Γεώργιος Μπότσαρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γιώργης Μπότσαρης
Γέννηση
Σούλι Θεσπρωτίας
Θάνατος
Αθαμανικά Όρη
Ιδιότητα στρατιωτικός
Σύζυγος Δέσπω Κουτζονίκα
Τέκνα Νότης Μπότσαρης, Κίτσος Μπότσαρης, Τούσιας Μπότσαρης, Νίκηζας Μπότσαρης και Μαρία Μπότσαρη
Γονείς Κίτσος Μπότσαρης

Ο Γεώργιος Μπότσαρης (1719 - 1799) ήταν Έλληνας αγωνιστής πριν το 1821 και ηγέτης της Σουλιώτικης φάρας των Μποτσαραίων.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γεώργιος Μπότσαρης γεννήθηκε το 1719 στο Σούλι. Πατέρας του ήταν ο Κυριάκος Μπότσαρης (17ος αιώνας). Ανέλαβε την αρχηγία της φάρας του περί το 1750, μετά τον θάνατο του πατέρα του, και αμιλλόταν εξ ίσου με τις φάρες των Κουτσονικαίων, Τζαβελλαίων και άλλων Σουλιωτών στην επέκταση των ορίων της Σουλιώτικης ομοσπονδίας προκειμένου να εξασφαλίζονταν η σιτάρκεια αυτής.

Το 1789 όταν ο Αλή Πασάς προσπάθησε να καταλάβει το Σούλι ο Γιώργης Μπότσαρης αποδείχθηκε ένας από τους σημαντικότερους υπερασπιστές. Ειδικότερα όμως αναδείχτηκε στη 2η εκστρατεία του Αλή Πασά. Το 1792, με δόλο είχαν παρασυρθεί σε παγίδα 70 άνδρες του αρχηγού Τζαβέλλα. Ένας που κατόρθωσε να ξεφύγει, έφτασε στο Παλαιοχώρι και ειδοποίησε τον αρχηγό Γιώργη για τον κίνδυνο. Ο Μπότσαρης επινόησε και ακολούθησε ευφυές σχέδιο υποχώρησης, εκκένωσε το Επταχώρι, συμπλήρωσε την οχύρωση της Κιάφας και μαζί με τον Λάμπρο Τζαβέλα, του οποίου ο γιος ήταν επίσης αιχμάλωτος όμηρος του Αλή, αποφάσισαν όπως πρότεινε ο Μπότσαρης να συγκεντρώσουν τα γυναικόπαιδα στην Κιάφα και οι οπλίτες να πιάσουν τα στενά της Κιάφας και άλλες επίκαιρες θέσεις. Τα στρατεύματα του Αλή προχώρησαν σε εύκολη προέλαση μέσα από δύσβατη περιοχή, μη λαμβάνοντας έτσι πρόσθετα μέτρα.

Ο Αλή Πασάς υπέστη τρομερή καταστροφή. Ο Μπότσαρης τον καταδίωξε και έστησε το αρχηγείο του στον Άγιο Ιωάννη της Μποννίλας 2 χιλ. έξω από τα Γιάννενα. Εκεί έμεινε δεκαπέντε ημέρες μέχρι που ο Αλή αναγκάστηκε να υπογράψει ταπεινωτική για τον εαυτόν του συνθήκη και να καταβάλει χρηματική αποζημίωση που του επιβλήθηκε.

Η νίκη αυτή του Γιώργου Μπότσαρη είχε ως συνέπεια οι ένοπλοι Σουλιώτες να επεκταθούν και να στήσουν στρατόπεδο 2 μόλις χιλιόμετρα από τα Ιωάννινα στη θέση Άγιος Ιωάννης της Μπουνίλας. Το γεγονός αυτό κατέστησε την φάρα των Μποτσαραίων σε πολύ προνομιούχο θέση μεταξύ των άλλων οικογενειών. Λίγα χρόνια όμως μετά άρχισε να διασπάται η ενότητα των Σουλιωτών όπου ο δύστροπος πλέον Γιώργης Μπότσαρης αναγκάσθηκε ν΄ αποσυρθεί παραδίδοντας την ηγεσία της φάρας στον πρωτότοκο γιο του Τούσια.

Μετά τον θάνατο του Τούσια ο Γιώργος Μπότσαρης ανέλαβε προσωρινά αρχηγός της φάρας και στις 25 Ιουνίου του 1797 η Σουλιώτικη Ομοσπονδία του πρότεινε να σπεύσει επικεφαλής 2.000 Σουλιωτών προς βοήθεια στο Δόγη της Βενετίας που κινδύνευε από τα στρατεύματα του Ναπολέοντα, πλην όμως η Ενετία είχε ήδη παραδοθεί. Λίγα χρόνια μετά παρέδωσε την αρχηγία στον γιο του Κίτσο Μπότσαρη

Ο Γιώργος Μπότσαρης πέθανε σε μεγάλο γήρας το 1799 στα Τζουμέρκα από απελπισία, μετά από εξαπάτηση του Αλή Πασά, κατ΄ άλλους δηλητηριασθείς και κατ΄ άλλους αυτοκτονώντας. Άλλα παιδιά του ήταν ο δευτερότοκος Κίτσος Μπότσαρης, ο Νότης Μπότσαρης, ο Νίκηζας Μπότσαρης και η Μαρία Μπότσαρη.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]