Β΄ Ιλλυρικός πόλεμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
B΄ Ιλλυρικός πόλεμος
Ιλλυρικοί πόλεμοι
Map of the territory of Demetrius of Pharos (English).png
Επικράτεια του Δημητρίου του Φάριου
Χρονολογία 219 π.Χ.
Τόπος

Δυτική Αλβανία

Ακτές Αδριατικής
Έκβαση Νίκη των Ρωμαίων
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Δυνάμεις

6.000 άνδρες

50 λέμβοι
Άγνωστες
Απώλειες
Άγνωστες
Άγνωστες

Ο Β΄ Ιλλυρικός πόλεμος (219 π.Χ.) ήταν μια επιχείρηση τιμωρίας που ανέλαβαν οι Ρωμαίοι εναντίον του παλαιού τους προστατευόμενου Δημήτριου του Φάριου επειδή είχε εισβάλλει στην περιοχή που βρίσκονταν υπό την προστασία τους και είχε καταλάβει την πόλη Διμάλη και μερικές άλλες πόλεις.

Η δράση του Δημήτριου του Φάριου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ύστερα από τον θάνατο της βασίλισσας της Ιλλυρίας Τεύτας ο Δημήτριος ο Φάριος ανέλαβε την κηδεμονία του ανήλικου γιου της Πίννη. Κατόπιν συμμάχησε με τον βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονο Δώσωνα και πήρε μέρος ως σύμμαχος του στη μάχη της Σελλασίας (222 π.Χ.). Ύστερα από τον θάνατο του τελευταίου συμμάχησε και με τον διάδοχό του Φίλιππο Ε΄ της Μακεδονίας. To 220 π.Χ. μαζί με τον Ιλλυριό ευγενή Σκερδιλαΐδα έπλευσαν νότια της Λισσού και με 90 λέμβους επιτέθηκαν στην Πύλο και την κατέλαβαν. Κατόπιν χωρίστηκαν, ο Σκερδιλαΐδας με 40 λέμβους γύρισε πίσω ενώ ο Δημήτριος με τις υπόλοιπες 50 περιέπλευσε την Πελοπόννησο και επιτέθηκε στις Κυκλάδες [1] . Έπειτα από την επιδρομή αυτή εισέβαλε στην προστατευόμενη από τους Ρωμαίους περιοχή καταλαμβάνοντας τη Διμάλη (219 π.Χ.) και μερικές άλλες πόλεις [2][3].

Η ρωμαϊκή αντίδραση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ρωμαϊκή επαρχία της Ιλλυρίας.

Πάρα τη σοβαρή κρίση που διαφαίνονταν στη Δύση (παραμονές Β' Καρχηδονιακού πολέμου) η Σύγκλητος αποφάσισε να τιμωρήσει τον "αποστάτη" Δημήτριο καθώς παράβαση των συνθηκών από δυνάστες σαν αυτόν δεν μπορούσε να ανεχθεί [4]. Έτσι την άνοιξη του 219 π.Χ. έφτασε στην Ιλλυρία ισχυρός στόλος με επικεφαλής τους υπάτους Λεύκιο Παύλο και Μάρκο Λίβιο Σαλινάτορα. Το κράτος του Δημητρίου καταλύθηκε μόνο η Διμάλη αντιστάθηκε (καταλήφθηκε ύστερα από πολιορκία επτά ημερών) και η Φάρος [5] . Ορισμένοι συγγενείς του Δημήτριου αιχμαλωτίστηκαν στην τελευταία πόλη όμως ο ίδιος μπόρεσε να καταφύγει στον Φίλιππο ο οποίος όμως εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να τον βοηθήσει[6] . Τη διακυβέρνηση στο τυπικά ανεξάρτητο τμήμα της Ιλλυρίας ανέλαβε ο Σκερδιλαΐδας[7].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. A. E. Astin,F. W. Walbank,M. W. Frederiksen,R. M. Ogilvie The Cambridge Ancient History, Vol. 8. 4 Rome and Greece to 205 B.C. ii The Illyrian wars.σελ.91
  2. A. E. Astin,F. W. Walbank,M. W. Frederiksen,R. M. Ogilvie The Cambridge Ancient History, Vol. 8. 4 Rome and Greece to 205 B.C. ii The Illyrian wars .σελ.92
  3. Ιστορία του Ελληνικού έθνους Τόμος Δ' Μέγας Αλέξανδρος –Ελληνιστικοί Χρόνοι ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΣ Α' ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (215-205 π.Χ.).Η επέκταση της ρωμαϊκής επιρροής στην Ιλλυρία και η θέση του Φιλίππου .σελ.421-422
  4. Perseus Digital Library Polybius Histories 3.16
  5. Perseus Digital Library Polybius Histories 3.18
  6. Perseus Digital Library Polybius Histories 3.19
  7. Ιστορία του Ελληνικού έθνους Τόμος Δ' Μέγας Αλέξανδρος –Ελληνιστικοί Χρόνοι ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΣ Α΄ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (215-205 π.Χ.). Η επέκταση της ρωμαϊκής επιρροής στην Ιλλυρία και η θέση του Φιλίππου. σελ.422

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

R.M.Ogilvie Cambridge University Press 1989