντάνιελ Σκίφτε (1936–2020)	2001–2002	Atassut	^[2]
10.	Γιόναταν Μότζφελντ (1938–2010)	2002–2008	Siumut	^[2]
11.	Ρουθ Χίλμαν (1945–)	2008–2009	Siumut
12.	Γιόσεφ Μότσφελντ (1941–)	2009–2013	Inuit Ataqatigiit
13.	Λαρς Εμιλ Γιόχανσεν (1946–)	2013–2018	Siumut
14.	Χανς Ένοκσεν (1956–2025)	2018	Naleraq
15.	Βίβιαν Μότσφελντ (1972–)	2018–2021	Siumut	^[3]
16.	Χανς Ένοκσεν (1956–2025)	2021–2022	Naleraq
17.	Κιμ Κίλσεν (1966–)	2022–2023	Siumut	^[4]
18.	Μίμι Κάρλσεν (1957–)	2023–2025	Inuit Ataqatigiit	^[5]
19.	Κιμ Κίλσεν (1966–)	2025-	Siumut	^[6]

Πρόσφατες εκλογές

Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στην Γροιλανδία διεξήχθησαν τον Μάρτιο του 2025.

Παραπομπές

↑ Benedikter, Thomas (19 Ιουνίου 2006). «The working autonomies in Europe». Society for Threatened Peoples. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. Denmark has established very specific territorial autonomies with its two island territories
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Guided Tour of Inatsisartut Αρχειοθετήθηκε 28 March 2023 στο Wayback Machine.
Ο οδηγός "Guided Tour of Inatsisartut" περιέχει ένα σφάλμα για τους Όλε Λίνγκε και Άντερς Αντρέασεν: Ο Όλε Λίνγκε διατήρησε τη θέση του προέδρου έως τις 7 Δεκεμβρίου 2001, όταν παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Ντάνιελ Σκίφτε. Αυτό αναφέρεται στα πρακτικά του κοινοβουλίου εκείνης της ημέρας (στα δανικά)
↑ «Vivian Motzfeldt - CV» (PDF) (στα Δανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Ιουνίου 2022.
↑ Lanteigne, Marc (2 Μαΐου 2022). «Blog: Polar opposites? Greenland's new coalition government». Eye on the Arctic. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2022.
↑ Hyldal, Christine (22 September 2023). «Mimi Karlsen trækker sig som naalakkersuisoq - hun er ny formand for Inatsisartut» (στα da). KNR. https://knr.gl/da/nyheder/mimi-karlsen-traekker-sig-som-naalakkersuisoq-hun-er-ny-formand-inatsisartut. Ανακτήθηκε στις 22 September 2023.
↑ «Inatsisartut konstitueres – Naalakkersuisut godkendt». Sermitsiaq.ag (στα Δανικά). 7 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2025.

[territory-1] Benedikter, Thomas (19 Ιουνίου 2006). «The working autonomies in Europe». Society for Threatened Peoples. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. Denmark has established very specific territorial autonomies with its two island territories

[parliamentguide-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Guided Tour of Inatsisartut Αρχειοθετήθηκε 28 March 2023 στο Wayback Machine.
Ο οδηγός "Guided Tour of Inatsisartut" περιέχει ένα σφάλμα για τους Όλε Λίνγκε και Άντερς Αντρέασεν: Ο Όλε Λίνγκε διατήρησε τη θέση του προέδρου έως τις 7 Δεκεμβρίου 2001, όταν παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Ντάνιελ Σκίφτε. Αυτό αναφέρεται στα πρακτικά του κοινοβουλίου εκείνης της ημέρας (στα δανικά)

[3] «Vivian Motzfeldt - CV» (PDF) (στα Δανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Ιουνίου 2022.

[Lanteigne_2022-4] Lanteigne, Marc (2 Μαΐου 2022). «Blog: Polar opposites? Greenland's new coalition government». Eye on the Arctic. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2022.

[5] Hyldal, Christine (22 September 2023). «Mimi Karlsen trækker sig som naalakkersuisoq - hun er ny formand for Inatsisartut» (στα da). KNR. https://knr.gl/da/nyheder/mimi-karlsen-traekker-sig-som-naalakkersuisoq-hun-er-ny-formand-inatsisartut. Ανακτήθηκε στις 22 September 2023.

[6] «Inatsisartut konstitueres – Naalakkersuisut godkendt». Sermitsiaq.ag (στα Δανικά). 7 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2025.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]