Γιάννης Β. Ιωαννίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Γιάννης Β. Ιωαννίδης (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Γιάννης Μαβίλης», 1919 - 1989) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, αντιστασιακός[1], μεταφραστής, λαογράφος και ιστορικός συγγραφέας. Κατά τη διάρκεια της κατοχής υπήρξε μέλος και γενικός αρχηγός (με το συνθηματικό ονοματεπώνυμο «Γιάννης Βηλαράς») της αντιστασιακής οργάνωσης «Βύρωνες», που ήταν η μονάδα του συμμαχικού-ελληνικού στρατού της Μέσης Ανατολής «Υ.Υ. 707» και στην οποία κρυφά μέλη υπήρξαν ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός (ως επικεφαλής), ο Θεμιστοκλής Σοφούλης, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος με τη σύζυγό του, Ιωάννα Τσάτσου και άλλες σημαντικές προσωπικότητες. Ο Ιωαννίδης έγινε στη συνέχεια ευρύτερα γνωστός στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό χάρις στην πολυετή συνεργασία του με το περιοδικό «ΡΟΜΑΝΤΣΟ» του Νίκου Θεοφανίδη, όπου δημοσίευε πολλά κείμενά του, συχνά υπογράφοντας με ψευδώνυμα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Το Αιγαίο στις Φλόγες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου», περιοδικό «Ρομάντσο», #1909 (16 Οκτωβρίου 1979), σελ. 70