Βίβλος αναβαθμών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Βίβλος αναβαθμών είναι ανώνυμο συριακό κέιμενο ασκητικού περιεχομένου του 400 ή λίγο μεταγενέστερο.

Η Βίβλος περιέχει τριάντα έμμετρες Ομιλίες. Στο έργο γίνεται η διάκριση μεταξύ δικαίων χριστιανών οι οποίοι εφαρμόζουν τις μικρές εντολές της πίστεως και σε τέλειους, οι οποίοι εφαρμόζουν τις μεγάλες εντολές, δηλαδή όχι μόνο της νηστείας, της προσευχής και της ελεημοσύνης, αλλά της αγαμίας, της ακτημοσύνης, της συνεχούς προσευχής, της αγάπης και της πλήρους αποταγής του κόσμου. Αυτοί οι τέλειοι είναι πλήρεις φορείς του Αγίου Πνεύματος, απαξιώνοντας την ορατή Εκκλησία και τις δομές της, αφού ανήκουν στην ουράνια Εκκλησία.[1]

Ο συντάκτης του έργου είναι ανώνυμος και αυτοπροσδιορίζεται ως ένας από τους τελευταίους μαθητές των Αποστόλων.[2] Το κείμενο προϋποθέτει το έργο του Αφράατη Αποδείξεις, την κίνηση των Μεσσαλιανών (β μισό 4ου αι.) και τους διωγμούς σε βάρος των χριστιανών του πέρση βασιλιά Σαπώρ Β'[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.48
  2. Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.48
  3. Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.48

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.48-49