Ανάργυρος Σιμόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ανάργυρος Σιμόπουλος
Anargyros Simopoulos.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1837
Θάνατος1908
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
οικονομολόγος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΥπουργός Οικονομικών της Ελλάδας
Υπουργός Δικαιοσύνης της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Παρνασσίδος)

Ο Ανάργυρος Σιμόπουλος (1837-1908) ήταν Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση του Δημητρίου Ράλλη και στις κυβερνήσεις του Γεώργιου Θεοτόκη, στο κόμμα του οποίου ήταν από τα βασικότερα στελέχη.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ανάργυρος Σιμόπουλος εκλέχτηκε πρώτη φορά βουλευτής στην Παρνασσίδα, από όπου ήταν η καταγωγή του, το 1882. Στην κυβέρνηση του Χαρίλαου Τρικούπη (1892-1893) ήταν υπουργός Δικαιοσύνης. Το 1897 συμμετείχε στην κυβέρνηση του Δημητρίου Ράλλη αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Οικονομικών. Την ίδια θέση ανέλαβε στις κυβερνήσεις του Γεώργιου Θεοτόκη: στην πρώτη τη διετία 1899-1901, στη δεύτερη το 1903, στη τρίτη τη διετία 1903-1904 και στην τελευταία από το 1905 μέχρι το 1908. Ο Σιμόπουλος είχε διετελέσει υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας.[1]

Το 1900, κατά την πρώτη θητεία της κυβέρνησης του Θεοτόκη, ο Σιμόπουλος ως υπουργός Οικονομικών και ο πρωθυπουργός και Υπουργός Εσωτερικών Γεώργιος Θεοτόκης υπέγραψαν για λογαριασμό της κυβέρνησης σύμβαση για την επέκταση της σιδηροδρομικής γραμμής Βόλου –Άνω Λεχωνίων μέχρι τις Μηλιές Πηλίου.[2]

Στις 24 Μαΐου του 1906 ο Σιμόπουλος, κατέθεσε στη Βουλή νομοσχέδιο, στο άρθρο 31 του οποίου προβλεπόταν η ίδρυση στην Αθήνα σχολής για τη μόρφωση δημοσίων υπαλλήλων διαφόρων κλάδων. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο προϋπόθεση για την εγγραφή στην εν λόγω σχολή θα ήταν η κατοχή απολυτήριου γυμνασίου ενώ οι σπουδαστές θα πλήρωναν δίδακτρα. Η σχολή θα είχε τέσσερα τμήματα, εφοριακό, ταμιακό, τελωνειακό και διοικητικό και οι απόφοιτοι θα διορίζονταν σε κλάδο του αντίστοιχου τμήματος. Το νομοσχέδιο αυτό δε ψηφίστηκε τελικά από τη Βουλή.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τ.46, σελ. 583
  2. Ε/Ιστορικά, ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία, Η ιστορία του σιδηροδρόμου-7 Απριλίου 2005, Το τρενάκι του Πηλίου, της Αννίτας Πρασσά, σελ. 41
  3. http://www.eriande.elemedu.upatras.gr/eriande/synedria/synedrio3/praltika%2011/doukas.htm