Βασίλης Γούδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βασίλειος Γούδας
Dupre - Vasilis Goudas.jpg
Πορτραίτο από τον ζωγράφο Louis Dupré (1789-1837)
Γέννηση περίπου 1779
Ιωάννινα ή Γραμμένο Ιωαννίνων, Οθωμανική Αυτοκρατορία
Θάνατος 1845
Αθήνα, Ελλάδα)
Βαθμός Αντιστράτηγος
Μάχες/πόλεμοι Ελληνική Επανάσταση

Ο Βασίλειος Γούδας (περίπου 1779 - 1845) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα[1] ή στο Γραμμένο γύρω στα 1779 και συμμετείχε στην επανάσταση του 1821, όντας στενά συνδεδεμένος με την φάρα των Μποτσαραίων. Αρχικά διατέλεσε γραμματέας[2] και υπαρχηγός[1] του Μάρκου Μπότσαρη, υπό την αρχηγία του οποίου συμμετείχε σε αρκετές μάχες[3]. Μάλιστα αναφέρεται πως τον Ιούλιο του 1821 συνέβαλε στον ξεσηκωμό της περιοχής του Γραμμένου[4].

Το 1823 μερίμνησε, για λογαριασμό της επαναστατικής κυβέρνησης, για την αξιοποίηση της λείας που απέκτησε η ελληνική πλευρά έπειτα από την επίταξη ιταλικού πλοίου, ενέργεια που απέδωσε στους επαναστάτες έσοδα 8.000 γροσίων[5]. Μετά το θάνατο του Μάρκου Μπότσαρη, χρημάτισε γραμματέας του, επίσης οπλαρχηγού και αδελφού του Μάρκου, Κώστα Μπότσαρη.

Τον Σεπτέμβριο του 1824, μετά από αναφορά του Κώστα Μπότσαρη που περιέγραφε θετικά την μέχρι τότε συνεισφορά του στην υπόθεση της ελληνικής επανάστασης, εγκρίθηκε από το Εκτελεστικό, η προαγωγή του Γούδα στο βαθμό του χιλίαρχου[6]. Αργότερα, κατά τις αρχές Ιανουαρίου του 1826, παρουσιάστηκε στην έδρα του Βουλευτικού Σώματος στο Ναύπλιο ως απεσταλμένος της φρουράς του μοναστηρίου του Μεγάλου Σπηλαίου[7] που τελούσε υπό την ηγεσία του Τούσια Μπότσαρη[8].

Από τα τέλη του 1827 μέχρι τα μέσα του 1828, με αφορμή σοβαρό πρόβλημα υγείας, ο Γούδας μετέβη πρώτα στα Επτάνησα και στη συνέχεια σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις (μεταξύ άλλων επισκέφτηκε την Ανκόνα, την Πίζα, τη Μασσαλία, τη Γενεύη, το Παρίσι κλπ), συναντώντας παράλληλα διάφορες προσωπικότητες όπως ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο Ιγνάτιος Ουγγαροβλαχίας, ο Γάλλο στρατηγός Λαφαγιέτ και ο Ιωάννη-Γαβριήλ Εϋνάρδος[1][9].

Ο Βασίλειος Γούδας απεβίωσε στην Αθήνα το 1845, φέροντας το βαθμό του αντιστράτηγου. Αδελφός του ήταν ο επίσης αγωνιστής της επανάστασης και μετέπειτα ιερομόναχος Σταύρος Γούδας[10] και ανιψιός του ο γιατρός, συγγραφέας και πολιτικός Αναστάσιος Γούδας[3].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Σπυρίδωνος Μ. Θεοτόκη, Αλληλογραφία Ι. Α. Καποδίστρια-Ι. Γ. Εϋνάρδου 1826 - 1831, Βιβλιοπωλείον Ι. Ν. Σιδέρη, Εν Αθήναις, 1929, σελ. 432.
  2. Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 30 Ιουνίου 1828, σελ. 1.
  3. 3,0 3,1 Σύγχρονος Εγκυκλοπαιδεία Ελευθερουδάκη, τόμος 7ος, σελ. 84.
  4. Δήμος Ζίτσας: Γραμμενοχώρια.
  5. Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Έκδοσις της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων, Αθήναι, 1981, τόμος 13ος, σελ. 232 - 234.
  6. Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, 1977, τόμος 10ος, σελ 506.
  7. Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, 1973, τόμος 7ος, σελ. 422 - 423.
  8. Νικολάου Σπηλιάδου, Απομνημονεύματα, Εκ του Τυπογραφείου Χ. Ν. Φιλαδελφέως, Αθήνησιν, 1851, τόμος Γ΄, σελ. 87.
  9. Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 30 Ιουνίου 1828, σελ. 1 - 3.
  10. Ζωσιμάδες, τεύχος 43, σελ. 9.

Βιβλογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νικολάου Σπηλιάδου, Απομνημονεύματα, Εκ του Τυπογραφείου Χ. Ν. Φιλαδελφέως, Αθήνησιν, 1851.
  • Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, τόμος 7ος.
  • Περιοδικό Ζωσιμάδες, τεύχος 43.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, Έκδοσις της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων, τόμοι 7ος, 10ος, 13ος.
  • Γενική Εφημερίς της Ελλάδος, 30 Ιουνίου 1828.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βασίλης Γούδας συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών.