Αμπρόσιους Μπένσον

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αμπρόσιους Μπένσον
Αμπρόζιους Μπένσον Η Μαγδαληνή αναγιγνώσκουσα, περ. 1525

Ο Αμπρόζιους Μπένσον (Ambrosius Benson, περ. 1495/1500, Φερράρα ή Μιλάνο[1] - 1550, Φλάνδρα ήταν Ιταλός ζωγράφος που συμμετείχε στην βορειοευρωπαϊκή Αναγέννηση.

Μολονότι του έχουν αποδοθεί αρκετοί πίνακες, πολύ λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν από αρχεία, ενώ συνήθιζε να μην υπογράφει τα έργα του. Πιστεύεται ότι δημιούργησε κυρίως θρησκευτικού περιεχομένου έργα, αλλά ζωγράφισε και πορτρέτα ύστερα από ανάθεση. Ορισμένες φορές ζωγράφιζε εμπνεόμενος από κλασικές πηγές, συχνά όμως έντυνε τις μορφές με σύγχρονά του ή τοπικά ενδύματα.[2] Υπήρξε επιτυχημένος ζωγράφος, διαθέτοντας μεγάλο εργαστήριο, ενώ οι πίνακές του πωλούνταν σε διεθνές επίπεδο και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ισπανία.[3]

Ο Μπένσον έγινε δημοφιλής ως πηγή για τη δημιουργία "παστίς" (pastiche)[4] από ζωγράφους του 19ου αιώνα, που ορισμένες φορές αναφέρονται ως "οπαδοί του Μπένσον". Ειδικότερα, πολλές παραλλαγές του της Μαγδαληνής και της Sibilla Persica έχουν περαιτέρω αντιγραφεί και έγιναν πολύ δημοφιλείς στους αγοραστές της εποχής. Πολλά έχουν διατηρήσει τη σχετική τους αξία και εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη στο Λονδίνο και επιτυγχάνουν υψηλές τιμές στις δημοπρασίες του Οίκου Σόθμπυ (Sotheby's).[5][6]

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο θάνατος της Λουκρητίας, άγνωστης χρονολογίας. Ο βιασμός που οδήγησε στην αυτοκτονία της φαίνεται στο βάθος.

Ακολουθώντας τον πλάνητα τρόπο ζωής πολλών ζωγράφων της εποχής, μετακόμισε στη Μπρυζ περίπου το 1515 και μαθήτευσε με τον πρώιμο Ολλανδό ζωγράφο Χέραρντ Ντάβιντ (Gerard David). Αργότερα έγινε πολίτης της Μπρυζ.[3] Ο Μπένσον εργάστηκε ως ειδικευμένος τεχνίτης πριν γίνει δάσκαλος (master) και μέλος της Συντεχνίας των ζωγράφων και των σελοποιών.[7] Συν των χρόνω έγινε πρύτανης και κυβερνήτης της Συντεχνίας. Νυμφεύτηκε την Άννα Χύσελιν (Anna Ghyselin) και απέκτησε μαζί της δυο γιους, τον Γιαν και τον Βίλεμ Μπένσον, που έγιναν και οι δύο ζωγράφοι. Αργότερα νυμφεύτηκε εκ νέου αποκτώντας μια κόρη, την Άννα. Πιστεύεται ότι είχε δύο ακόμη κόρες από εξωσυζυγικές σχέσεις.

Ο Μπένσον ήλθε σε διαμάχη με τον Ντάβιντ γύρω στο 1519 σχετικά με ορισμένους πίνακες και σχέδια που είχε δημιουργήσει ο Μπένσον, συμπεριλαμβανομένου και ενός βιβλίου με κεφαλές και γυμνά καθώς και ποικίλα μοτίβα, που είχαν δημιουργηθεί στο εργαστήριο του πρεσβύτερου δασκάλου χωρίς τη βοήθειά του. Ο Ντάβιντ αρνήθηκε να επιστρέψει το υλικό και, αφού ο Μπένσον τον δίωξε δικαστικά, έκανε μερικούς μήνες στη φυλακή γι' αυτή την οικειοποίηση.[8][9]

Παραλλαγή του 19ου αιώνα των πινάκων με θέμα την Sibilla Persica, στην οποία εμφανίζεται μια θηλυκή μορφή να διαβάζει βιβλίο που κρατά στα χέρια της.[10]

Διετέλεσε επικεφαλής της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά από το 1537 ως το 1539 και εκ νέου από το 1543 ως το 1544. Πολλά από τα έργα του εκείνης της περιόδου είχαν αποδοθεί σε Ισπανό καλλιτέχνη, γνωστό μόνον ως "ο Δάσκαλος της Σεγκόβια". Σήμερα πιστεύεται ότι ο άγνωστος και ο Μπένσον ήταν το ίδιο πρόσωπο.

Πιθανόν υπό την επίδραση του Ροχίρ φαν ντερ Βέιντεν (Rogier van der Weyden) και το έργο του "Η αναγιγνώσκουσα Μαγδαληνή" ο Μπένσον ήταν από τους πρώτους καλλιτέχνες που κατέστησαν δημοφιλές το θέμα με γυναίκες που διαβάζουν. Γι' αυτόν έγινε "μοτίφ" και ζωγράφισε τη σκηνή πολλές φορές στους πίνακες με τη Μαρία Μαγδαληνή καθώς και με την Sibilla Persica, στις οποίες απέδωσε μορφή σχεδόν ανταλλάξιμη.[10]

Εικονοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το αρχικό του όνομα ήταν πιθανόν Benzone ή Bensoni ή κάποια παραλλαγή τους
  2. Δείτε τον Θάνατο της Λουκρητίας, πρώτης συζύγου του Λούκιου Κολατίνους Ταρκύνιους (Lucius Colatinus Tarquinius)
  3. 3,0 3,1 Rundle, 1999
  4. Έργο που απομιμείται, χωρίς διάθεση σάτυρας, το στυλ ή τον χαρακτήρα της εργασίας ενός ή περισσότερων καλλιτεχνών
  5. "Η αναγιγνώσκουσα Μαγδαληνή". Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2010
  6. Η Παρθένος και το Βρέφος σε τοπίο. Sothebys, 10 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2010
  7. "Ambrosius Benson. Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2010
  8. Nash, Susie. Northern Renaissance art. Oxford University Press, 2008. 168, 193. ISBN 0-19-284269-2
  9. Scheller, Robert W. Exemplum: Model-Book Drawings and the Practice of Artistic Transmission in the Middle Ages (c. 900-c. 1470). Amsterdam: Amsterdam University Press, 1995. 79
  10. 10,0 10,1 "Sibilla Persica". Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2010

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Friedländer, Max J. "Ambrosius Benson as a Portrait Painter". "Yearbook of the Prussian art collections", 1910. 31

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ambrosius Benson της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).