Γεώργιος Γρήντζαλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γεώργιος Γρήντζαλης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 18ος αιώνας ή 19ος αιώνας
Κορώνη Μεσσηνίας
Θάνατος 1841
Εθνικότητα Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησης Οθωμανική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
ληστής
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχες Ελληνική Επανάσταση του 1821

Ο Γεώργιος Γρήντζαλης ήταν σπουδαίος Έλληνας αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 αλλά και πολύ επικίνδυνος ληστής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φέρεται να γεννήθηκε στη Κορώνη. Κατά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ήταν "μπουλουκτζής" στη περιοχή της Μεθώνης. Υπήρξε από τους αγριότερους πολεμιστές. Εκδικούμενος το φόνο των οικείων του στη Κορώνη, διέπραξε πλήθος από θηριωδίες κατά την παράδοση της Μεθώνης και την παρασπονδία της συνθηκολόγησης του Νεοκάστρου.

Το 1824 ανέλαβε επικεφαλής μικρού σώματος Μανιατών των επιλεγομένων "κακοβουλίων" και προέβη στην αξιομνημόνευτη επίθεση εναντίον της Κορώνης όπου ανερχόμενος τα τείχη του κάστρου της ανάρτησε τη σημαία του σταυρού. Αποτυγχάνοντας όμως την κατάληψη από την έφοδο εκείνη, εγκατέλειψε τον αγώνα κατά των Τούρκων και μετέβη στην Ύδρα όπου ανέλαβε να συμμετάσχει σε διάφορες θαλάσσιες πειρατικές δραστηριότητες. Ένεκα αυτών συνελήφθη από τον Χάμιλτον απ΄ όπου κατάφερε όμως να δραπετεύσει, και το 1826 ξανάρχισε ζωηρότερα τον αγώνα του εναντίον του Ιμπραήμ.

Ακολουθώντας το παράδειγμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη σχημάτισε ομάδες, τις λεγόμενες "παγάνες" με τις οποίες ακολουθούσε τα απομονωμένα σώματα του αιγυπτιακού τακτικού στρατού όπου με νυκτερινές αιφνιδιαστικές επιθέσεις τα αιχμαλώτιζε, λήστευε και στη συνέχεια τα αντάλλαζε είτε με Έλληνες αιχμαλώτους, είτε με πλούσια λύτρα.

Μετά τη λήξη του Αγώνα του 21 και επί Ι. Καποδίστρια ο Γεώργιος Γρήντζαλης παρέμεινε ανένταχτος στα βουνά ακολουθώντας ληστρικό βίο σε βάρος ακόμη και των Ελλήνων. Τον βίο αυτό συνέχισε και επί Όθωνα μέχρι που διατάχθηκε ολόκληρο στρατιωτικό απόσπασμα για τη σύλληψή του. Τελικά φονεύθηκε το 1841.