Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αμπντουραμάν Τινανί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αμπντουραμάν Τινανί
11ος Πρόεδρος του Νίγηρα
Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τη Διασφάλιση της Πατρίδας
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
26 Μαρτίου 2025
28 Ιουλίου 2023
ΠροκάτοχοςΜοχάμεντ Μπαζούμ (Πρόεδρος του Νίγηρα)
Διοικητής της Προεδρικής Φρουράς
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
2011
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1960 (1960-00-{{{3}}}) (65 ή 66 ετών), Τιλαμπέρι, Νίγηρας
ΕθνότηταΝιγηρανός
ΥπηκοότηταΝίγηρας
ΕπάγγελμαΣτρατιωτικός
ΘρήσκευμαΙσλάμ
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Αμπντουραμάν Τινανί (αραβικά: عبد الرحمن تشياني) είναι στρατηγός ταξιαρχίας του στρατού του Νίγηρα και διοικητής της προεδρικής φρουράς του Νίγηρα.[1][2] Έπαιξε βασικό ρόλο στο πραξικόπημα του 2023 θέτοντας σε περιορισμό τον πρόεδρο Μοχάμεντ Μπαζούμ. Στη συνέχεια αυτοανακηρύχθηκε «πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τη Διασφάλιση της Πατρίδας» στις 28 Ιουλίου 2023. Ορκίστηκε πρόεδρος του Νίγηρα στις 26 Μαρτίου 2025.

Πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τινανί γεννήθηκε το 1960, το 1961[3] ή το 1964.[4][5] Κατάγεται από το Τουκουνούς στην Περιφέρεια Τιλαμπέρι,[4] μια κύρια περιοχή στρατολόγησης για τις Ένοπλες Δυνάμεις του Νίγηρα στα δυτικά της χώρας.[6] Είναι μέλος της φυλής Χάουσα.[7] Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στην πρωτεύουσα Νιαμέι, αποφοιτώντας με Baccalauréat το 1984. Στη συνέχεια κατατάχθηκε στον στρατό και σπούδασε στην Εθνική Σχολή Ενεργών Αξιωματικών στο Τιές της Σενεγάλης το ίδιο έτος.[8]

Στρατιωτική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν γίνει διοικητής της Προεδρικής Φρουράς, ο Τινανί ηγήθηκε δυνάμεων στις περιοχές Ζίντερ, Αγκαντέζ και Ντίφα, όπου καταπολέμησε τη διακίνηση ναρκωτικών.[8] Το 1989 ήταν ο πρώτος αξιωματικός που έφτασε στο σημείο της συντριβής της πτήσης UTA Πτήση 772 στην έρημο Τενερέ, για την οποία και παρασημοφορήθηκε.[9] Υπήρξε επίσης στέλεχος σε ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ στην Ακτή Ελεφαντοστού, το Σουδάν και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.[10] Υπηρέτησε επίσης στην Πολυεθνική Μικτή Δύναμη που συγκροτήθηκε από τον Νίγηρα, το Τσαντ, τη Νιγηρία και το Καμερούν για την καταπολέμηση της Μπόκο Χαράμ.[7]

Το 2011 ο Τινανί ανέλαβε τη διοίκηση της Προεδρικής Φρουράς και ήταν στενός σύμμαχος του τότε προέδρου Μαχαμαντού Ισούφου, ο οποίος τον προήγαγε σε στρατηγό το 2018. Το 2015 ο Τινανί κατηγορήθηκε για εμπλοκή σε συνωμοσία πραξικοπήματος κατά του Ισούφου, αλλά αρνήθηκε τις κατηγορίες στο δικαστήριο.[11] Θεωρούνταν άνθρωπος που κρατούσε τις απόψεις του για τον εαυτό του κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου.[7]

Το 2021 ο Τινανί ηγήθηκε της μονάδας που απέτρεψε μια απόπειρα πραξικοπήματος, όταν μια στρατιωτική μονάδα προσπάθησε να καταλάβει το Προεδρικό Μέγαρο δύο ημέρες πριν ο Ισούφου αποχωρήσει για να παραδώσει την εξουσία στον δημοκρατικά εκλεγμένο διάδοχό του, Μοχάμετ Μπαζούμ, ο οποίος διατήρησε τον Τινανί στη θέση του.[6]

