Αρκάντι Βάξμπεργκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αρκάντι Βάξμπεργκ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση11  Νοεμβρίου 1927
Νοβοσιμπίρσκ
Θάνατος8  Μαΐου 2011
Μόσχα
Τόπος ταφήςνεκροταφείο του Βοστιάκοβο
Χώρα πολιτογράφησηςΈνωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Ρωσία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΡωσικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά[1]
ΕκπαίδευσηDoctor of Juridical Science
ΣπουδέςΝομική σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδημιουργός γραπτών έργων
συγγραφέας
δικηγόρος
δημοσιογράφος
ιστορικός[2]

Ο Αρκάντι Ιωσήφοβιτς Βάξμπεργκ (Arkady Iosifovich Vaksberg, Ρωσικά: Аркадий Иосифович Ваксберг) (11 Νοεμβρίου 1927 - 8 Μαΐου 2011) ήταν Σοβιετικός Ρώσος ερευνητής δημοσιογράφος, συγγραφέας ιστορικών θεμάτων, κινηματογραφιστής και θεατρικός συγγραφέας. [3] [4]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βάξμπεργκ γεννήθηκε στο Νοβοσιμπίρσκ το 1927 (ορισμένες πηγές δίνουν το 1933). Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας το 1952. Εντάχθηκε στη Σοβιετική Ένωση Συγγραφέων το 1973 και την ίδια χρονιά άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στη Literaturnaya gazeta. Η εφημερίδα αυτή θεωρείται παρουσίαζε τις δραστηριότητες της ένωσης σοβιετικών συγγραφέων και, από τη δεκαετία του 1960, κατ' εξαίρεση είχε μια ελευθερία έκφρασης που δεν υπήρχε στον υπόλοιπο σοβιετικό τύπο. Εκεί το 1978 ο Βάξμπεργκ δημοσίευσε μια εργασία με τον τίτλο "Μπάνιο" (Banya), όπου περιέγραφε μια κλειστή σάουνα υψηλόβαθμων όπου ήταν και χώρος υψηλής διαφθοράς.[5]

Πριν από την εποχή του Γκαζνόστ έκανε δημοσιογραφική έρευνα σε υποθέσεις σκανδαλώδους αδικίας και διαφθοράς και μυστηριώδη εγκλήματα. Με την πρόοδο του Γκλαζνόστ ασχολήθηκε με θέματα που προηγουμένως ήταν απαγορευμένα, όπως η διαφθορά στην ηγεσία του Κόμματος, εγκλήματα του σταλινισμού κ.ά.[6]

Το 1988, μαζί με άλλα μέλη της σοβιετικής επιτροπής κινηματογράφου ζήτησε από την σοβιετική κυβέρνηση να αναθεωρήσει την απόφαση εκτοπισμού του Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, αμφισβητώντας τη νομική ορθότητα της αρχικής απόφασης.[7] [8]

Έγραψε πολλά βιβλία σχετικά με τη Σοβιετική Ένωση, μερικά από τα οποία έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά. Απεβίωσε στη Μόσχα το 2011.

Μεταφράσεις στα αγγλικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άλλες δημοσιεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb122044136. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  3. Volkov, Alexander (26 September 2000). «ПРЕДВАРИТЕЛЬНЫЕ ИТОГИ АРКАДИЯ ВАКСБЕРГА». Literaturnaya Gazeta. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 21, 2004. https://web.archive.org/web/20040921170454/http://www.lgz.ru/archives/html_arch/lg382000/Literature/art4.htm. 
  4. «Умер выдающийся публицист и писатель Аркадий Ваксберг». Echo of Moscow. 8 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2012. 
  5. Dmitry Strovsky, "The Jewish Topic in the Soviet Media: Political Environment, Priorities and Heroes", National Resilience, Politics and Society, Vol. 1, No. 2, 2019, pp. 143-177 (σ. 162), Ariel University Press.: "... in May 1978, it published an essay, Banya (“Bathhouse”), by Arkady Waksberg, where he described a closed highranking sauna as a place for rarefied corruption (Vaksberg, 1978). Literaturnaya Gazeta at that time frequently published risque materials. Those topics were interesting and exciting, and could be considered examples of good journalism."
  6. Oleg Gordievsky, "Soviet Revisions", London Review of Books, Vol. 13 No. 3 · 7 February 1991 [...]His tales are divided by geographical regions and are recounted in the characteristic prose of Soviet yellow journalism. Those who are looking for a clearly defined account of the assets, strategies, methods and activities of members of Soviet organized crime may come away disappointed, although the kernels of such an analysis are scattered throughout the book. Instead, the reader will obtain insightful portrayals of leading political figures, many of whom are again playing important roles in the indepenldent countries of the post-Soviet state [...]
  7. Ann Imse, "GLASNOST FOR SOLZHENITSYN?",The Washington Post, October 5, 1988: The union's request for reconsideration of Solzhenitsyn's exile is based on "strictly legal grounds," Arkady Vaksberg, a prominent lawyer and writer, told a news conference at the union's headquarters."
  8. MICHAEL PARKS, "Soviet Group Asks Justice for Solzhenitsyn : Seeks Kremlin Review in Case of Dissident Writer Deported in 1974", Los Angeles Times, OCT. 5, 1988: "Arkady Vaksberg, a leading Soviet commentator on legal affairs and a member of a new commission established by the Soviet cinema union on political and legal affairs, said the appeal was sent Friday to the Presidium of the Supreme Soviet, which took the original action. ... We are not talking about his return,' Vaksberg said of Solzhenitsyn, who now lives in seclusion in Vermont. We are talking about whether his original deportation was legal.' "
  9. Drachman, Edward. Review of Stalin Against the Jews. Shofar: An Interdisciplinary Journal of Jewish Studies, vol. 13 no. 4, 1995, p. 105-108. Project MUSE, doi:10.1353/sho.1995.0094.
  10. «Karen Dukess, "Why and How Stalin Hated Jews", The Moscow Times, Feb. 1, 1995». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2021. 
  11. Louise I. Shelley, ανασκόπηση στο Slavic Review, Vol.51 Issue 3 (1992), σ. 578, 579.