Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι
Alberto Franceschini 2.jpg
Ο Φραντσεσκίνι στις αρχές της δεκαετίας του '90
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση26 Οκτωβρίου 1947 (1947-10-26) (73 ετών)
Ρέτζο νελλ’Εμίλια
ΕθνικότηταFlag of Italy.svg Ιταλία
Χώρα πολιτογράφησηςΙταλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙταλικά[1]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι (ιταλικά: Alberto Franceschini) (γεννημένος στις 26 Οκτωβρίου 1947) είναι ο ιδρυτής και πρώην ηγετικό στέλεχος της ιταλικής ακροαριστερής οργάνωσης των Ερυθρών Ταξιαρχιών,[2] μαζί με τους Ρενάτο Κούρτσιο, Μαρτζερίτα Καγκόλ και Μάριο Μορέτι.

Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Φραντσεσκίνι γεννήθηκε στο Ρέτζο Εμίλια σε μια οικογένεια με κομμουνιστική παράδοση.[3] Ο πατέρας του Κάρλο συνελήφθη για αντιφασιστικές δραστηριότητες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, ενώ ο παππούς του ήταν ένας από τους ιδρυτές του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, και οι δύο συμμετείχαν στην αντίσταση κατά του φασισμού και του ναζισμού.[3] Αυτή η οικογενειακή παράδοση διευκόλυνε την είσοδό του στην πολιτική, ισχυριζόμενος ο ίδιος ότι η μαχητικότητα των Ερυθρών Ταξιαρχών ήταν γι' αυτόν συνέχεια της κομματικής πάλης.[3] Σε νεαρή ηλικία έγινε μέλος της Ιταλικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας Νέων.

Τρομοκρατική δράση και σύλληψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ερυθρές Ταξιαρχίες δημιουργήθηκαν το δεύτερο μισό του 1970 ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης της Προλεταριακής Αριστεράς του Ρενάτο Κούρτσιο και μιας ριζοσπαστικής ομάδας φοιτητών και εργαζομένων. Έδρασαν εντελώς υπόγεια και οργάνωσαν τις Ερυθρές Ταξιαρχίες και για τα επόμενα τρία χρόνια, από το 1972 έως το 1975, συμμετείχαν σε μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων και απαγωγών επιφανών προσώπων. Ο Φραντσεσκίνι συνελήφθη και φυλακίστηκε επειδή δημιούργησε μια ένοπλη ομάδα και οργάνωσε μια απαγωγή το 1974.

Μετέπειτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1987 του χορηγήθηκαν οι πρώτες άδειες και του επιτράπηκε η κατ' οίκον κράτηση με το όρο να διαμένει στο διαμέρισμά του, αλλά και να αποφεύγει να δέχεται επισκέψεις από φίλους και γνωστούς του, συμπεριλαμβανομένου του παλιού φίλου του από τη νεανική του ηλικία, Πιεράντζελο Μπερτόλι.[4][5]

Ο Φραντσεσκίνι αποφυλακίστηκε το 1992 [6] όταν η ποινή του έληξε (χάρη στις εκπτώσεις που απορρέουν από τα οφέλη του νόμου) μετά από 18 χρόνια φυλάκισης, και έκτοτε εργάστηκε στη Ρώμη ως διευθυντής ενός κοινωνικού συνεταιρισμού που ασχολείται με την εργασία και τη βοήθεια για μετανάστες, άνεργους, ανηλίκους σε κίνδυνο, κρατούμενους και τοξικομανείς.[7]

Σε μια συνέντευξη του που έγινε για την τηλεοπτική εκπομπή Studio Aperto τον Μάρτιο του 2007 με θέμα την απαγωγή του Ιταλού Πρωθυπουργού Άλντο Μόρο και της δολοφονίας του συνοδού του προκάλεσε διάφορες αντιπαραθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της παρέμβασης του Προέδρου της Δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο.[8]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]