Κατάληψη της εξουσίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 26 Ιουλίου 2023 ο Τινανί ηγήθηκε της Προεδρικής Φρουράς στη σύλληψη του προέδρου Μπαζούμ στο Προεδρικό Μέγαρο στη Νιαμέι, στο πλαίσιο του πραξικοπήματος του 2023. Το πραξικόπημα φέρεται να οργανώθηκε από τον Τινανί, τον οποίο αναλυτές ανέφεραν ότι ο Μπαζούμ σχεδίαζε να απομακρύνει από τη θέση του.[12] Πηγές προσκείμενες στον Μπαζούμ δήλωσαν ότι είχε αποφασίσει την απόλυση του Τινανί σε υπουργικό συμβούλιο στις 24 Ιουλίου, καθώς οι σχέσεις τους είχαν αναφερθεί ως τεταμένες.[13]

Στις 28 Ιουλίου ο Τινανί αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τη Διασφάλιση της Πατρίδας, το οποίο ανέλαβε την εξουσία στις 26 Ιουλίου, σε διάγγελμα από την κρατική τηλεόραση. Δήλωσε ότι το πραξικόπημα πραγματοποιήθηκε για να αποφευχθεί ο «σταδιακός και αναπόφευκτος αφανισμός» της χώρας και ισχυρίστηκε ότι ο Μπαζούμ προσπάθησε να κρύψει τη «σκληρή πραγματικότητα» της χώρας, την οποία χαρακτήρισε ως «έναν σωρό νεκρών, εκτοπισμένων, ταπείνωσης και απογοήτευσης». Επέκρινε επίσης τη στρατηγική ασφάλειας της κυβέρνησης για την υποτιθέμενη αναποτελεσματικότητά της.[14][11][15] Λίγο αργότερα, κατά τη διάρκεια συνάντησης με αντιπροσωπεία της ECOWAS, ο Τινανί πρότεινε ένα παράθυρο τριών ετών για τη μετάβαση σε πολιτική διακυβέρνηση.[16]

Το πραξικόπημά του οδήγησε στη Νιγηρική κρίση του 2023.[17]

Προεδρία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπό την ηγεσία του Τινανί, ο Νίγηρας προσχώρησε μαζί με την Μπουρκίνα Φάσο και το Μάλι σε μια νέα συμμαχία με την ονομασία Συμμαχία των Κρατών του Σαχέλ. Τα στρατεύματα των ΗΠΑ και της ΕΕ αποσύρθηκαν από τη χώρα. Η χώρα ευθυγραμμίστηκε επίσης περισσότερο με τη Ρωσία και στάλθηκαν μισθοφόροι από την Ομάδα Βάγκνερ για να βοηθήσουν τον Νίγηρα στην καταπολέμηση των Τζιχαντιστών ανταρτών.[18]

Αναλυτές προσδιόρισαν τρεις κύριους στόχους της εσωτερικής πολιτικής του Τινανί: τον εκσυγχρονισμό του στρατού, την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης (συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της εξάρτησης από το ουράνιο μέσω επενδύσεων στη γεωργία, τις υποδομές και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας) και την εφαρμογή μιας ατζέντας κατά της διαφθοράς.[19]

Τον Δεκέμβριο του 2024 ο Τινανί κατηγόρησε τη Γαλλία και τη Νιγηρία για συνέργεια με ανταρτικές ομάδες με σκοπό την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης του Νίγηρα, καθώς και τη Νιγηρία για σαμποτάζ στον αγωγό πετρελαίου Νίγηρα-Μπενίν. Η Νιγηρία αρνήθηκε αυτούς τους ισχυρισμούς.[20]

Τον Ιανουάριο του 2025 σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο Νίγηρας έγινε η πρώτη αφρικανική χώρα και η πέμπτη παγκοσμίως που εξάλειψε την ογκοκέρκωση (στόχος στον οποίο εργαζόταν ήδη για αρκετά χρόνια πριν από το πραξικόπημα).[21]

Ο Τινανί ορκίστηκε επίσημα πρόεδρος στις 26 Μαρτίου 2025, για πενταετή θητεία, και προήχθη στον βαθμό του στρατηγού του στρατού.[22][23][24]

Οικονομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όπως και πριν από το πραξικόπημα, το οικονομικό σύστημα βασίζεται στον προγραμματισμό, αλλά αναγνωρίζει σημαντικό ρόλο στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Οι τρεις κύριοι στόχοι πολιτικής είναι η διατήρηση της εθνικής ενότητας, η ανύψωση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού και η επίτευξη οικονομικής ανεξαρτησίας. Ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας αποτελείται εν μέρει από πλήθος μικρών επιχειρήσεων και εν μέρει από επιχειρήσεις που ανήκουν σε μεγάλες γαλλικές ή διεθνείς εταιρείες.

