Αμεντέο της Σαβοΐας-Αόστας (1943)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αμεντέο της Σαβοΐας-Αόστας
Amedeo di Savoia-Aosta.jpg
Γέννηση27 Σεπτεμβρίου 1943 (1943-09-27) (76 ετών)
Φλωρεντία, Ιταλία
ΣύζυγοςΚλαούντια της Ορλεάνης
ΟίκοςΣαβοΐας-Αόστας
ΠατέραςΑϊμόνε της Αόστας
ΜητέραΕιρήνη της Ελλάδας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Αμεντέο/Αμεδαίος Γ΄, ιταλ. Amedeo, (γενν. 27 Σεπτεμβρίου 1943)[1][2] από τον Οίκο της Σαβοΐας είναι ο 5ος δούκας της Αόστης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αμεντέο-Ουμπέρτο-Κονσταντίνο-Τζιόρτζιο-Πάολο-Έλενα-Μαρία-Φιορέντσο-Ζβονιμίρ γεννήθηκε στη Βίλλα ντέλα Τσιστέρνα της Φλωρεντίας και είναι ο μόνος γιος του Αϊμόνε, 4ου δούκα της Αόστας[3] και της Ειρήνης των Γκλύξμπουργκ, κόρης του Κωνσταντίνου Α΄ βασιλιά της Ελλάδας[4].

Τρεις μήνες πριν γεννηθεί η Ιταλία παραδόθηκε στους Συμμάχους· ο πατέρας του, που είχε οριστεί βασιλιάς της Κροατίας, παραιτήθηκε.[5][6][7][8][9] Οι Γερμανοί, ως τότε σύμμαχοι, άρχισαν την κατάληψη της Ιταλίας και ο Αμεδαίος Γ΄ μαζί με συγγενείς του εγκλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Αυστρία. Μετά τη λήξη του πολέμου, το 1946 ένα δημοψήφισμα κατάργησε τη μοναρχία και οι απόγονοι της Σαβοΐας απαγορεύτηκε να ζουν στην Ιταλία. Ο πατέρας του έφυγε στην Αργεντινή και απεβίωσε το 1948 στο Μπουένος-Άιρες. Τον διαδέχθηκε ως 5ος δούκας της Αόστης, πρίγκιπας ντέλα Τσιστέρνα ε Μπελριγκουάρντο, μαρκήσιος ντι Βογκέρα και κόμης ντι Ποντεράνο.[4]

Σπούδασε στο Ναυτικό Κολέγιο Μοροζίνι της Βενετίας και στη Βρετανία. Παρακολούθησε την Ναυτική Ακαδημία του Λιβόρνο, από όπου αποφοίτησε ως αξιωματικός του Ιταλικού Ναυτικού. Είναι επίτιμο μέλος της Διοίκησης της Πενσυλβάνια του Στρατιωτικού Τάγματος της Πιστής Λεγεώνας των ΗΠΑ (ΣΤΠΠΗΠ, αγγλ. MOLLUS).

Ζει με τη δεύτερη σύζυγό του στα περίχωρα του Καστιλιόν Φιμπότσι της Τοσκάνης, κοντά στο Αρέτσο. Ασχολείται με καλλιέργειες και ως μέρος της δραστηριότητάς του είναι η παραγωγή του Οίνος Σαβοΐα Αόστη. Από το 1997 είναι πρόεδρος του Διεθνούς Ιδρύματος για τα Φυτά της Μεσογείου. Το διάστημα 2003-2006 ήταν πρόεδρος επιτροπής, υπεύθυνης για να γίνει φυσικό καταφύγιο η νησίδα Βιβάρα, στα νοτιοδυτικά της νήσου Προκίδας, στη Νάπολη.

Ο Αμεδαίος Γ' είναι 3ος εξάδελφος του Βίκτορα-Εμμανουήλ, που ανήκει στον κύριο κλάδο του Οίκου της Σαβοΐας. Ο γιος του Βίκτορα-Εμμανουήλ δεν έχει άρρενες απογόνους, έτσι στο μέλλον εκπρόσωπος του Οίκου θα γίνει κάποιος δούκας της Αόστης. Ο Αμεδαίος Γ' από το 1978 άρχισε να διεκδικεί την εκπροσώπηση του Οίκου της Σαβοΐας, αν και ανήκει στο νεότερο κλάδο της Αόστης, από τον 3ο εξάδελφό του Βίκτορα-Εμμανουήλ λόγω του ταραγμένου βίου εκείνου.[10][11] Ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ κινήθηκε νομικά εναντίον του.[12] Μάλιστα το 2004 οι δύο τους διαπληκτίστηκαν στο ανάκτορο Σαρσουέλα της Μαδρίτης.[10]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1964 στη Σίντρα της Πορτογαλίας νυμφεύτηκε πρώτα την Κλωντ της Ορλεάνης, κόρη του Ερρίκου κόμη του Παρισιού[4][1] και είχαν τέκνα:[4]

