Ασημένιος βούκερος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

(Ανακατεύθυνση από Ασημένιος Κερατόραμφος)

Ασημένιος βούκερος
Αρσενικός (δεξιά) και θηλυκός (αριστερά) ασημένιος βούκερος στον ζωολογικό του Λάγος, Πορτογαλία
Αρσενικός (δεξιά) και θηλυκός (αριστερά) ασημένιος βούκερος στον ζωολογικό του Λάγος, Πορτογαλία
Κατάσταση διατήρησης
Status iucn3.1 LC el.svg
Ελαχίστης Ανησυχίας (IUCN 3.1) [1]
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Πτηνά (Aves)
Τάξη: Βουκερωτόμορφα (Bucerotiformes)
Οικογένεια: Βουκερωτίδες (Bucerotidae)
Γένος: Βυκανιστής (Bycanistes)
Είδος: B. brevis
Διώνυμο
Bycanistes brevis
(Friedmann, 1929)

Ο Ασημένιος βούκερος είναι ένα μεγάλο πουλί μήκους 70-85 εκ., με ένα πολύ μεγάλο καραμελόχρωμο κράνος στο ράμφος του. Τα αρσενικά έχουν μεγαλύτερο κράνος από τα θηλυκά. Έχει μαύρο χρώμα με ολόλευκη ράχη, γκριζωπό στο κεφάλι και το ράμφος (μερικές φορές ίδιο με το κράνος) και ροδαλί σκιά γύρω από τα μάτια.

Βιότοπος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ζει σε τροπικά δάση γύρω από περιβόλια και καλλιεργημένες εκτάσεις.  Όπως οι περισσότεροι βούκεροι, το αρσενικό κλείνει το θηλυκό σε μια κουφάλα δέντρου την οποία σφραγίζει με λάσπη. Ταΐζει την οικογένειά του για περισσότερες από 100 μέρες και εκτιμάται ότι μέσα σε αυτή την περίοδο μεταφέρει στη φωλιά πάνω από 24.000 φρούτα[2].

Τροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ασημένιος βούκερος τρέφεται κυρίως με φρούτα, αλλά και με μικρά πλάσματα, όπως έντομα, σαύρες, μικρά πουλιά και σαρανταποδαρούσες. Επίσης τρέφονται και με αυγά κλέβουν από φωλιές.

Αναπαραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ασημένιοι βούκεροι αναπαράγονται κατά την περίοδο Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου, και γεννάνε από ένα εώς τρία άσπρα αυγά, εποάζοντάς τα για 40 μέρες. Ο νεοσσός θα μείνει με τους γονείς του για 80 μέρες περίπου.

Κατάσταση πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ασημένιοι βούκεροι συναντώνται στα αειθαλή δάση της Ανατολικής Αφρικής. Συγκεκριμένα στην Αιθιοπία, την Κένυα, την Τανζανία, την Ζιμπάμπουε και την Μοζαμβίκη[3]. Στην Ζιμπάμπουε κινδυνεύει από την καταστροφή των βιότοπών του και η παρουσία του στην Νότια Αφρική είναι οριακή, αλλά παραμένει σε τοπικό επίπεδο αρκετά κοινό, ειδικά στις βόρειες και κεντρικές περιοχές της εξάπλωσής του[4].

Πινακοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]