Τον Οκτώβριο του 2023 οι κυρώσεις και η αναστολή της διεθνούς χρηματοδότησης και των βοηθειών από την ECOWAS, κατέστησαν τον Νίγηρα ως μία από τις φτωχότερες χώρες εκείνη την εποχή. Η κυβερνώσα χούντα του Νίγηρα ανακοίνωσε στις αρχές του μήνα μείωση του προϋπολογισμού του 2023 κατά 40% λόγω των «βαριών κυρώσεων που επιβλήθηκαν από διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς... εκθέτοντας τη χώρα σε μεγάλη πτώση των εξωτερικών και εσωτερικών εσόδων». Η Νιγηρία, προμηθευτής του 71% της ηλεκτρικής ενέργειας του Νίγηρα πριν από το πραξικόπημα, συνέβαλε στην κρίση διακόπτοντας τις υπηρεσίες της. Η κρατική εταιρεία κοινής ωφέλειας Nigelec μπορούσε τον Οκτώβριο του 2023 να καλύψει μεταξύ του ενός τετάρτου και του μισού της ζήτησης σε όλη τη χώρα, δήλωσε η Παγκόσμια Τράπεζα, προσθέτοντας ότι η οικονομική κατάσταση επιδεινωνόταν.[25]

Τον Φεβρουάριο του 2024 εκδόθηκε ένας νέος κανονιστικός νόμος για τη διασφάλιση απεριόριστης πρόσβασης στους κρατικούς πόρους. Σύμφωνα με αυτόν, οι στρατιωτικές δαπάνες δεν υπόκεινται πλέον στους κανονισμούς για τις δημόσιες συμβάσεις και, ως εκ τούτου, σε ανεξάρτητο έλεγχο. Αυτό άνοιξε τον δρόμο όχι μόνο για ταχύτερη επεξεργασία των αγορών όπλων ή τη χρήση μισθοφόρων, αλλά και για τον προσωπικό πλουτισμό των νέων ηγετών.[26]

Τον Ιούνιο του 2024 η στρατιωτική χούντα ανακάλεσε την άδεια λειτουργίας της γαλλικής εταιρείας παραγωγής πυρηνικών καυσίμων Orano σε ένα από τα μεγαλύτερα ορυχεία ουρανίου στον κόσμο. Λίγες ημέρες αργότερα, ανακοίνωσε ότι το ορυχείο Ιμουραρέν επέστρεψε «στη δημόσια περιουσία του κράτους».[27]

Ο πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών του, Αλί Λαμίν Ζέιν, συνδεόταν με το MNSD-Nassara, ένα κόμμα που υποστηρίζει φιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές.[28][29][30][31][32]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τινανί είναι παντρεμένος και έχει πέντε παιδιά.[4] Είναι Μουσουλμάνος.[33]

Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εγχώρια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[34]

