Αλεξάντερ Λιτβινένκο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλεξάντερ Λιτβινένκο
Γενικές πληροφορίες
Προφορά
Γέννηση 4  Δεκεμβρίου 1962 ή 30  Αυγούστου 1962[1]
Βορόνεζ[2]
Θάνατος 23  Νοεμβρίου 2006[3][1][4][5]
University College Hospital
Αιτία θανάτου οξύ σύνδρομο ακτινοβολίας
Συνθήκες θανάτου ανθρωποκτονία
Τόπος ταφής Κοιμητήριο Χάιγκεϊτ
Χώρα πολιτογράφησης Ρωσία
Θρησκεία Ισλάμ
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ρωσικά[6]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας
δημοσιογράφος
Οικογένεια
Σύζυγος Μαρίνα Λιτβινένκο
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός podpolkovnik/Internal troops of USSR, KGB, Federal Counterintelligence Service και Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αλεξάντερ (Σάσα) Λιτβινένκο (Алекса́ндр Ва́льтерович Литвине́нко, 4 Δεκεμβρίου 196223 Νοεμβρίου 2006) ήταν συγγραφέας και πρώην πράκτορας της KGB και της μετέπειτα Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Βορονέζ (Voronezh) της Ρωσίας και ο πατέρας του, ουκρανικής καταγωγής, ήταν ιατρός. Το 1988 εισήλθε στη μυστική υπηρεσία της Ρωσίας (KGB). Τον Νοέμβριο του 1998 ως πράκτορας της FSB μαζί με κάποιους άλλους σε συνέντευξη τύπου κατηγόρησε τον Ρώσο πρόεδρο Μπόρις Γέλτσιν ότι μέσω της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB) σκόπευε να οργανώσει δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων του. Με εντολή του αρχηγού της FSB, Βλαντιμίρ Πούτιν, απολύθηκε από την υπηρεσία. Όπως δήλωσε χρόνια αργότερα ο Πούτιν, πήρε την απόφαση να τον απολύσει επειδή οι αξιωματούχοι της FSB δεν πρέπει να οργανώνουν συνεντεύξεις τύπου και να δημιουργούν σκάνδαλα.

Μετά την απόλυσή του συνελήφθη αρκετές φορές από την ρωσική αστυνομία και τον Νοέμβριο του 2000, ύστερα από πολλές περιπέτειες, κατέληξε στο Λονδίνο όπου ζήτησε πολιτικό άσυλο. Στις 14 Μαΐου 2001 του δόθηκε πολιτικό άσυλο και τον Οκτώβριο του 2006 απέκτησε την αγγλική υπηκοότητα. Σύμφωνα με δικηγόρο της συζύγου του, ο Λιτβινένκο δούλευε για την βρετανική MI6, ενώ του είχε ζητηθεί να συνεισφέρει σε έρευνα για την ρωσική μαφία και από τις ισπανικές υπηρεσίες.[7]

Ο Αλεξάντερ Λιτβινένκο μαζί με τον Ρώσο ακαδημαϊκό Γιούρι Φελστίνσκι συνέγραψε το βιβλίο Blowing Up Russia (Ανατινάζοντας τη Ρωσία), στο οποίο αποκαλύπτεται ότι εκείνες οι βομβιστικές επιθέσεις, πριν την διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών, ήταν σχεδιασμένες από την FSB και τον ίδιο τον Πούτιν, ο οποίος εκλέχτηκε πρόεδρος της Ρωσίας υποσχόμενος την πάταξη της Τσετσένικης τρομοκρατίας. Από το Λονδίνο ο Λιτβινένκο ασκούσε συνεχώς κριτική στην κυβέρνηση Πούτιν για την αυταρχικότητα που επιδείκνυε ενώ δεν δίστασε να κατηγορήσει τον ίδιο και για παιδοφιλία[εκκρεμεί παραπομπή]. Επίσης τον κατέδειξε ως ηθικό αυτουργό για την επίθεση στο κοινοβούλιο της Αρμενίας, όπου στοίχισε τη ζωή του προέδρου της χώρας, για την ομηρία στο θέατρο της Μόσχας το 2003 από Τσετσένους τρομοκράτες και για την δολοφονία της δημοσιογράφου Άννας Πολιτκόφσκαγια. Μια από τις τελευταίες του έρευνες σχετιζόταν με την εταιρεία Yukos.

Την 1η Νοεμβρίου 2006 δηλητηριάστηκε από Πολώνιο 210 με αποτέλεσμα να πεθάνει στις 23 Νοεμβρίου. Ύστερα από έρευνες η βρετανική αστυνομία κατέδειξε τον Αντρέι Λουγκοβόι.

Ήταν παντρεμένος με την Μαρίνα Λιτβινένκο και απέκτησαν τρία παιδιά. Ενταφιάστηκε σε μουσουλμανικό νεκροταφείο αφού λίγους μήνες πριν πεθάνει είχε ασπαστεί τον μουσουλμανισμό.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]