Αιμέ Μιλέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αιμέ Μιλέ
Aimé Millet by Nadar c1856-58.png
Γέννηση 28  Σεπτεμβρίου 1819[1][2][3][4][5]
Παρίσι
Θάνατος 14  Ιανουαρίου 1891[1][2][4][5]
Παρίσι
Υπηκοότητα Γαλλία
Σπουδές Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού και Εθνική Σχολή Τεχνών Διακόσμησης
Ιδιότητα γλύπτης, γλύπτης μεταλλίων, ζωγράφος και χαράκτης
Σημαντικά έργα François Michel Le Tellier de Louvois, Cassandra Placing Herself under the Protection of Pallas και Vercingétorix
Βραβεύσεις Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Αιμέ Μιλέ (Aimé Millet, Παρίσι 1819 – 1891) ήταν Γάλλος γλύπτης, σημαντικός εκπρόσωπος του νεοκλασικισμού κατά την περίοδο της γαλλικής γλυπτικής του 19ου αιώνα. Ήταν γιος του μινιατουρίστα Φρεντερίκ Μιλέ (1796 – 1859).

Ο Μιλέ ξεκίνησε τις σπουδές του το 1836 στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού στο εργαστήριο του γλύπτη Πιερ-Ζαν Νταβίντ ντ’ Ανζέ (David d’ Angers), αφού είχε εργαστεί κοντά και στο διάσημο αρχιτέκτονα της εποχής Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ (Eugene Viollet-le-Duc, 1814 – 1879).

Ο Μιλέ εξέθεσε στο Σαλόν του 1857 μιαν «Άρτεμη», που σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Η αναγνώριση του αυτή από κοινό και κριτικούς ήταν αιτία να του ανατεθούν πολλές δημόσιες παραγγελίες, όπως τα μνημεία του αρχηγού των Γαλατών «Βερκιγγετόριξ» (1865, Αλίζ-Σεν-Ρεν) και του Γάλλου ποιητή «Φρανσουά-Ωγκύστ-Ρενέ Σατωμπριάν» (1875, Σαιν-Μαλό), καθώς επίσης γλυπτές διακοσμήσεις για το Λούβρο και το Δημαρχείο του Παρισιού.

Το 1870, ο Μιλέ διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών. Πέθανε στο Παρίσι στις 14 Ιανουαρίου 1891 και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο της Μονμάρτρης.

Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα έργα του περιλαμβάνονται:

"Η Κασσάνδρα προστρέχει στην προστασία της Αθηνάς". Έργο του Αιμέ Μιλέ. Παρίσι, Κήπος του Κεραμεικού.
  • «Η Κασσάνδρα προστρέχει στην προστασία της Παλλάδας Αθηνάς» (1875, Κήπος του Κεραμεικού)
  • «Σηκουάνας και Μάρνης» (1892, Δημαρχείο του Παρισιού)
  • «Φειδίας ή η Γλυπτική» (1889, Κήπος του Λουξεμβούργου)
  • «Νότια Αμερική» (Προαύλιο Μουσείο Ορσέ)
  • «Πρόνοια, Εμπόριο, Οικονομία» (1882, 14 Rue Bergere)
  • « Ο Απόλλων ανυψώνει τη λύρα του, ανάμεσα στην Ποίηση και τη Μουσική» (1860 – 1869, Όπερα Γκαρνιέ)
  • «Μνημείο του Αλφόνς Μποντέν» (1851, Κοιμητήριο Μονμάρτρης).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Georges Belleiche, Statues de Paris: Les Rues de la Rive Gauche, pp. 122 & 146, Massin Editeur, Paris, 2006.
  • Georges Belleiche, Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite, pp. 20, 76, 139, 143 & 205, Massin Editeur, Paris, 2006.



  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb148014969. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 «Aimé Millet». RKDartists. 213569.
  3. «Aimé Millet». (Γαλλικά) Léonore database. Υπουργείο Πολιτισμού. LH/1877/44.
  4. 4,0 4,1 (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. B00123034. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  5. 5,0 5,1 European Theatre Architecture. Arts and Theatre Institute. 2202. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.