Γιουλιάαν Τένιερς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γιουλιάαν Τένιερς
Γέννηση1572[1][2][3][4][5]
Αμβέρσα
Θάνατος1615[2][6][4][7][5]
Αμβέρσα[8]
Χώρα πολιτογράφησηςΟλλανδία
Ιδιότηταζωγράφος
ΑδέλφιαΝτάβιντ Τένιερς ο πρεσβύτερος
ΣυγγενείςΝτάβιντ Τένιερς ο νεότερος (ανιψιός)

Ο Γιουλιάαν Τένιερς (φλαμανδικά: Juliaan Teniers ή Juliaen Teniers, Αμβέρσα, 1572 - Αμβέρσα, 1615) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και ένα από τα μέλη της μεγάλης οικογένειας καλλιτεχνών Τένιερς.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γιουλιάαν Τένιερς γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Ήταν ετεροθαλής αδελφός του Ντάβιντ Τένιερς του πρεσβύτερου και θείος του Ντάβιντ Τένιερς του νεότερου. Νυμφεύτηκε την Σουζάννα Κουανιέ, αδελφή του ζωγράφου Χίλλις ΙΙ Κουανιέ στις 23 Απριλίου 1595.[9] Απέκτησαν τουλάχιστον τρία παιδιά: Τον Γιαν Μπάπτιστ, τον Μέλχιορ και την Γιοάννα.[10]

Ο Γιουλιάαν έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1595 και έγινε επίσης μέλος του Armenbus, υποοργάνωσης της Συντεχνίας που είχε ιδρυθεί το 1538, σύμφωνα με το παράδειγμα άλλων επαγγελμάτων, για να υποστηρίξει τα μέλη της, τα οποία, λόγω ασθένειας ή ατυχήματος, δεν ήσαν πλέον σε θέση να υποστηρίξουν οικονομικά την οικογένειά τους ή των οποίων οι συγγενείς ήταν φτωχοί και αδυνατούσαν να πληρώσουν τα έξοδα ταφής.[11] Αυτός και η σύζυγός του έζησαν στην οδό Koningstraat μέχρι το 1597, οπότε αγόρασαν την οικία De Roos στην οδό Vaartstraat.[12] Μεταξύ 1595 και 1608 είχε τουλάχιστον ένδεκα μαθητές, από τους οποίους μόνον ο Γκασπάρ φαν ντεν Χούκε και ο αδελφός του Ντάβιντ έγιναν διάσημοι ζωγράφοι.[13]

Ο Γιουλιάαν Τένιερς απεβίωσε λίγο πριν την 11η Μαρτίου 1615.[14]

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του ο Γιουλιάαν ζωγράφισε σκηνές για έργα που εκτελέστηκαν κατά τις θριαμβευτικές εισόδους των Αρχιδουκών στην Αμβέρσα.[15] Τα έργα του είναι γνωστά μόνον μέσω απογραφών,[16] κάτι που καθιστά σαφές ότι ορισμένες φορές συνεργάστηκε με τους Γιόος ντε Μόμπερ και Κλες φαν Κλέφε.[17]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Rombouts, Philip Felix; van Lerius, Theodoor (1874). De liggeren en andere historische archieven der Antwerpsche Sint Lucasgilde. Baggerman. 
  • van den Branden, F.J. (1883). Geschiedenis der Antwerpsche Schilderschool. J.E. Buschmann. 
  • van den Broeck, L. (1987). Het beeld van de vorst in de Zuidelijke Nederlanden. onuitgegeven licentiaatsthesis, Katholieke Universiteit Leuven. 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. RKDartists. rkd.nl/explore/artists/370327. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
  2. 2,0 2,1 (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 500045210. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. B00180893. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  4. 4,0 4,1 (Γαλλικά) Le Dictionnaire des peintres belges du XIVe siècle à nos jours. La Renaissance du livre. 1995. 5009. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-2-8041-2012-2.
  5. 5,0 5,1 Artnet. juliaen-teniers-the-elder. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. RKDartists. 370327. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. (Αγγλικά) ECARTICO. 7330. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 1  Νοεμβρίου 2017. 500045210. Ανακτήθηκε στις 25  Οκτωβρίου 2018.
  9. Juliaen Teniers (I) Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης (Ολλανδικά)
  10. SAA (City Archives Antwerpen) Pk3473; PR1, PR8, f41, Onze-Lieve-Vrouwkerk: 19 June 1577; Notaris Ant. Jaspers 1626–32, f 149r-v; F.J. van den Branden (1883), pp.751–752.
  11. Artesis University College Dept B Bib 243(4), f40r.
  12. F.J. van den Branden (1883), pp.751–752.
  13. P. Rombouts & T. van Lerius (1874) II, pp.381, 387, 407, 408, 410, 414, 415, 417, 445.
  14. F.J. van den Branden (1883), pp.752.
  15. L. van den Broeck (1987), p. 119.
  16. F.J. van den Branden (1883), pp.751–752, Antwerpsch Archievenblad 21, p.322.
  17. F.J. van den Branden (1883), pp.751, Antwerpsch Archievenblad 21, p.322.