Αντόνιο Νέγκρι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αντόνιο Νέγκρι
AntonioNegri SeminarioInternacionalMundo.jpg
Γέννηση 1 Αυγούστου 1933 (1933-08-01) (82 ετών)
Πάντοβα, Ιταλία
Περίοδος Σύγχρονη φιλοσοφία
Περιοχή Δυτική φιλοσοφία
Σχολή Αυτονομισμός, μαρξισμός
Κύρια Ενδιαφέροντα Πολιτική φιλοσοφία, πάλη των τάξεων, παγκοσμιοποίηση, κοινά, βιοπολιτική
Αξιοσημείωτες Ιδέες Φιλοσοφία της παγκοσμιοποίησης, θεωρία της Αυτοκρατορίας, συνταγματική ισχύς, άυλη εργασία, εναλλακτικός μοντερνισμός, άρνηση στην εργασία
Επιδράσεις Μπαρούχ Σπινόζα, Μισέλ Φουκώ, Ζιλ Ντελέζ, Φελίξ Γκουαταρί, Ζακ Ντεριντά, Καρλ Μαρξ, Καρλ Σμιτ, Τόμας Χομπς, Νικολό Μακιαβέλι, Λουί Αλτουσέρ
Επηρέασε Μάικλ Χάρντ, Ρίτσαρντ Τ. Φ. Ντέι, Λεοπολντίνα Φορτουνάτι, Ούγκο Τσάβες

Ο Αντόνιο Νέγκρι (γνωστος και ως Toni Negri, γεννημένος στην Πάδοβα, 1 Αυγούστου 1933 είναι Ιταλός συγγραφέας, καθηγητής και πολιτικός επιστήμονας. Είναι ο σπουδαιότερος θεωρητικός του ρεύματος της Αυτονομίας που κυριάρχησε στη ριζοσπαστική ιταλική αριστερά τη δεκαετία του 70. Υπήρξε καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Πάδοβα και ήταν ένας από τους ιδρυτές του εργατιστικού κινήματος στην Ιταλία. Τα γραμμένα από κοινού με τον Michael Hardt έργα του "Αυτοκρατορία" και "Πλήθος", έχουν μεγάλο θεωρητικό και πολιτικό ενδιαφέρον σαν ανάλυση των κοινωνικών κινημάτων της εποχής μας.

Την 7 Απριλίου 1979,συνελήφθη ως εγκέφαλος των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Η σύλληψη του ήταν η "λύση" στο αδιέξοδο των αρχών, επιβάλλοντας την "υπόθεση εργασίας" ότι η ηγεσία της οργάνωσης Potere Operaio μετεξελίχθηκε σε παράνομο καθοδηγητικό κέντρο της τρομοκρατίας. Ο Νέγκρι φυλακίστηκε και παρέμεινε επί τεσσεράμισι χρόνια προφυλακισμένος παρά την πρώτη αθώωσή του το 1980. Οι δίκες του διεξήχθησαν κάτω από το βαρύ κλίμα της ειδικής νομοθεσίας, της αυθαιρεσίας των διωκτικών αρχών, και της κρατικής προσφοράς προς τους "μεταμελημένους" να καρφώσουν τους παλιούς τους συντρόφους για να βγουν από την φυλακή. Όμως καμιά από τις μείζονες κατηγορίες δεν στάθηκε ακόμα και κάτω απ' αυτές τις συνθήκες.

Το 1983, εκλέχθηκε βουλευτής αλλά μετά από τέσσερις μήνες του έγινε άρση της ασυλίας του και αποφάσισε να καταφύγει στη Γαλλία. Για τα δεκατέσσερα επόμενα χρόνια, ο Νέγκρι δούλεψε στο Παρίσι με το περιοδικό "Futur Anterieur", και διδάσκοντας στο Διεθνές Κολέγιο Φιλοσοφίας, και στο Παρίσι 8 άλλα και συμμετέχοντας σε σεμινάρια και ερευνητικά προγράμματα υπουργείων και δημόσιων οργανισμών στο πεδίο των κοινωνικών επιστημών. Το 1997, αποφάσισε να επιστρέψει στην Ιταλία όπου εκκρεμούσαν καταδίκες εις βάρος του.

Βιβλιογραφία στα ελληνικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (1986) Από το κόκκινο στο πράσινο, (κείμενα των Φελίξ Γκουαταρί και Αντόνιο Νέγκρι), Εκδόσεις: ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • (2002) Αυτοκρατορία (κείμενα των Αντόνιο Νέγκρι και Μάικλ Χαρντ), Εκδόσεις: SCRIPTA
  • (2008) Από τον εργάτη μάζα στον κοινωνικό εργάτη, Εκδότης : ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • (2011) Πλήθος (κείμενα των Αντόνιο Νέγκρι και Μάικλ Χαρντ), Εκδόσεις: Αλεξάνδρεια
  • (2012) Να πάρουμε τη σκυτάλη (κείμενα των Αντόνιο Νέγκρι και Μάικλ Χαρντ), Εκδόσεις: Βιβλιόραμα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα