Ανδρέας Λουριώτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ανδρέας Λουριώτης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1789[1]
Ιωάννινα
Θάνατος1854[1]
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΦιλικός

Ο Ανδρέας Λουριώτης (Ιωάννινα 1789 – Αθήνα 1854) ήταν αγωνιστής του 1821 και πολιτικός. Έλαβε στοιχειώδη μόρφωση στα Ιωάννινα και συνέχισε με σπουδές οικονομικών και πολιτικών επιστημών στη Γερμανία και στη Γαλλία. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και, με την κήρυξη της Επανάστασης, επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τον Αγώνα. Επειδή διακρίθηκε για τις γνώσεις και τη φιλομάθεια του, εστάλη μαζί με τον Ιωάννη Ορλάνδο και Ανδρέα Ζαΐμη στο Λονδίνο, το 1823, με σκοπό τη σύναψη δανείου για τις ανάγκες του Αγώνα. Γραμματέας ήταν ο μετέπειτα αποκληθείς "εθνικός δικαστής" Αναστάσιος Πολυζωίδης. Διετέλεσε μεσολαβητής για την αποδοχή του ελληνικού στέμματος από τον Λεοπόλδο, πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα. Διευκόλυνε την κάθοδο πολλών φιλελλήνων στην Ελλάδα, μεταξύ των οποίων ήταν ο λόρδος Βύρων και ο Σανταρόζα. Ήταν στενός φίλος και συνεργάτης του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου. Παντρεύτηκε τη Λουκία Κομνηνού και απέκτησε έναν γιο (Θεόδωρος), που απεβίωσε νέος χωρίς ν' αφήσει απογόνους. Απόγονοι της οικογένειας Λουριώτη υπάρχουν μόνο από την αδελφή του, Ελένη.

  1. 1,0 1,1 1,2 Faceted Application of Subject Terminology. 287186. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2020.