Βίνι Πολ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βίνι Πολ
Vinnie Paul Uproar 2010.jpg
Ο Βίνι Πολ το 2010
Πληροφορίες
Όνομα γέννησης Βίνι Πολ Άμποτ (Vincent Paul Abbott)
Γέννηση 11 Μαρτίου 1964 (1964-03-11) (54 ετών)
Αμπιλίν, Τέξας, ΗΠΑ
Θάνατος 22 Ιουνίου 2018 (54 ετών)
Καταγωγή Ηνωμένες Πολιτείες Country flag
Eίδος Heavy Metal, Groove Metal, Thrash Metal, Glam Metal, Stoner Metal, Alternative Metal
Ιδιότητες Μουσικός, Συνθέτης, Παραγωγός
Μουσικά όργανα Τύμπανα, Κρουστά
Παρουσία 1981 - 2018
Συμμετοχές Pantera, Damageplan, Hellyeah, Gasoline

Ο Βίνι Πολ Άμποτ (αγγλ. Vincent Paul Abbott) ήταν Αμερικανός ντράμερ, γνωστός ως πρώην μέλος των Pantera, ο οποίος δραστηριοποιούταν με τους Hellyeah, ενώ μετά την διάλυση των Pantera είχε σχηματίσει τους Damageplan μαζί με τον αδελφό του Dimebag Darrell.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βίνι Πολ γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1964 στο Αμπιλίν του Τέξας, από τον Τζέρι και την Κάρολ Άμποτ. Ο πατέρας του ήταν μουσικός και παραγωγός της κάντρι μουσικής, επηρεάζοντας αυτόν και τον αδελφό του, Ντάρελ Άμποτ, για να ασχοληθούν με την μουσική.[1]

Το 1981, σχημάτισαν τους Pantera, με τον Πολ να παίζει τύμπανα, τον αδελφό του, ο οποίος πλέον είχε υιοθετήσει το παρωνύμιο Diamond Darrell, και τον Τέρι Γκλέιζ να παίζουν κιθάρα, τον Τόμι Μπράντοφορντ στο μπάσο και τον Ντόνι Χαρτ στα φωνητικά. Λίγο αργότερα, ο Γκλέιζ ανέλαβε τα φωνητικά και το καλοκαίρι του 1982 εντάχθηκε στο συγκρότημα ο μπασίστας Ρεξ Μπράουν.[2]

Ο Βίνι Πολ με τους Hellyeah το 2013

Η σύνθεση αυτή κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Metal Magic" (1983), "Projects in the Jungle" (1984) και "I Am the Night" (1985), πριν αντικαταστήσουν τον Γκλέιζ με τον Φιλ Άνσελμο.[3] Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ "Power Metal", το οποίο συνέχιζε το glam metal ύφος των πρώτων τους δίσκων, το συγκρότημα άλλαξε μουσική κατεύθυνση υιοθετώντας έναν πιο ευθύ και τραχύ ήχο με το άλμπουμ "Cowboys from Hell". Ο δίσκος γνώρισε μεγάλη επιτυχία στους underground κύκλους και σύντομα οι Pantera έπαιζαν σε μεγάλα φεστιβάλ ανεβάζοντας κατακόρυφα την δημοτικότητα τους.

Το "Vulgar Display of Power" του 1992 βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιο και το "Far Beyond Driven", δύο χρόνια αργότερα, έφθασε στην κορυφή των τσαρτ του Billboard. Το συγκρότημα έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για βραβείο Γκράμι στην κατηγορία της καλύτερης metal εκτέλεσης κατά την διάρκεια της καριέρας τους και όλες τους οι κυκλοφορίες από το 1990 και έπειτα βραβεύθηκαν ως χρυσοί ή πλατινένιοι δίσκοι.[4]

Το 2003, το συγκρότημα διαλύθηκε λόγω των έντονων διαφωνιών του Άνσελμο με τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος. Οι αδελφοί Άμποτ σχημάτισαν τους Damageplan με τον Μπομπ Ζίλα στο μπάσο και τον πρώην κιθαρίστα του Ρομπ Χάλφορντ, Πατ Λάτσμαν, στα φωνητικά. Το συγκρότημα ηχογράφησε τον δίσκο "New Found Power", αλλά κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του, στην συναυλία τους στην "Alrosa Villa" του Κολόμπους του Οχάιο, ο Νέιθαν Γκέιλ, θεατής της συναυλίας, πυροβόλησε τον Dimebag Darrell με μία 9 mm Beretta 92FS, σκοτώνοντας τον ακαριαία.[5] Το συγκρότημα διαλύθηκε αμέσως μετά. Ο Άνσελμο θέλησε να συμφιλιωθεί με τον Βίνι Πολ, τιμώντας παράλληλα την μνήμη του αποθανόντα αδελφού του, αλλά ο ντράμερ δήλωσε ότι δεν ενδιαφέρεται να του ξαναμιλήσει.[6]

Ο Βίνι Πολ ίδρυσε την δισκογραφική εταιρεία "Big Vin Records" και κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ του πρότζεκτ Rebel Meets Rebel που είχε δημιουργήσει με τον αδελφό του, τον Μπράουν και τον τραγουδιστή Ντέιβιντ Άλαν Κόε, το 1999.[7]

Το 2006, σχημάτισε τους Hellyeah μαζί με τον τραγουδιστή Τσαντ Γκρέι, τους κιθαρίστες Τομ Μάξουελ και Γκρεγκ Τρίμπετ και τον μπασίστα Τζέρι Μοντάνο. Ο ομώνυμος τους δίσκος ανέβηκε στο αμερικάνικο Top-10, πουλώντας 45.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.[8] Το μπάσο ανέλαβε ο Μπομπ Ζίλα και το 2010 κυκλοφόρησαν το "Stampede" φθάνοντας στο # 8 στην πατρίδα τους με περισσότερα από 28.000 αντίτυπα.[9] Οι δύο επόμενοι δίσκοι τους, "Band of Brothers" και "Blood for Blood" μπήκαν στο Top-20 του Billboard, πριν ο Τρίμπετ αποχωρήσει και το μπάσο αναλάβει ο Κάιλ Σάντερς.[10]

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τους Pantera[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τους Damageplan[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • New Found Power (2004)

με τους Hellyeah[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Hellyeah (2007)
  • Stampede (2010)
  • Band of Brothers (2012)
  • Blood for Blood (2014)

Άλλες κυκλοφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Halford - Light Comes Out of Black (σινγκλ, 1992)
  • Rebel Meets Rebel - Rebel Meets Rebel (2006)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]