  • Μπιάνκα, γενν. 1966, παντρεύτηκε τον Γκιμπέρτο-Καρμπονέλο-Τιμπέρτο-Μαρία κόμη του Αριβαμπένε-Βαλέντι-Γκοντζάγκα.[4]
  • Αϊμόνε της Σαβοΐας-Αόστας, γενν. 1967, αυτοαποκαλούμενος «δούκας της Απουλίας»[1], παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Όλγα, κόρη του πρίγκιπα Μιχαήλ της Ελλάδας και Δανίας και της Μαρίνας Καρέλλα. Παιδιά τους είναι οι:
    • Ουμπέρτο, πρίγκιπας του Πεδεμόντιου (γενν. 2009)
    • Πρίγκιπας Αμεδαίος, δούκας του Αμπρούτζι (γενν. 2011)
    • Πριγκίπισσα Ισαβέλλα της Σαβοΐας-Αόστας (γενν. 2012)
  • Μαφάλντα, γενν. 1969, παντρεύτηκε πρώτα τον δον Αλεσάντρο-Ρούφο ντι Καλάμπρια-Σανταπώ ντέι πρίντσιπι ντι Παλατσόλο, ανιψιό της Πάολας βασίλισσας του Βελγίου.[4] Αφού διαζεύχθηκε, παντρεύτηκε έπειτα τον ευγενή Φραντσέσκο-Φεράντε-Κάρλο-Ναπολεόνε 10ο βαρόνο του Λομπάρντο ντι Σαν Kίρικο.[13]

O Αμεδαίος Γ΄ διαζεύχθηκε την Κλωντ επίσημα το 1976, αστικά το 1982 και με την εκκλησιαστική Ρότα τον Ιανουάριο του 1987.[4] Το Μάρτιο του 1987 νυμφεύτηκε, στο παρεκκλήσιο της Βίλα Σπενταλότο στη Μπαγκερία της Σικελίας, [4]τη Σίλβια, [4]κόρη του Βιντσέντσο Πατερνό-ντι-Σπενταλότο[2]. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Από την εκτός γάμου σχέση του με την Κυάρα φαν Ελινκουίτσεν έχει κόρη τη:

  • Τζινέβρα-Μαρία-Γκαμπριέλα φαν Ελινκουίτσεν, γενν. 2006, με το σύνδρομο Ντάουν. Ο Αμεδαίος Γ΄ ζήτησε δοκιμασία (test) πατρότητας και μετά από αυτό την αναγνώρισε. Το δικαστήριο τον υποχρέωσε να τη συντηρεί δια βίου.[14]

Τιμές και Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιππότης του Ανώτερου Τάγματος του Αγιοτάτου Ευαγγελισμού.
  • Μεγαλόσταυρος του Τάγματος των Αγ. Μαυρικίου και Λαζάρου.
  • Ιππότης της Τιμής και Αφοσίωσης του Βασιλικού, Στρατιωτικού Τάγματος του Αγ. Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.

Είναι πολίτης επί τιμή των πόλεων Αμπετόνε Τοσκάνης, Μαριλιάνο Καμπανίας και της νήσου Παντελλερίας.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Prince Amedeo, Duke of Aosta (b. 1943) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Πινακοθήκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Montgomery-Massingberd, Hugh (editor). Burke's Guide to the Royal Family, Burke's Peerage, London, 1973, p. 279. ISBN 0-220-66222-3
  2. 2,0 2,1 Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser XIV. "Haus Italien". C.A. Starke Verlag, 1997, pp. 33, 38–39. ISBN 3-7980-0814-0.
  3. Hrvatski Narod (newspaper)19 May 1941. no. 96. p.1., Public proclamation of the "Nova hrvatska dinastija" (new Croatian dynasty) 18 May 1941.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 Enache, Nicolas (1999). La Descendance de Marie-Therese de Habsburg, Reine de Hongrie et de Boheme. Paris: L'Intermediaire des Chercheurs et Curieux (ICC). σελίδες 204–206, 213–214. ISBN 2-908003-04-X. 
  5. "Duke gives up puppet throne". [St. Petersburg Times]. 21 August 1943. p. 10.
  6. Lemkin, Raphael; Power, Samantha (2005). Axis Rule In Occupied Europe: Laws Of Occupation, Analysis Of Government, Proposals For Redress. Lawbook Exchange. σελ. 253. ISBN 1584775769. 
  7. «Foreign News: Hotel Balkania». Time Magazine. 9 August 1943. http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,766956,00.html. Ανακτήθηκε στις 4 December 2009. 
  8. Hrvoje Matković, Designirani hrvatski kralj Tomislav II. vojvoda od Spoleta. Povijest hrvatskotalijanskih odnosa u prvoj polovici XX.st. (Designated Croatian king Tomislav II. Duke of Spoleto. History of Croatian-Italian relationships in first half of the 20th century), Zagreb 2007.
  9. State proclamation, On termination of Rome treaties, poglavnik Ante Pavelić, Zagreb 10. September 1943. (copy in book dr. Marijan Rogić, Pod Zvonimirovom krunom, sources page XXXIV. Munchen 2008.), Zagreb 2007.
  10. 10,0 10,1 McIntosh, David (December 2005). «The Sad Demise of the House of Savoy». European Royal History Journal (Eurohistory) 8.6 (XLVIII): 3–6. 
  11. de Montjouvent, Philippe. Le Comte de Paris et sa Descendance. Editions du Chaney, 1998, Charenton, France. pp. 343–346. French. ISBN 2-913211-00-3.
  12. Vincent Meylan (21 May 2008). «Duc d'Aoste ou Duc de Savoie?». Point de Vue: 79. 
  13. Lombardo di San Chirico. Thepeerage.com. Retrieved on 27 July 2015.
  14. Amedeo padre di Ginevra. Lo dice il Dna. Corriere.it (18 February 2015). Retrieved on 2015-07-27.