Γιάννης Πλαπούτας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γιάννης Πλαπούτας
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1912
Θάνατος11  Μαΐου 1996
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΕνιαία Δημοκρατική Αριστερά
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Αχαΐας)

Ο Γιάννης Πλαπούτας (13 Σεπτεμβρίου 1913- 11 Μαΐου 1996) ήταν Έλληνας συνδικαλιστής, αγωνιστής της Αντίστασης και πολιτικός. Ήταν πολιτευτής με την ΕΔΑ.

Ξεκίνησε τη συνδικαλιστική του δράση τη δεκαετία του 1930, από το χώρο των μυλεργατών στην Πάτρα. Για τη δράση του υπέστη φυλακίσεις και διώξεις. Το 1946 ήταν αντιπρόσωπος στο συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Εξελέγη μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ. Το 1958 εξελέγη βουλευτής στην Αχαΐα με την ΕΔΑ, ωστόσο με δικαστική απόφαση στερήθηκε τη βουλευτική του ιδιότητα, τον Ιούνιο του 1958.

Στη διάρκεια της χούντας, έζησε εξόριστος στο Παρθένι Λέρου. Αργότερα ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση, μέσω της εφημερίδας "Φωνή των Εργαζόμενων" και της Ενιαίας Συνδικαλιστικής Αντιδικτατορικής Κίνησης (ΕΣΑΚ). Το 1974 κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές στην Αχαΐα με την "Ενωμένη Αριστερά", αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας 5.383 ψήφους[1].

Πέθανε το 1996 και κηδεύτηκε στις 15 Μαΐου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.[2]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «ΕΚΛΟΓΕΣ 1974 - ΟΙ 1.438 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2013. 
  2. Κοινωνικά, Καθημερινή, 15 Μαΐου 1996, σελ. 14.