Ξένα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Omar Tchiani: Who is the General spearheading Niger's coup?». APA. 26 Ιουλίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2023.
  2. ↑ Tchima Illa Issoufou· Lucy Fleming (28 Ιουλίου 2023). «Niger coup: President Mohamed Bazoum in good health, says France». Niamey: BBC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2023.
  3. ↑ «Who is Omar Tchiani, leader of Niger's new military government?». Al Jazeera (στα Αγγλικά). 27 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2025. There was also speculation that this may have been because of the general's age, who is 62 [...]
  4. 1 2 3 «Biographie du Général de Brigade TIANI Abdourahamane». Studio Kalangou - Au rythme du Niger (στα Γαλλικά). 29 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2025.
  5. ↑ Aksar, Moussa· Balima, Boureima (31 Ιουλίου 2023). «The Niger general who ousted a president he was meant to protect». Reuters (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2025.
  6. 1 2 «Who is Omar Tchiani, the suspected brain behind Niger coup?». Aljazeera. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2023.
  7. 1 2 3 «Niger's coup leader General Tchiani: The ex-UN peacekeeper who seized power». BBC (στα Αγγλικά). 10 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2023.
  8. 1 2 Daniel, Serge (28 Ιουλίου 2023). «Le général Tchiani, nouvel homme fort du Niger à l'épreuve du pouvoir» [General Tchiani, Niger's new strongman put to the test of power]. RFI (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2023.
  9. ↑ Moussa Aksar· Emelia Sithole-Matarise (29 Ιουλίου 2023). «Who is Niger's new leader, Abdourahamane Tiani?». Reuters (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2023.
  10. ↑ «Five Things We Know About Niger's New Military Leader». Bloomberg.com (στα Αγγλικά). 29 Ιουλίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2023.
  11. 1 2 «Niger coup: Abdourahmane Tchiani declares himself leader». BBC. 28 Ιουλίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2023.
  12. ↑ «Niger's president vows democracy will prevail after mutinous soldiers detain him and declare a coup». AP News. 27 Ιουλίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2023.
  13. ↑ «Niger army general declares himself country's new leader». Gulf News. 29 Ιουλίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2023.
  14. ↑ «Niger's General Abdourahamane Tchiani declared new leader following coup (state TV)». France 24. 28 Ιουλίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2023.
  15. ↑ «Niger general Tchiani named head of transitional government after coup». Al Jazeera. 28 Ιουλίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2023.
  16. ↑ «Niger coup leader proposes a three-year transition of power». Al Jazeera. 20 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2025.
  17. ↑ Berriault, Lea (18 Σεπτεμβρίου 2023). «Niger at the heart of the Sahel crisis». GIS Reports (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2023.
  18. ↑ Elidad, Addo (19 Φεβρουαρίου 2024). «Shifting Sands: The Sahel's Pivot from Paris to Moscow». The Euroculturer. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2025.
  19. ↑ Powelton, Frédéric (13 Ιουνίου 2024). «Portrait d'un président : Abdourahamane Tchiani du Niger». Sahel Intelligence. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2025.
  20. ↑ Akinpelu, Yusuf (27 Δεκεμβρίου 2024). «Nigeria denies colluding with France to destabilise Niger». BBC. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2025.
  21. ↑ «WHO verifies Niger as the first country in the African Region to eliminate onchocerciasis». World Health Organization. 30 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2025.
  22. ↑ «Niger's junta leader cements his grip on power as he is sworn in as president». AP News (στα Αγγλικά). 26 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2025.
  23. ↑ «Niger coup leader Abdourahamane Tchiani sworn in as president for five years». www.bbc.com (στα Αγγλικά). 26 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2025.
  24. ↑ «Niger: Abdourahmane Tiani reaches the top - promoted to Army General and sworn in as President». ActuNiger (στα Γαλλικά). 26 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2025.
  25. ↑ «World Bank, WFP Study: Niger's Coup Left Economy in Tatters». Voice of America. 30 Οκτωβρίου 2023.
  26. ↑ Tschörner, Lisa. «Came to Stay: Niger's Military Junta Consolidates its Power». Stiftung Wissenschaft und Politik (SWP).
  27. ↑ «Niger putsch: How security and economic perceptions changed in a year - TRT Afrika». Niger putsch: How security and economic perceptions changed in a year.
  28. ↑ «Niger military promises elections». 21 Φεβρουαρίου 2010 – μέσω news.bbc.co.uk.
  29. ↑ «Jeuneafrique.com : Ali Lamine Zeine». www.jeuneafrique.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Νοεμβρίου 2006.
  30. ↑ «SITE DE LA PRESIDENCE DELA REPUBLIQUE DU NIGER». www.presidence.ne. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2026.
  31. ↑ Vidjingninou, Boureima Hama et Fiacre (24 Φεβρουαρίου 2010). «Niger: la junte s'installe, appels à un retour rapide de la démocratie». La Presse – μέσω www.lapresse.ca.
  32. ↑ «Junta to run country until elections, promises new constitution». France 24. 21 Φεβρουαρίου 2010.
  33. ↑ «Niger's transitional president Tchiani participates in mass prayer to mark end of Ramadan». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2025.
  34. ↑ «Abdourahamane TchianI CV» (PDF). studiokalangou.org (στα Γαλλικά). 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2025.
  35. ↑ «Distinction du Président de la République au Mali : Le Général d'Armée Abdourahamane Tiani élevé à la dignité de Grand-Croix de l'Ordre National du Mali». lesahel.org (στα Γαλλικά). 24 Δεκεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2025.


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Αμπντουραμάν_Τινανί&oldid=11737419"